I CNP 19/19

Sygn. akt I CNP 19/19 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie ze skargi A. D. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 12 kwietnia 2018 r., sygn. akt VI Ga (…), wydanego w sprawie z powództwa A. D. przeciwko (…) Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 stycznia 2020 r., odrzuca skargę; nie obciąża skarżącego kosztami postępowania ze skargi. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2018 r. Sąd Okręgowy w R. oddalił apelację powoda A. D. od wyroku Sądu Rejonowego w R., w sprawie przeciwko (…) Zakładowi Ubezpieczeń SA z siedzibą w W., o zapłatę. Pełnomocnik powoda wniósł skargę na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga nie czyni zadość wymaganiu przewidzianemu w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Ustawodawca z dniem 3 kwietnia 2018 r. wprowadził do systemu prawnego 2 nowy nadzwyczajny środek zaskarżenia w postaci skargi nadzwyczajnej, którą uregulował w art. 89 i nast. ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. z 2018 r. poz. 5 z późn. zm.). Podstawy zaskarżenia orzeczenia tym szczególnym środkiem procesowym są po części zbieżne z podstawami skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, ponieważ skargę nadzwyczajną można wnieść od orzeczenia naruszającego zasady lub wolności i prawa człowieka i obywatela określone w Konstytucji lub w rażący sposób naruszającego prawo przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Co kluczowe, w razie uwzględnienia skargi nadzwyczajnej może dojść do eliminacji z obrotu prawnego zaskarżonego orzeczenia. W konsekwencji, wnosząc skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia i wypełniając wymaganie przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., strona powinna także wykazać, że wystąpiła z wnioskiem do właściwego organu o wniesienie skargi nadzwyczajnej oraz że jej wniosek nie został uwzględniony (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2018 r., III CNP 9/18, OSNC 2018, Nr 12, poz. 121, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2018 r. IV CNP 38/18, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2018 r., II CNP 17/18, niepubl.). W skardze w ogóle nie odniesiono się do możliwości skorzystania ze skargi nadzwyczajnej, koncentrując się na analizie innych środków zaskarżenia. Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 2 k.p.c.). aj