II NSNC 211/23

II NSNc 211/23 POSTANOWIENIE Dnia 16 marca 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szczepaniec w sprawie z wniosku G. C. z udziałem J. R. o podział majątku wspólnego na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 16 marca 2023 r. na skutek skargi nadzwyczajnej wniesionej przez uczestnika J. R. od postanowienia Sądu Rejonowego w Jaworznie z 26 listopada 2018 r., I Ns 183/17 oraz od postanowienia Sądu Okręgowego w Katowicach z 20 lutego 2020 r., IV Ca 726/19 odrzuca skargę nadzwyczajną. UZASADNIENIE Uczestnik postępowania J.R. pismem z 21 października 2022 r. wniósł skargę nadzwyczajną od postanowienia Sądu Rejonowego w Jaworznie z 26 listopada 2018 r., I Ns 183/17 oraz od postanowienia Sąd Okręgowego w Katowicach, IV Ca 726/19. Nadto, zawnioskował o uchylenie zaskarżonych orzeczeń w całości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Na wstępie Sąd Najwyższy wyjaśnia, że na podstawie uzasadnienia skargi nadzwyczajnej ustalił, że przedmiotem jej zaskarżenia jest w szczególności postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach, IV Ca 726/19 wydane w dniu 20 lutego 2020 r. Skarżący nadmienił bowiem, iż „sądy orzekające w ramach II NSNc 211/23 2 I i II instancji dokonały błędnych ustaleń faktycznych”, a to właśnie postanowieniem wydanym w sprawie IV Ca 726/19 Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił apelację uczestnika od postanowienia Sądu Rejonowego w Jaworznie z 26 listopada 2018 r., I Ns 183/17. Skarga nadzwyczajna podlega odrzuceniu a limine bez merytorycznego badania jako wniesiona przez podmiot pozbawiony legitymacji czynnej. Zgodnie z przepisem art. 95 pkt 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1904, dalej jako: „u.SN”) w zakresie nieuregulowanym przepisami ustawy do skargi nadzwyczajnej, w tym postępowania w sprawie tej skargi, stosuje się w zakresie spraw cywilnych przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego dotyczące skargi kasacyjnej, z wyłączeniem art. 3984 § 2 oraz art. 3989 k.p.c. W rezultacie zatem stosownie do art. 3986 § 2 w zw. z § 3 k.p.c. w zw. z art. 95 pkt 1 u.SN Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę nadzwyczajną m.in. niedopuszczalną z innych przyczyn. Sąd Najwyższy zwraca uwagę, że według art. 89 § 2 u.SN skargę nadzwyczajną może wnieść ograniczony krąg podmiotów – Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz, w zakresie swojej właściwości, Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznik Praw Dziecka, Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, Rzecznik Finansowy, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców i Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Bezsprzecznie zatem uczestnik J. R. jako podmiot nienależący do katalogu organów wyliczonych w art. 89 § 2 u.SN nie posiadał legitymacji do samodzielnego wystąpienia ze skargą nadzwyczajną. Z tych względów, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 95 pkt 1 u.SN odrzucił skargę nadzwyczajną wniesioną przez J. R. jako niedopuszczalną z innych przyczyn. ał II NSNc 211/23 3