IV CSK 497/08

Sygn. akt IV CSK 497/08 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa B.P. przeciwko "F." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z udziałem po stronie powodowej stowarzyszenia R.E. o zapłatę oraz zakazanie i nakazanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 stycznia 2009 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda i skargi kasacyjnej stowarzyszenia R.E. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 24 kwietnia 2008 r., sygn. akt [...], 1. odrzuca skargę kasacyjną R.E.; 2. odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej powoda. Uzasadnienie 2 Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie zostały złożone dwie skargi kasacyjne oraz wpłynęły dwie odpowiedzi na skargi niezawierające wniosków o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Skarga organizacji społecznej wnoszącej skargę wspierającą powoda nie została opłacona, podlega zatem odrzuceniu (art. 1302 § 3 k.p.c.). W skardze powoda sformułowano wiele argumentów, które mają uzasadnić jej przyjęcie do rozpoznania. Gdy chodzi o oczywiste naruszenie prawa przez kwestionowane orzeczenie, podniesione w skardze argumenty są wyłącznie polemiką z uzasadnieniem kwestionowanego orzeczenia, a w żadnym wypadku nie dowodzą oczywistej zasadności skargi. Skarżący formułuje też istotne, jego zdaniem, zagadnienia prawne, które mają skłaniać do przyjęcia skargi do rozpoznania. Pierwsze zagadnienie nie jest bezpośrednio związane z badaną sprawą. Drugie, dotyczące rozkładu ciężaru dowodu, jest oczywiste i nie wymaga orzeczenia Sądu Najwyższego. Trzecie nie ma charakteru abstrakcyjnego i generalnego, a jest po prostu polemiką z rozstrzygnięciem Sądu odwoławczego w sprawie. Czwarte (kwestia zakresu związania sądu rozstrzygnięciem wcześniejszym sądu odwoławczego w danej sprawie) jest już dostatecznie wyjaśnione i nie stanowi nowego istotnego zagadnienia prawnego. W tej skardze kasacyjnej nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.