III SW 124/15

Sygn. akt III SW 124/15 POSTANOWIENIE Dnia 19 listopada 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (przewodniczący) SSN Zbigniew Hajn (sprawozdawca) SSN Halina Kiryło w sprawie z protestu wyborczego J. Z. przeciwko ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, przy udziale: 1) Prokuratora Generalnego, 2) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, 3) Przewodniczącego Okręgowej Komisji Wyborczej w W. po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 listopada 2015 r., postanawia: pozostawić protest bez dalszego biegu. UZASADNIENIE J. Z. złożył protest wyborczy przeciwko ważności wyborów do Sejmu i Senatu, przeprowadzonych w dniu 25 października 2015 r. Wniósł o uznanie protestu za zasadny i unieważnienie wyborów w Okręgu Wyborczym Nr […]. W ocenie wnoszącego protest uwzględnianie i sumowanie głosów oddanych przez wyborców w obwodach głosowania dla obywateli polskich przebywających za granicą do Okręgu Wyborczego Nr […], właściwego dla dzielnicy […]. W., stanowi uprzywilejowanie tego okręgu wyborczego i negowanie zasad zawartych w art. 96 2 pkt 2 Konstytucji RP oraz podważanie zasad demokratycznego państwa i zaufania obywateli do podstaw ustrojowych Rzeczypospolitej Polskiej. Stanowi również zaprzeczenie zasad zawartych w art. 192 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (Dz.U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112 ze zm.; dalej: Kodeks wyborczy), zgodnie z którym wybory do Sejmu są powszechne, równe, bezpośrednie i proporcjonalne oraz odbywają się w głosowaniu tajnym. Państwowa Komisja Wyborcza oraz Prokurator Generalny wnieśli o pozostawienie protestu bez dalszego biegu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 241 § 1 i 3 w związku z art. 258 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (Dz.U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112 ze zm.; dalej: Kodeks wyborczy) wnoszący protest przeciwko ważności wyborów do Sejmu i przeciwko ważności wyborów do Senatu powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty. Przedmiotem zarzutów może być dopuszczenie się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów lub naruszenie przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów (art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego). Podnoszonych przez wnoszącego protest zarzutów nie można zakwalifikować do żadnej ze wskazanych w art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego kategorii naruszeń prawa wyborczego. Prawo wyborcy do wniesienia protestu przeciwko ważności wyborów nie oznacza, że może on kwestionować cokolwiek, co wiąże się z wyborami, lecz powinien sformułować zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których te zarzuty opiera, przy czym powinny być to zarzuty dotyczące naruszenia przepisów Kodeksu wyborczego w zakresie ustalonym w art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego. Wnoszący protest kwestionuje natomiast w rzeczywistości treść regulacji zawartej w art. 14 § 1 i 3 Kodeksu wyborczego, zgodnie z którą obwody głosowania dla obywateli polskich przebywających za 3 granicą wchodzą w skład okręgu wyborczego właściwego dla dzielnicy […] W.. Nie precyzuje natomiast na czym polegać ma naruszenie wskazanych przepisów Konstytucji RP. Sąd Najwyższy w niniejszym składzie nie dostrzega niezgodności z Konstytucją RP powołanych przepisów Kodeksu wyborczego. Celem protestu nie może być również zmiana poszczególnej regulacji Kodeksu wyborczego, na taką która w ocenie wnoszącego protest jest właściwa, powyższe stanowić może bowiem postulat dla ustawodawcy. Podnoszone przez wnoszącego protest okoliczności nie mieszczą się zatem w ustawowo wytyczonych granicach tego środka. Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 243 § 1 w związku z art. 258 Kodeksu wyborczego, pozostawił protest bez dalszego biegu, jako niespełniający warunków określonych w art. 241 § 1 i 3 Kodeksu wyborczego.