I KK 182/21

WyrokIzba Karna2022-01-27

Skład orzekający: Jarosław Matras, Małgorzata Wąsek-Wiaderek, Włodzimierz Wróbel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wyrok nakazowy może orzec karę łączną grzywny przekraczającą 200 stawek dziennych, zgodnie z art. 23 § 2 k.k.s.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że wyrok nakazowy, zgodnie z art. 23 § 2 k.k.s., nie może orzec kary łącznej grzywny przekraczającej 200 stawek dziennych. W orzeczeniu stwierdzono, że wymierzenie kary łącznej 250 stawek dziennych w wyroku nakazowym stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, mające istotny wpływ na treść wyroku, gdyż przekracza ustawową granicę kary grzywny dopuszczalnej w takim trybie.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy wydał wyrok nakazowy, w którym skazał J. P. za kilka przestępstw skarbowych. Na podstawie art. 39 § 1 k.k.s. połączono orzeczone kary grzywny i wymierzono karę łączną grzywny w wymiarze 250 stawek dziennych. Prokurator Generalny wniósł kasację, zarzucając rażące naruszenie art. 23 § 2 k.k.s. poprzez orzeczenie kary łącznej grzywny przekraczającej dopuszczalny limit 200 stawek dziennych w wyroku nakazowym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił punkt IV zaskarżonego wyroku nakazowego i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania w zakresie kary łącznej grzywny.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I KK 182/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 stycznia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący) SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) Protokolant Klaudia Binienda w sprawie J. P., skazanego z art. 56 § 2 k.k.s. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 stycznia 2022 r. w trybie art. 535 § 5 k.p.k. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w O. z dnia 25 lipca 2018 r., sygn. akt II K […], uchyla pkt IV zaskarżonego wyroku i przekazuje w tym zakresie sprawę Sądowi Rejonowemu w O. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w O. z dnia 25 lipca 2018 r. (sygn. akt II K […]) J. P. został uznany winnym: 2 - czynu z art. 56 § 2 k.k.s. w zb. z art. 61 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s., za który wymierzono mu karę 200 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych, - czynu z 54 § 2 k.k.s. w zb. z art. 61 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s.. za który wymierzono mu karę 100 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych - czynu z art. 56 § 2 k.k.s. w zw. z art.6 § 2 k.k.s., za który wymierzono mu karę 50 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych. Na podstawie art. 39 § 1 k.k.s. w zw. z art. 23 § 1, § 2 i § 3 k.k.s. połączono orzeczone kary grzywny i wymierzono karę łączną grzywny w wymiarze 250 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na 100 zł (pkt. IV wyroku). Wyrok uprawomocnił się bez zaskarżenia. Od powyższego prawomocnego orzeczenia kasację na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. wniósł Prokurator Generalny, zarzucając przedmiotowemu wyrokowi: „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 23 § 2 k.k.s., polegające na wymierzeniu oskarżonemu, w wyniku połączenia kar jednostkowych grzywny, w wysokości odpowiednio: 200 stawek dziennych z ustaleniem wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych, 100 stawek dziennych z ustaleniem wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych i 50 stawek dziennych z ustaleniem wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych, kary łącznej grzywny w wymiarze 250 stawek dziennych z ustaleniem wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych, to jest powyżej wskazanej w art. 23 § 2 k.k.s. górnej granicy możliwej do wymierzenia na mocy wyroku nakazowego kary łącznej grzywny, wynoszącej 200 stawek dziennych.” Podnosząc powyższy zarzut Prokurator Generalny wniósł o uchylenie pkt IV zaskarżonego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w O. i przekazanie sprawy w tym zakresie wymienionemu Sądowi do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył co następuje. 3 Kasacja okazała się zasadna. W niniejszej sprawie w istocie doszło do błędu, który skutkował rażącym naruszeniem prawa materialnego na niekorzyść skazanego, co miało oczywisty wpływ na treść wyroku. Zgodnie bowiem z art. 23 § 2 k.k.s. wyrokiem nakazowym można wymierzyć karę grzywny w granicach nieprzekraczających wysokości 200 stawek dziennych, chyba że kodeks przewiduje karę łagodniejszą. Lege non distinguente dotyczy to także kary łącznej grzywny wymierzanej w takim wyroku. Orzeczenie 250 stawek dziennych grzywny, w obliczu limitu wynoszącego 200 jest niewątpliwe rażąco niekorzystnym orzeczeniem, gdyż przewidującym karę o ¼ wyższą niż maksymalna dopuszczalna. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 56 § 2 KKart. 535 § 5 KPKart. 61 § 1 KKart. 7 § 1 KKart.6 § 2 KKart. 39 § 1 KKart. 23 § 1art. 521 § 1 KPKart. 113 § 1 KKart. 23 § 2 KK§ 2§ 5

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy