IV CNP 21/20

Izba Cywilna2020-11-17

Skład orzekający: Maria Szulc

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem, która nie wskazuje konkretnych przepisów, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, spełnia wymogi formalne dopuszczające ją do rozpoznania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem, ponieważ skarżący nie spełnił wymogu wskazania konkretnych przepisów prawa, z którymi zaskarżony wyrok jest niezgodny, co jest odrębnym elementem konstrukcyjnym skargi od przytoczenia jej podstaw. Brak spełnienia tego wymogu skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
Stan faktyczny
Powód dochodził zapłaty odszkodowania za obniżenie wartości nieruchomości wskutek utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania wokół lotniska. Sąd pierwszej instancji oddalił powództwo, a Sąd Okręgowy oddalił apelację powoda. Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego. Sąd Najwyższy odrzucił skargę z powodu niespełnienia wymogów formalnych.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CNP 21/20 POSTANOWIENIE Dnia 17 listopada 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 października 2019 r., sygn. akt III Ca (…), w sprawie z powództwa M. O. przeciwko P. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 listopada 2020 r. odrzuca skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku. UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w G. oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 12 lutego 2019 r. oddalającego powództwo o zasądzenie kwoty 24 962 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 1 marca 2018 r. z tytułu obniżenia wartości nieruchomości wskutek utworzenia z dniem 29 lutego 2016 r. obszaru ograniczonego użytkowania wokół Portu Lotniczego im.[…] w G.. Skarżący w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego oraz oparł skargę na podstawie naruszenia art. 6 k.c. w zw. z art. 133 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (j.t. Dz. U. 2019 r., 2 poz. 1396 z późn. zmianami; dalej PoŚ), naruszenia art. 6 k.c. w zw. z art. 232 i 230 k.p.c., naruszenia art. 278 § 1 k.p.c. w zw. z art. 133 PoŚ oraz naruszenia art. 233 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Poza wykazaniem przesłanek dopuszczalności skargi określonych w art. 4241 § 1 k.p.c., skarżący jest zobowiązany do wykazania wymogów określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona ze wskazaniem w jakiej części zostało zaskarżone, przytoczenie jej podstaw i ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym orzeczenie to jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem. Zachowanie powyższych wymagań konstrukcyjnych skargi podlega badaniu przez Sąd Najwyższy przy wniesieniu skargi, uchybienie im nie podlega sanowaniu, zaś brak któregokolwiek z elementów skutkuje odrzuceniem skargi a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.). Sąd Najwyższy wyjaśnił, że wymagania te powinny być spełnione w sposób kumulatywny, a nadto iż każde z nich ma charakter samoistny, powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od innych (postanowienia z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, z dnia 7 sierpnia 2012 r., nie publ., III CNP 14/12, nie publ., z dnia 14 czerwca 2018 r., I CNP 3/18, nie publ.). Zarówno przytoczenie podstaw skargi, a więc wskazanie konkretnych przepisów prawnych i sposobu ich naruszenia, jak i podanie przepisów, z którymi zaskarżony wyrok jest niezgodny, pozostaje w wyłącznej kompetencji skarżącego. Wymogu określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. nie spełnia wskazanie podstaw skargi, bo obowiązek przytoczenia podstaw skargi oraz podania przepisów, z którymi zaskarżony wyrok jest niezgodny, dotyczy odrębnych elementów konstrukcyjnych skargi i wskazanie tylko jednego z nich nie jest wystarczające, nawet jeżeli w ocenie skarżącego, w obu przypadkach byłyby to te same normy prawne. Wskazanie zatem, że podstawę skargi stanowią zarzuty prawa 3 procesowego lub materialnego, które spowodowały niezgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem albo, że skarga jest oczywiście uzasadniona gdyż doszło do rażącego naruszenia wymienionych przepisów, nie stanowi spełnienia obowiązku podania przepisów, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Wymogu tego nie spełnia również wskazanie przez skarżącego na str. piątej uzasadnienia, że zaskarżony wyrok nie może się ostać w obrocie prawnym z uwagi na jego rażącą niezgodność z przepisami prawa materialnego i procesowego, ze stwierdzenia tego nie wynika jakież to konkretne przepisy tę niezgodność spowodowały. Ten sam wniosek trzeba wyprowadzić po lekturze fragmentu skargi zatytułowanego „Niezgodność orzeczenia z prawem”. Brak spełnienia w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. powoduje odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej (art. 4248 § 1 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego nie orzeczono, wniosek o ich zasądzenie nie dotyczy bowiem etapu odrzucenia skargi kasacyjnej. jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 6 KCart. 133art. 232art. 278 § 1 KPCart. 233 KPCart. 4241 § 1 KPCart. 4245 § 1 KPCart. 4248 § 1 KPCart. 4245 § 1 pkt 3 KPC§ 1§ 1 pkt 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 14.07.2026. · PDF źródłowy