IV CSK 356/18

WyrokIzba Cywilna2019-02-26

Skład orzekający: Marian Kocon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna w sprawie o stwierdzenie zasiedzenia może zostać przyjęta do rozpoznania, gdy jej uzasadnienie opiera się wyłącznie na przesłance oczywistej zasadności, bez wykazania istnienia istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, albo nieważności postępowania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli jej uzasadnienie nie spełnia wymogów określonych w art. 398^4 § 2 k.p.c. Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżący wykaże istnienie istotnego zagadnienia prawnego, potrzebę wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważność postępowania lub oczywistą zasadność skargi. Samo powołanie się na oczywistą zasadność, bez uzasadnienia wskazującego na powyższe przesłanki, nie jest wystarczające do przyjęcia skargi do rozpoznania.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni złożyła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w L., które zmieniło postanowienie Sądu Rejonowego w B. w sprawie o zasiedzenie. Skarga kasacyjna miała na celu uchylenie zaskarżonych postanowień i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wnioskodawczyni wniosła o przyjęcie skargi do rozpoznania, powołując się na jej oczywistą zasadność. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i oddalił wniosek o przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 356/18 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie z wniosku R. G. przy uczestnictwie S. G., J. G., H. R. i J. R. o stwierdzenie zasiedzenia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 lutego 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w L. z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; oddala wniosek adw. A. K. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną R. G. w postępowaniu kasacyjnym. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2017 r. Sąd Okręgowy w L. zmienił w części zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w B., w sprawie z wniosku R. G., z udziałem S. G., J. G., H. R., J. R., o zasiedzenie. Wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną, w której żądała uchylenia zaskarżonej postanowienia oraz postanowienia sądu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie 2 skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występu istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachód nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie do rozpoznania oparty został na art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierz pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.). Oddalony został wniosek pełnomocnika z urzędu o przyznanie kosztów pomocy prawnej, gdyż nie zawierał oświadczenia, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3984 § 2 KPCart. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 39813 § 1 KPCart. 3989 § 2 KPC§ 2§ 1 pkt 4§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy