II KO 54/15

Sygn. akt II KO 54/15 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie P. P. o wznowienie postępowania w sprawie XVIII K 49/06 Sądu Okręgowego w Łodzi zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. II AKa 225/06, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 września 2015 r., z urzędu w przedmiocie właściwości na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 544 § 1 i 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł stwierdzić swą niewłaściwość do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania i sprawę przekazać Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 15 września 2006 r. w sprawie XVIII K 49/06, Sąd Okręgowy w Łodzi skazał P. P. na karę łączną dożywotniego pozbawienia wolności z ograniczeniem prawa do ubiegania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie po odbyciu 40 lat kary pozbawienia wolności. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. II AKa 225/06, Sąd Apelacyjny w Łodzi z uwagi na skuteczne cofnięcie apelacji przez obrońcę skazanego i za jego zgodą, pozostawił wniesiony środek odwoławczy bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 10 września 2015 r. w sprawie II AKo 252/15 Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Łodzi przekazał, na 2 podstawie art. 544 § 2 k.p.k., wniosek skazanego P. P. w przedmiocie wznowienia postępowania Sądowi Najwyższemu, podnosząc, iż postępowanie przeciwko skazanemu zostało zakończone orzeczeniem Sądu Apelacyjnego w Łodzi (k. 1238 tom III). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wbrew stanowisku przedstawionemu w zarządzeniu z dnia 10 września 2015 r., Sąd Najwyższy nie jest ani rzeczowo, ani miejscowo właściwy do rozpoznania wniosku skazanego P. P. o wznowienie postępowania. Zgodnie z treścią art. 544 § 2 k.p.k. Sąd Najwyższy jest sądem właściwym w kwestii wznowienia postępowania zakończonego orzeczeniem sądu apelacyjnego lub Sądu Najwyższego. Wolą ustawodawcy było aby wznowieniu podlegało wyłącznie „postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem” (art. 540 § 1 k.p.k.). Stąd, zasadnym jest na wstępie wyjaśnienie kwestii, które z orzeczeń, wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi czy postanowienie Sądu Apelacyjnego o pozostawieniu apelacji bez rozpoznania, wydanych w przedmiotowej sprawie nosi miano „kończącego postępowanie”. W orzecznictwie od dawna dominuje pogląd, iż orzeczeniem kończącym postępowanie karne w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k. jest takie orzeczenie, które rozstrzyga co do odpowiedzialności karnej i to w zakresie, w którym korzysta z powagi rzeczy osądzonej (m.in. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2001 r., III KO 53/99, OSNKW 2001, z. 7-8, poz. 67 oraz postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 lipca 1997 r., V KZ 93/97, Prok. i Pr. 1998, z. 5, poz. 14; z dnia 29 stycznia 2008 r., IV KO 118/07, Biul. PK 2008/2/38; z dnia 6 grudnia 2005 r., II KZ 47/05, Prok. i Pr. z 2006, nr 3, poz. 20; z dnia 21 października 2008 r., IV KO 59/08, R - OSNKW 2008, poz. 2069; z dnia 28 kwietnia 2010 r., II KO 114/09, OSNKW 2010, z. 8, poz. 72 czy postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 25 stycznia 2006 r., II AKO 9/06, LEX nr 168032). W rozpoznawanej sprawie, mając na uwadze powyższe, postępowanie sądowe zostało zakończone prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 15 września 2006 r., albowiem Sąd ten rozstrzygał o odpowiedzialności karnej skazanego P. P.. Sąd Apelacyjny w Łodzi nie wypowiedział się w przedmiocie tej odpowiedzialności w związku z cofnięciem wniesionej apelacji, które skutkowało 3 pozostawieniem jej bez rozpoznania. Rozstrzygnięcie to zamknęło więc możliwość poddania kontroli odwoławczej wyroku Sądu Okręgowego. Stąd też orzeczeniem kończącym postępowanie w rozumieniu art. 544 § 1 i 2 k.p.k. nie jest postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 27 kwietnia 2007 r. (k. 1110 v, tom II) o pozostawieniu apelacji obrońcy skazanego bez rozpoznania wobec jej skutecznego cofnięcia, a prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy stwierdził swą niewłaściwość do rozpoznania wniesionego przez skazanego P.P. wniosku o wznowienie postępowania i sprawę przekazał Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi, jako właściwemu.