IV CZ 68/12

PostanowienieIzba Cywilna2012-10-12

Skład orzekający: Józef Frąckowiak, Anna Owczarek, Hubert Wrzeszcz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zniesienie wzajemne kosztów postępowania apelacyjnego między stronami, których apelacje zostały oddalone, jest zgodne z prawem, nawet jeśli podstawą prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 98 k.p.c. zamiast art. 100 k.p.c.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że zniesienie wzajemne kosztów postępowania apelacyjnego między stronami, których apelacje zostały oddalone, jest prawidłowe, gdy strony w równym stopniu wygrały i przegrały w postępowaniu odwoławczym. Nawet błędne wskazanie art. 98 k.p.c. jako podstawy prawnej nie stanowi uchybienia, jeśli orzeczenie merytorycznie odpowiada prawu, a w szczególności art. 100 k.p.c. dopuszczającemu takie rozstrzygnięcie.
Stan faktyczny
Powód syndyk masy upadłości złożył zażalenie na postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego. Sąd Okręgowy oddalił apelacje obu stron i zniósł wzajemnie koszty postępowania apelacyjnego, zasądzając od powoda na rzecz jednego z pozwanych koszty zastępstwa procesowego. Powód zarzucił, że pozwany, którego apelacja została oddalona, powinien zwrócić mu koszty zastępstwa procesowego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda jako bezzasadne.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 68/12 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący) SSN Anna Owczarek (sprawozdawca) SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości T. T. Spółki z o.o. przeciwko P. SA i Osiedlu T. Spółce z o.o. Spółce Komandytowo - Akcyjnej o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 października 2012 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie o kosztach postępowania zawarte w punkcie drugim wyroku Sądu Okręgowego z dnia 7 lutego 2012 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Sąd Okręgowy w O. wyrokiem z dnia 7 lutego 2012 r. oddalił apelację powoda i apelację pozwanego Osiedle T Spółki z o.o. Spółki komandytowo – akcyjnej, zniósł wzajemnie między apelującymi koszty procesu w drugiej instancji, zasądził od powoda na rzecz pozwanego P. SA kwotę 1.200 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Uzasadniając rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania odwoławczego Sąd odwołał się do zasady odpowiedzialności za wynik sporu i przytoczył art. 98 § 1 k.p.c. Na powyższe orzeczenie, w części odnoszącej się do zniesienia kosztów postępowania drugoinstancyjnego między apelującymi, złożył zażalenie powód syndyk Masy Upadłości T. – T. Spółka z o.o. Wskazując, iż apelacja pozwanego została oddalona w całości jako bezzasadna, zarzucił że powinien on być obciążony obowiązkiem zwrotu na rzecz powoda kosztów zastępstwa procesowego za drugą instancję. Inne rozstrzygnięcie – zdaniem skarżącego – stoi w sprzeczności z art. 98 k.p.c., zgodnie z którym strona przegrywająca obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia prac i celowej obrony. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z regułą odpowiedzialności za wynik sprawy, zawartą w art. 98 k.p.c., w postępowaniu procesowym strona przegrywająca zobowiązana jest zwrócić przeciwnikowi poniesione przez niego koszty procesu (por. m. in. uchwała składu siedmiu sędziów SN – zasada prawna z dnia 23 czerwca 1951 r., C 67/51, OSNC 1951, nr 3, poz. 63). Odstąpienie od niej jest możliwe w wypadku wydania rozstrzygnięć o częściowym uwzględnieniu żądań, jeżeli przeciwnik uległ co do nieznacznej części żądania albo określenie należnej mu sumy zależało od wzajemnego obrachunku lub oceny sądu (art. 100 zd. 2 k.p.c.), ugodowego załatwienia sprawy (art. 104 k.p.c.), bądź w sytuacjach szczególnych uzasadnionych zasadą słuszności (art. 102 k.p.c.), zawinieniem strony polegającym na niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniu (art. 103 k.p.c.). Odpowiednikiem wskazanej zasady w odniesieniu do rozstrzygnięć o częściowym uwzględnieniu żądań stron jest art. 100 zd. 1 k.p.c. Ze względów pragmatycznych ustawodawca dopuścił jednak w tych sprawach, w miejsce samodzielnych rozstrzygnięć o kosztach postępowania, po dokonaniu rozrachunku i odpowiednio 3 do jego wyniku i treści orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie wydawanie postanowień o wzajemnym zniesieniu lub stosunkowym rozdzieleniu kosztów postępowania. Oznacza to, że uzupełnieniem reguły odpowiedzialności za wynik sprawy jest zasada kompensaty. Podjęcie postanowienia w oparciu o art. 100 zd. 1 k.p.c. wymaga ustalenia proporcji między zgłoszonymi a uwzględnionymi żądaniami i zarzutami stron a wynikiem procesu. Jeżeli strony w równym lub zbliżonym stopniu wygrały i przegrały proces, a poniesione przez nie koszty nie pozostają w dysproporcji, właściwym rozstrzygnięciem jest zniesienie wyłożonych kosztów postępowania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 1985 r., II CZ 56/85, nie publ., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 1991 r., II CZ 255/90, OSP 1991, nr 11, poz. 279, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 2002 r., I PKN 932/00, OSNP 2004, nr 4, poz. 63). W przedmiotowej sprawie apelacje powoda Syndyka Upadłości T.-T. Olsztyn Spółki z o.o. oraz pozwanego Osiedla T. Spółki z o.o. Spółki komandytowo - akcyjnej zostały oddalone, przy czym skarżący ponieśli koszty postępowania odwoławczego w takiej samej wysokości (odpowiednio: powód opłata sądowa 1.263 zł, pozwany opłata sądowa 1.263 zł, wynagrodzenie pełnomocników po 1.200 zł). Tym samym strony w równym stopniu wygrały i przegrały w postępowaniu odwoławczym, zatem rozstrzygnięcie o zniesieniu kosztów tego postępowania co do zasady było prawidłowe i znajdowało oparcie w przepisie art. 100 zd. 1 k.p.c. Uchybieniem Sądu Okręgowego było jedynie powołanie art. 98 k.p.c., jako podstawy prawnej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania także w odniesieniu do skarżących stron. Niemniej, mimo błędnego wskazania wskazanego przepisu, orzeczenie wydane w tym przedmiocie odpowiada prawu. Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3942 § 1 k.p.c. oddalił zażalenie jako bezzasadne. jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 98 § 1 KPCart. 98 KPCart. 100art. 104 KPCart. 102 KPCart. 103 KPCart. 39814art. 3942 § 1 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy