II PZ 17/07

Postanowienie z dnia 24 maja 2007 r. II PZ 17/07 Zaskarżenie wyroku w całości jest jednoznaczne z żądaniem jego zmiany lub uchylenia w całości (art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c.). Natomiast zaskarżenie wyroku w części powoduje konieczność wyjaśnienia zakresu zaskarżenia we wniosku apelacyjnym (art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c.). Przewodniczący SSN Roman Kuczyński, Sędziowie SN: Krystyna Bednarczyk, Romualda Spyt (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 maja 2007 r. sprawy z powództwa Edwarda S. przeciwko S. Zakładom Mechanicznym Z. SA w S. o ustalenie, sprostowanie świadectwa pracy, na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Świdnicy z dnia 18 stycznia 2007 r. [...] u c h y l i ł zaskarżone postanowienie. U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 stycznia 2007 r. Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Świdnicy odrzucił apelację pełnomocnika powo-da Edwarda S. od wyroku Sądu Rejonowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecz-nych w Świdnicy z dnia 4 października 2006 r. w sprawie przeciwko S. Zakładom Mechanicznym „Z.” SA w S. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że przed-miotowa apelacja podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3701 k.p.c. w związku z art. 373 k.p.c., bowiem pełnomocnik strony, będący adwokatem, nie spełnił wymogu pro-cesowego wskazanego w art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c. Stwierdził, że z winy sądu pierw-szej instancji, a także z winy pełnomocnika apelującego, nie doszło do określenia wartości przedmiotu sporu. W postępowaniu przed sądem pierwszej instancji powód rozszerzył powództwo o zapłatę odprawy i aż do zamknięcia przewodu sądowego strona powodowa nie sprecyzowała kwotowo tego żądania. Z tego względu Sąd 2 uznał, że wniosek apelacyjny „o uwzględnienie powództwa” nie zawiera zakresu żą-danej zmiany czy też uchylenia wyroku. Sąd podkreślił także, że wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie jest wyższa niż kwota wskazana w apelacji jako wartość przedmiotu zaskarżenia. Skarżący w zażaleniu na powyższe postanowienie zarzucił naruszenie art. 3701 k.p.c. w związku z art. 373 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu za-żalenia podniósł, że stanowisko Sądu Okręgowego nie jest trafne, bowiem apelacja spełnia wszystkie wymogi formalne wynikające z art. 368 § 1 i 2 k.p.c, Wskazał, że „sprecyzowanie przez niego żądania pozwu w wysokości trzymiesięcznej odprawy spełniało wymogi wskazane art. 187 § 1 k.p.c., w czym utwierdziło go postępowanie sądu pierwszej instancji”. Podkreślił, że nie został wezwany do uzupełnienia tego braku formalnego przez sąd, a nadto, że to na pozwanym ciążył obowiązek wskaza-nia wysokości poborów powoda. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 368 § 1 k.p.c. apelacja powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto mię-dzy innymi zawierać: oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości czy w części (pkt 1), zwięzłe przedstawienie zarzu-tów (pkt 2), uzasadnienie zarzutów (pkt 3), powołanie, w razie potrzeby, nowych fak-tów i dowodów oraz wykazanie, że ich powołanie w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji nie było możliwe albo że potrzeba powołania się na nie wynikła później (pkt 4), oraz wniosek o zmianę lub o uchylenie wyroku z zaznaczeniem za-kresu żądanej zmiany lub uchylenia (pkt 5). W sytuacji, gdy apelację składa sama strona, wskazane wyżej braki tego pisma, podlegają uzupełnieniu na wezwanie sądu, natomiast w sytuacji, gdy nie są one spełnione w apelacji sporządzonej przez adwo-kata lub radcę prawnego, (pkt 1 - 3 i 5 ) sąd pierwszej instancji odrzuca środek od-woławczy bez wzywania do usunięcia tych braków (art. 3701 k.p.c.). Sąd Okręgowy wywiódł, że w wyniku uchybień sądu pierwszej instancji, ale też i pełnomocnika strony, nie doszło do ustalenia wartości przedmiotu sporu, a zatem wniosek apelacji „o uwzględnienie powództwa” w istocie nie spełnia wymogu przewidzianego w pkt 5 powyższego przepisu, ponieważ nie określa zakresu zaskarżenia wyroku. Stanowi-sko to nie jest trafne. Środek zaskarżenia ma być tak sformułowany, aby nie budził 3 wątpliwości co do jego istotnych elementów, mających wpływ na orzeczenie sądu drugiej instancji. Temu właśnie służą wymogi apelacji objęte przepisem art. 368 § 1 pkt 1 i 5 k.p.c., które odnieść należy do przepisu art. 378 k.p.c., zgodnie z którym sąd drugiej instancji rozpoznaje sprawę w granicach zaskarżenia. Należy mieć na uwa-dze to, że punkt 5 omawianego przepisu pozostaje w ścisłym związku z art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c. Jeśli strona skarży wyrok w całości (pkt 1), to zakres jego zaskarżenia jest znany i nie ma potrzeby, aby po raz drugi wskazywać zakres zaskarżenia we wniosku apelacyjnym. Zaskarżenie wyroku w całości jest jednoznaczne z żądaniem jego zmiany lub uchylenia w całości. Natomiast zaskarżenie wyroku w części, powo-duje konieczność wyjaśnienia zakresu zaskarżenia i następuje to we wniosku apela-cyjnym (pkt 5). Skoro zatem apelujący wskazał, że zaskarża wyrok w całości i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie powództwa, to wskazanie to jedno-znacznie określa zakres zaskarżenia w taki sposób, że dotyczy on wszystkich rosz-czeń objętych rozstrzygnięciem sądu pierwszej instancji. Zatem apelacja nie jest do-tknięta brakiem powodującym jej odrzucenie na podstawie art. 3701 k.p.c. Natomiast wątpliwości co do wartości przedmiotu zaskarżenia mogą być wyjaśniane w oparciu o przepis art. 25 § 1 k.p.c., zgodnie z którym sąd może z urzędu sprawdzić wartość przedmiotu sporu podaną przez powoda, który to przepis ma odpowiednie zastoso-wanie również do oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia. Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na mocy art. 39816 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w postanowieniu. ========================================