V KO 10/14

Izba Karna2014-03-11

Skład orzekający: Jerzy Grubba, Jarosław Matras, Dariusz Świecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z powodu stanu zdrowia oskarżonego jest uzasadniony, jeśli opinia biegłych nie stwierdza choroby psychicznej ani niemożności udziału w rozprawie?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że wniosek o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, złożony z powodu stanu zdrowia oskarżonego, był przedwczesny. Opinia biegłych nie wykazała choroby psychicznej ani niemożności udziału oskarżonego w rozprawie, a jedynie zaburzenia lękowe, które mogą ustąpić w wyniku postępowania. Brak było podstaw do przyjęcia trwałej niemożności stawiennictwa przed sądem.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w W. złożył wniosek o przekazanie sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu z powodu częstych nieobecności oskarżonego K. Z. na rozprawach, spowodowanych jego stanem zdrowia. Oskarżony przedkładał zwolnienia lekarskie, w tym od psychiatry. Sąd zlecił opinię biegłych psychiatrów, która nie stwierdziła choroby psychicznej ani niemożności udziału w rozprawie, a jedynie zaburzenia lękowe.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić wniosku o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V KO 10/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 marca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jarosław Matras SSN Dariusz Świecki w sprawie K. Z., oskarżonego z art. 296b§2 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 marca 2014 r., wniosku Sądu Rejonowego w W. z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt V K […], o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku UZASADNIENIE Wniosek Sądu Rejonowego w W. jest przedwczesny. Jak wynika z uzasadnienia tego wniosku, powodem jego złożenia jest stan zdrowia oskarżonego K. Z. i związane z tym problemy z jego stawiennictwem na rozprawie przed sądem właściwym. Bezsprzecznie oskarżony już kilkakrotnie nie stawił się na terminy rozpraw przedkładając zwolnienia lekarskie, między innymi od lekarza psychiatry. Było to powodem dopuszczenia przez Sąd dowodu z opinii biegłych z zakresu psychiatrii. Ze sporządzonej opinii (k. 1805 – 1808) nie wynika jednak, aby oskarżony był chory psychicznie, lub by nie mógł brać udziału w rozprawie sądowej. Rozpoznano u 2 niego zaburzenia lękowe, które mogą być reakcją na toczący się proces karny. Co więcej, biegli stwierdzili, że zaburzenia te „mogą ulec redukcji w wyniku postępowania sądowego”. Wcześniejsze zaświadczenie lekarskie, wystawione przez lekarza sądowego stwierdza co prawda niemożność stawiennictwa przed sądem, ale jedynie krótkotrwałą – w okresie od 13 do 19.05.2013r. (k.1669). W tej sytuacji brak jest obecnie podstaw do przyjęcia, że oskarżony trwale nie może stawić się przed sądem właściwym do rozpoznania sprawy. Gdyby natomiast w przyszłości zaistniała potrzeba ponownego rozważenia kwestii przekazania sprawy do innego sądu równorzędnego, wystąpienie z takim wnioskiem winno być poprzedzone uzyskaniem jednoznacznej opinii lekarskiej, z której wynikałoby, że istnieje realna możliwość prowadzenia postępowania przed innym sądem niż właściwy. Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. aw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 296b§2 KKart. 37 KPK§2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 14.07.2026. · PDF źródłowy