IV KO 88/24

Izba Karna2025-11-12

Skład orzekający: Marek Pietruszyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy może kontrolować wysokość żądanego przez stronę wynagrodzenia adwokata w zakresie przekraczającym stawki minimalne określone w rozporządzeniu w sprawie opłat za czynności adwokackie, a jeśli tak, to na jakiej podstawie i w jakim zakresie?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy może kontrolować wysokość żądanego przez stronę wynagrodzenia adwokata w zakresie przekraczającym stawki minimalne określone w rozporządzeniu w sprawie opłat za czynności adwokackie. Kontrola ta powinna być dokonywana przy uwzględnieniu rodzaju i stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata. Wysokość należnych kosztów zastępstwa procesowego nie może przekroczyć sześciokrotności stawki minimalnej, chyba że uzasadniają to szczególne okoliczności sprawy.
Stan faktyczny
Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej złożył wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej w postępowaniu o wznowienie postępowania. Wniosek obejmował wynagrodzenie pełnomocnika oraz koszty podróży. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek, ustalając wysokość zasądzonych kosztów.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zasądził od skazanych na rzecz oskarżycielki posiłkowej kwotę 6912 zł tytułem zwrotu wydatków na pełnomocnika procesowego oraz kwotę 2014,80 zł tytułem zwrotu kosztów podróży pełnomocnika.

Pełny tekst orzeczenia

IV KO 88/24 POSTANOWIENIE Dnia 12 listopada 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie K.P. i M.C. w przedmiocie wznowienia postępowania, po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 12 listopada 2025 r. wniosku pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej o zasądzenie kosztów pomocy prawnej, na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. w zw. z art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł: zasądzić od skazanych M.C. i K.P. na rzecz oskarżycielki posiłkowej A.S. – w częściach na nich przypadających - kwotę 6912 zł ( sześć tysięcy dziewięćset dwanaście ) tytułem zwrotu wydatków poniesionych przez oskarżycielkę posiłkową na ustanowienie pełnomocnika procesowego w postępowaniu o wznowienie oraz kwotę 2014,80 zł tytułem zwrotu wydatków na koszty podróży pełnomocnika procesowego. UZASADNIENIE Obowiązek uiszczenia przez skazanych w częściach na nich przypadających wydatków poniesionych przez oskarżycielkę posiłkową na ustanowienie pełnomocnika procesowego wynika z treści postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2025 r., IV KO 88/24. IV KO 88/24 2 Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej wystąpił z wnioskiem o uzupełnienie rozstrzygnięcia sądu o ustalenie wysokości wydatków poniesionych przez oskarżycielkę posiłkową na ustanowienie pełnomocnika, łącznie z kwotą wydatków poniesionych na dojazd pełnomocnika do Sądu Najwyższego wykazując kwotę 13 225 zł tytułem ustanowienia pełnomocnika i występowania przez niego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym ( 3 x 3075 zł + 1x 4000 zł zgodnie z przedstawionymi fakturami) i kwotę 2014,80 zł za dojazdy z O. do Sądu Najwyższego samochodem osobowym o pojemności 2000 cm³ ( 219 km x 2 x 4 x 1,15 zł). Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek jest częściowo zasadny. Oskarżycielowi posiłkowemu przysługuje zwrot kosztów zastępstwa z tytułu ustanowienie jednego pełnomocnika w postępowaniu o wznowienie ( art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 639 k.p.k.). Oczywistym jest, że pełnomocnika działającego z wyboru łączy z klientem umowa określająca jego wynagrodzenie ( art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze), niemniej umowa ta wiążąca jest tylko w relacji pomiędzy pełnomocnikiem będącym adwokatem i jego mocodawcą. Ustalona w umowie wysokość kosztów za czynności adwokackie nie musi stanowić podstawy zasądzenia przez sąd poniesionych przez stronę kosztów zastępstwa prawnego. W rozpoznawanej sprawie nie jest więc ona wiążąca dla Sądu Najwyższego. Jak wynika z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie tj. z dnia 23 sierpnia 2023 r. ( Dz. U. z 2023 r. poz. 1964) opłaty stanowiące podstawę zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego i kosztów adwokackich ustala się z uwzględnieniem stawek minimalnych określonych w rozdziałach 2- 4, z czego wnosić należy, że są one podstawą do ustalenia wynagrodzenia. Wysokość kwoty otrzymanej jako zwrot uzasadnionych wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika limitowana jest wysokością IV KO 88/24 3 rzeczywiście poniesionych kosztów, przy czym nie może przekroczyć sześciokrotności stawki minimalnej ( § 15 ust. 3 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości). W tej sprawie wniosek pełnomocnika zawierał żądanie zwrotu określonych we wniosku kosztów ustanowienia zastępstwa procesowego, jednakże ich wysokość przekraczała sześciokrotność stawki minimalnej określonej w rozporządzeniu. W orzecznictwie słusznie wskazuje się, że Sąd może kontrolować wysokość żądanego przez stronę wynagrodzenia adwokata w zakresie przekraczającym stawki minimalne określone we wskazanym rozporządzeniu, przy czym kontrola ta dokonywana ma być przy uwzględnieniu rodzaju i stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata ( postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2011 r., I KZP 1/11, OSNKW 2011, z. 5, poz. 38). Zważywszy na charakter i zawiłość sprawy, czas poświęcony przez pełnomocnika na przygotowanie się do sprawy, zaangażowanie w wyjaśnienie istotnych okoliczności sprawy, dopuszczenie dowodów z przesłuchania świadków, wysokość należnych oskarżycielce posiłkowej kosztów należało ustalić z uwzględnieniem maksymalnego limitu sześciokrotności stawki minimalnej i terminów posiedzeń tj. w kwocie 6912 zł (6 x 1152 zł (720 zł ( za pierwszy termin posiedzenia) + podwyższenie stawki minimalnej za każdy następny dzień o 20 % ( 144 zł x 3 = 432 zł) - ( § 17 pkt 1 wskazanego rozporządzenia) - zgodnie z wnioskiem wykazane zostały cztery terminy posiedzenia). Dodatkowo stronie przysługiwał ( art. 618j k.p.k.) zwrot wydatków za koszty podróży pełnomocnika z siedziby spółki adwokackiej do siedziby Sądu Najwyższego i z powrotem, wykazanym we wniosku samochodem osobowym, ustalony według zasad rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów IV KO 88/24 4 osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy ( Dz. U. z 2023 r., poz. 5) na kwotę - 2014,80 zł ( 219 km x 2 x 4 x 1,15 zł). Z tych względów postanowiono jak na wstępie. [WB] [a.ł]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 626 § 2 KPKart. 616 § 1 pkt 2 KPKart. 639 KPKart. 16 ust. 1art. 618j KPK§ 2§ 1 pkt 2§ 15 ust. 3§ 17 pkt 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 14.07.2026. · PDF źródłowy