III CSK 215/19

WyrokIzba Cywilna2019-12-10

Skład orzekający: Marian Kocon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna w sprawie o zasiedzenie, oparta na przesłance oczywiście uzasadnionej, spełnia wymogi formalne wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli skarżący nie wykaże istnienia przesłanek określonych w art. 398^4 § 2 k.p.c., takich jak istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważność postępowania lub oczywista zasadność skargi. Samo powołanie się na oczywistą zasadność skargi, bez jej szczegółowego uzasadnienia w kontekście tych przesłanek, nie jest wystarczające do przyjęcia skargi do rozpoznania.
Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego, które oddaliło jego apelację w sprawie o zasiedzenie. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oparto na przesłance oczywiście uzasadnionej skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy uznał, że przedstawione uzasadnienie nie spełnia wymogów formalnych do przyjęcia skargi do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i przyznaje radcy prawnemu wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CSK 215/19 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie z wniosku R. M. przy uczestnictwie E. M. F. o zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 grudnia 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 września 2018 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w K. radcy prawnemu K. P. (P.) kwotę 1.350 zł (jeden tysiąc trzysta pięćdziesiąt) powiększoną o należny podatek od towarów i usług (VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 19 września 2018 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację wnioskodawcy R. M. od postanowienia Sądu Rejonowego w K., w sprawie przy uczestnictwie E. M. F., o zasiedzenie. 2 Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, w której żądał uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi II instancji. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie do rozpoznania oparty został na art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw ał

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3984 § 2 KPCart. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 39813 § 1 KPCart. 3989 § 2 KPC§ 2§ 1 pkt 4§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 27.07.2026. · PDF źródłowy