IV KK 174/23

WyrokIzba Karna2023-07-19

Skład orzekający: Andrzej Stępka, Małgorzata Wąsek-Wiaderek, Paweł Wiliński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy ponowne wydanie wyroku łącznego, obejmującego skazania już objęte wcześniejszymi wyrokami łącznymi, stanowi rażące naruszenie prawa procesowego skutkujące bezwzględną przyczyną uchylenia orzeczenia?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że ponowne wydanie wyroku łącznego, który obejmuje skazania już rozstrzygnięte wcześniejszymi wyrokami łącznymi, stanowi naruszenie zasady powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Taka sytuacja wypełnia bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k., ponieważ doszło do wydania orzeczenia wbrew przesłance umorzenia postępowania z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. W przypadku uchylenia takiego wyroku, wykonaniu podlega poprzedni wyrok łączny.
Stan faktyczny
Prokurator Generalny wniósł kasację od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w B. z dnia 4 listopada 2021 r., zarzucając rażące naruszenie prawa procesowego. Powodem było wydanie tego wyroku w sytuacji, gdy skazania objęte tym wyrokiem były już wcześniej rozstrzygnięte dwoma innymi wyrokami łącznymi tego samego sądu z lat 2009 i 2014. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok łączny i umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego, obciążając Skarb Państwa kosztami procesu.

Pełny tekst orzeczenia

IV KK 174/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lipca 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek SSN Paweł Wiliński Protokolant Justyna Kryńska - Szufnara po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 19 lipca 2023 r. w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w sprawie K. P. w przedmiocie wyroku łącznego kasacji Prokuratora Generalnego wniesionej na korzyść skazanego od prawomocnego wyroku łącznego Sądu Rejonowego w B. z dnia 4 listopada 2021 r., sygn. akt IX K 410/21, uchyla zaskarżony wyrok łączny i umarza postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego, a kosztami procesu w sprawie obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Rozpoznając sprawę K. P. o wydanie wyroku łącznego, Sąd Rejonowy w B. ustalił, że był on skazany prawomocnymi wyrokami: 1/ Sądu Rejonowego w B. z dnia 8 października 2003 r., sygn. akt III K 519/03, za popełnione w dniu 31 grudnia 2002 r. przestępstwo z art. 278 § 1 k.k., na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz za popełnione w dniu 20 stycznia 2003 r. przestępstwo z art. 278 § 1 k.k., na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym w miejsce tych kar jednostkowych orzeczono karę łączną roku i 3 miesięcy IV KK 174/23 2 pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 3 lat próby, a następnie zarządzono jej wykonanie; kary te zostały objęte węzłem kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności, orzeczonym wyrokiem łącznym tego samego Sądu z dnia 27 lipca 2009 r., sygn. akt III K 26/09 - i wykonane w całości w dniu 17 lipca 2010 r.; 2/ Sądu Rejonowego w B. z dnia 13 września 2004 r., sygn. akt IX K 764/04, za popełnione w okresie od marca 2003 r. do dnia 20 marca 2004 r. przestępstwo z art. 191 § 1 k.k., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; za popełnione w dniu 21 marca 2004 r. przestępstwo z art. 190 § 1 k.k., na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz za popełnione w dniu 29 marca 2004 r. przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k., na karę roku pozbawienia wolności, przy czym w miejsce tych kar jednostkowych orzeczono karę łączną roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; kara ta została objęta węzłem kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności, orzeczonym wyrokiem łącznym tego samego Sądu z dnia 27 lipca 2009 r., sygn. akt III K 26/09 - i wykonana w całości dnia 17 lipca 2010 r.; 3/ Sądu Rejonowego w B. z dnia 3 stycznia 2007 r., sygn. akt III K 157/05, za popełnione w dniu 30 lipca 2004 r. przestępstwo z art. 158 § 1 k.k., na karę roku pozbawienia wolności; 4/ Sądu Rejonowego w J. z dnia 24 kwietnia 2009 r., sygn. akt II K 38/09, za popełnione od dnia 1 lipca 2007 r. do dnia 7 października 2008 r. przestępstwo z art. 242 § 2 k.k., na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności; kara została wykonana w całości dnia 20 sierpnia 2009 r., a następnie weszła w skład kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w B. z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt II K 1272/13; 5/ Sądu Rejonowego w B. z dnia 6 września 2010 r., sygn. akt III K 1232/08, za przestępstwo z art. 297 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione 21 czerwca 2008 r., na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz za przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione 21 czerwca 2008 r., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności została skazanemu wymierzona kara łączna 11 miesięcy pozbawienia wolności; jednostkowe kary pozbawienia wolności zostały następnie objęte karą łączną 2 lat IV KK 174/23 3 pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w B. z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt III K 1272/13, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w B. z dnia 4 sierpnia 2014 r., sygn. akt VII Ka 402/14, z odbycia której skazany został warunkowo przedterminowo zwolniony postanowieniem Sądu Okręgowego w B. z dnia 3 października 2014 r., sygn. IV Kow 974/14, na okres 2 lat próby liczony od 16 grudnia 2014 r.; 6/ Sądu Rejonowego w B. z dnia 15 listopada 2010 r., sygn. akt III K 1070/08, za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione 29 czerwca 2007 r., na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych przy przyjęciu, iż wysokość jednej stawki wynosi 10 zł oraz za przestępstwo z art. 297 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione 12 lutego 2008 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych przy przyjęciu, iż wysokość jednej stawki wynosi 10 zł; w miejsce jednostkowych kar grzywny została skazanemu wymierzona kara łączna grzywny w wysokości 200 stawek dziennych po 10 zł każda; kara grzywny została wykonana w całości 15 grudnia 2014 r.; w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności została skazanemu wymierzona kara łączna roku pozbawienia wolności; kary pozbawienia wolności zostały następnie objęte karą łączną 2 lat pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w B. z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt III K 1272/13, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w B. z dnia 4 sierpnia 2014 r., sygn. akt VII Ka 402/14, z odbycia której skazany został warunkowo przedterminowo zwolniony postanowieniem Sądu Okręgowego w B. z dnia 3 października 2014 r., sygn. IV Kow 974/14, na okres 2 lat próby liczony od uprawomocnienia się postanowienia, tj. od 16 grudnia 2014 r.; 7/ Sądu Rejonowego w B. z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt III K 683/09, za przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. i art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione w okresie od września 2008 r. do 1 października 2008 r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, która została objęta karą łączną 2 lat pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w B. z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt III K 1272/13, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w B. z dnia 4 sierpnia 2014 r., sygn. akt VII Ka 402/14, IV KK 174/23 4 z odbycia której skazany został warunkowo przedterminowo zwolniony postanowieniem Sądu Okręgowego w B. z dnia 3 października 2014 r., sygn. IV Kow 974/14, na okres 2 lat próby liczony od uprawomocnienia się postanowienia, tj. od 16 grudnia 2014 r.; 8/ Sądu Rejonowego w B. z dnia 15 grudnia 2014 r., sygn. akt IX K 1375/13, za popełnione w dniu 22 marca 2012 r. przestępstwo z art. 297 § 1 k.k., art. 270 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. oraz za popełnione w dniu 2 kwietnia 2012 r. przestępstwo z art. 297 § 1 k.k., art. 270 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., na karę roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 10 zł każda; kara grzywny została wykonana w całości 27 stycznia 2016 r.; Dokonując tych ustaleń Sąd Rejonowy w B. wyrokiem łącznym z dnia 4 listopada 2021 r., w sprawie o sygn. akt IX K 410/21, rozstrzygnął co następuje: I/ na mocy art. 85 § 1 i § 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, w miejsce kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 13 września 2004 r., sygn. akt IX K 764/04, oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 3 stycznia 2007 r., sygn. akt III K 157/05, wymierzył skazanemu karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; II/ na mocy art. 85 § 1 i § 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, w miejsce kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokiem Sądu Rejonowego w J. z dnia 24 kwietnia 2009 r., sygn. IIK 38/09, wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 6 września 2010 r., sygn. III K 1232/08, wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 15 listopada 2010 r., sygn. III K 1070/08 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. III K 683/09, wymierzył skazanemu karę łączną 3 lat pozbawienia wolności; III/ na podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego w pozostałym zakresie; IV/ na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił skazanego w całości od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, wydatkami obciążając Skarb Państwa. IV KK 174/23 5 Orzeczenie to nie zostało zaskarżone przez strony i uprawomocniło się z dniem 12 listopada 2021 r. W sprawie nie sporządzono uzasadnienia wyroku (k. 103 - 105 i 107). Na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. kasację nadzwyczajną od tego wyroku wniósł Prokurator Generalny, zaskarżając wyrok łączny w całości na korzyść skazanego. Na podstawie art. 523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k. i art. 537 § 1 i 2 k.p.k. zarzucił rażące naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, to jest art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., stanowiące bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia, określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k., polegające na wydaniu wobec K. P. przez Sąd Rejonowy w B. w dniu 4 listopada 2021 r. wyroku łącznego o sygn. akt IX K 410/21 w sytuacji, kiedy kwestia połączenia skazań na mocy tych samych orzeczeń, wydanych wobec tego samego skazanego, została już wcześniej rozstrzygnięta dwoma wyrokami łącznymi tego samego Sądu z dnia: 27 lipca 2009 r., sygn. akt III K 26/09 (prawomocnym z dniem 24 listopada 2009 r., wobec wydania przez Sąd Okręgowy w B. wyroku o sygn. akt VII Ka 752/09) oraz 27 marca 2014 r., sygn. akt III K 1272/13 (prawomocnym z dniem 4 sierpnia 2014 r., w związku z wydaniem przez Sąd Okręgowy w B. wyroku o sygn. akt VII Ka 402/14). W konkluzji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i na podstawie art. 537 § 2 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umorzenie postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja okazała się być oczywiście zasadna, co pozwalało na rozpoznanie jej w trybie art. 535 § 5 k.p.k. i uwzględnienie w całości. Słusznie skarżący wskazał, że w odniesieniu do tych samych orzeczeń wydanych w sprawach skazanego K. P., zostały już wydane wcześniej wyroki łączne przez Sąd Rejonowy w B.: w dniu 27 lipca 2009 r., sygn. akt III K 26/09 i w dniu 27 marca 2014 r., sygn. akt III K 1272/13 – z których wynika jednoznacznie, że połączono w nich te same kary, które utworzyły dwa węzły kary łącznej w niniejszej sprawie. Wyrokiem łącznym z dnia 27 lipca 2009 r., sygn. akt III K 26/09, Sąd Rejonowy w B. połączył K. P. kary jednostkowe orzeczone dwoma wyrokami tego Sądu z dnia 13 września 2004 r., sygn. akt IX K 764/04 i z dnia 3 stycznia 2007 r., sygn. akt III K 157/05, a w ich miejsce wymierzył IV KK 174/23 6 skazanemu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności. Wyrok ten uprawomocnił się w drugiej instancji, z chwilą wydania przez Sąd Okręgowy w B. w dniu 24 listopada 2009 r. (sygn. akt VII Ka 752/09), wyroku utrzymującego w mocy zaskarżone orzeczenie Sądu Rejonowego. Rozstrzygnięcie to dotyczy tych samych kar, które zostały połączone w pkt. I obecnie zaskarżonego wyroku łącznego z dnia 4 listopada 2021 r., przy czym wymierzona kara łączna wynosiła również 2 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności (k. 58 - 59 i 60 - 61). Na mocy drugiego wyroku łącznego wydanego wobec K. P. z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt III K 1272/13, połączono kary z czterech wyroków, a mianowicie: Sądu Rejonowego w J. z dnia 24 kwietnia 2009 r., sygn. akt II K 38/09 oraz Sądu Rejonowego w B. z dnia: 6 września 2010 r., sygn. akt III K 1232/08, 9 grudnia 2010 r., sygn. akt III K 683/09 i 15 listopada 2010 r., sygn. akt III K 1070/08 - a w ich miejsce Sąd wymierzył karę łączną 2 lat i 5 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2014 r., sygn. akt VII Ka 402/14, Sąd Okręgowy w B. zmienił powyższe orzeczenie, poprzez obniżenie wymierzonej kary łącznej do 2 lat pozbawienia wolności (k. 41 - 42 i 43). Z analizy akt sprawy wynika, że nie tylko istnienie tych wyroków ujawnia treść karty karnej skazanego (k. 2-3), ale i do akt sprawy karnej zostały załączone odpisy właśnie tych dwóch wyroków łącznych Sądu Rejonowego w B. W tej sytuacji zupełnym nieporozumieniem było zawarcie w aktach sprawy notatki urzędowej (Zapisek urzędowy) z 13 kwietnia 2021 r. sekretariatu o treści – „Ustalono w tut. Wydziale oraz III Karnym SR BB (telefonicznie), iż nie toczą się aktualnie sprawy o wydanie wyroku łącznego w sprawie K. P. s. J.” (k. 11). Podkreślenia więc wymaga, że niewątpliwie w sprawie brak było warunków do wydania kolejnego wyroku łącznego. Doszło zatem do wydania takiego wyroku wbrew przesłance powagi rzeczy osądzonej, skoro Sąd Rejonowy w B. połączył kary pozbawienia wolności w sytuacji, gdy istniały już wyroki łączne orzeczone za te same czyny, popełnione przez tę samą osobę. Stanowiło to naruszenie zasady powagi rzeczy osądzonej, a więc doprowadziło do zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej, określonej w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. Przesłanka res iudicata wynika z bezwzględnego nakazu umorzenia postępowania karnego, gdy wcześniejsze postępowanie karne, co do tego samego IV KK 174/23 7 czynu tej samej osoby, zostało prawomocnie zakończone. Uwagi te w pełnym zakresie mają zastosowanie do postępowań w przedmiocie wydania wyroku łącznego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 września 2015 r., III KK 308/15, LEX nr 1813450). W przypadku, gdy wobec tej samej osoby zapadły dwa prawomocne wyroki łączne, obejmujące te same skazania, które objęte były tym węzłem w wyroku, który uprawomocnił się wcześniej, drugi z tych wyroków dotknięty jest w tym zakresie rażącym naruszeniem prawa, zaliczanym do tzw. bezwzględnych przyczyn uchylenia orzeczenia, przewidzianym w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. i określanym jako naruszenie powagi rzeczy osądzonej (art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.). Taka sytuacja stanowi ujemną przesłankę procesową, przewidzianą w przepisie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., w zakresie wydania kolejnego orzeczenia w tym przedmiocie w przypadku, gdy w orzeczeniu wydawanym później miało dojść do rozstrzygnięcia tego, czy dokładnie te same skazania za czyny jednostkowe spełniają warunki do objęcia ich węzłem kary łącznej w wyroku łącznym (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2021 r., III KK 373/21, LEX nr 3326994). Zgodnie z art. 575 k.p.k., jeżeli po wydaniu wyroku łącznego zachodzi potrzeba wydania nowego wyroku łącznego, z chwilą jego uprawomocnienia się poprzedni wyrok łączny traci moc. Jednak w wypadku uchylenia wyroku łącznego wydanego z naruszeniem art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., wykonaniu podlega poprzedni wyrok łączny, gdyż nie utracił on mocy na podstawie art. 575 § 1 k.p.k. Wydanie i uprawomocnienie się nowego wyroku łącznego wbrew przesłance powagi rzeczy osądzonej nie powoduje utraty mocy przez poprzedni wyrok łączny, bowiem skutek, o którym mowa w art. 575 § 1 k.p.k., może nastąpić tylko wówczas, gdy spełnione są przesłanki tam określone, a zatem zachodzi realna potrzeba wydania nowego wyroku łącznego (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia: 30 listopada 2011 r., II K 149/11, OSNKW 2011, z. 12, poz. 113; 28 września 2022 r., IV KK 315/22, LEX nr 3490549; 5 lipca 2022 r., I KK 251/22, LEX nr 3478497). Nie ulega więc wątpliwości, że w sprawie Sądu Rejonowego w B. o sygn. akt IX K 410/21, doszło do rażącego uchybienia w postaci naruszenia zasady powagi rzeczy osądzonej, a tym samym w sprawie wystąpiła bezwzględna przyczyna odwoławcza przewidziana w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. To zaś czyniło koniecznym wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego wyroku łącznego, poprzez jego IV KK 174/23 8 uchylenie i umorzenie postępowania (art. 537 § 2 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.). W tym przypadku wykonaniu podlega poprzedni wyrok łączny, gdyż nie utracił on mocy prawnej na podstawie art. 575 § 1 k.p.k. O kosztach sądowych postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k. HK [ł.n]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 535 § 5 KPKart. 278 § 1 KKart. 191 § 1 KKart. 190 § 1 KKart. 13 § 1 KKart. 279 § 1 KKart. 158 § 1 KKart. 242 § 2 KKart. 297 § 1 KKart. 286 § 1 KKart. 11 § 2 KKart. 64 § 1 KK

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy