I CSK 732/19

Sygn. akt I CSK 732/19 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa J. D. przeciwko R. sp. z o.o. w W. o ochronę dóbr osobistych, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 maja 2020 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 2 stycznia 2019 r., sygn. akt VI ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. 2 W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie na oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wynikającej z naruszenia art. 381 k.p.c. przez oddalenie przez sąd drugiej instancji wniosku pozwanego o dopuszczenie dowodu z zeznań dwóch świadków. Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sąd drugiej instancji oddalił wniosek dowodu pozwanego o przesłuchanie świadków B. P. i K. G. na treść prowadzonej między nimi rozmowy na korytarzu sądowym, dlatego że wnioski te uznał za spóźnione oraz nie mające znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Niewątpliwie wnioski te strona pozwana zgłosiła dopiero w apelacji nie wskazując w jej treści dlaczego składa je dopiero na tym etapie postępowania, a nie jeszcze w toku postępowania pierwszoinstancyjnego zaraz po przesłuchaniu powódki. To w trakcie przesłuchania powódka powołała się na rozmowę, która miała być jej treścią. W skardze kasacyjnej skarżący nie odnosi się do powyższej kwestii powołując jedynie, że nie miał możliwości zgłoszenia takiego dowodu w pierwszej instancji. Ponadto wbrew twierdzeniom skarżących rozmowy wskazanych świadków nie miały decydującego znaczenia dla przyjęcia przez Sąd Apelacyjny, że pozwany działał w złej wierze. Z obszernego uzasadnienia Sądu wynika, że wniosek taki Sąd drugiej instancji wyprowadził z innych poczynionych ustaleń, w tym przede wszystkim sposobu prezentowania informacji o powódce w postaci swoistego serialu medialnego oraz ze względu na wybiórczy sposób prezentowania informacji pochodzących z postępowania karnego prowadzonego w USA. Oznacza to, że nie można uznać podniesionych zarzutów za uzasadniających pogląd o oczywistej zasadności skargi. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). 3 jw