III CZP 62/89

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN K. Kołakowski.Sędziowie SN: Ł. Grygołajtys (spr.), T. Żyznowski.Protokolant: B. Krzyżewska.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Mirosława S. przeciwko Urszuli S. o zapłatę po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym dnia 26 czerwca 1989 r. zagadnienia prawnego przekazanego przez Sąd Wojewódzki w Słupsku postanowieniem z dnia 21 marca 1989 r., sygn. akt I Cz 33/89, do rozstrzygnięcia w trybie art. 391 k.p.c."Czy skuteczne jest wniesienie opłaty rewizyjnej do sądu niewłaściwego?"podjął następującą uchwałę:Uiszczenie opłaty na rachunek sądu niewłaściwego tylko wtedy może być uznane za dokonane w terminie, jeżeli sąd ten w ciągu 7 dni od otrzymania przez stronę wezwania do uiszczenia opłaty złoży w banku polecenie przelewu na rachunek sądu właściwego.Uzasadnienie faktycznePrzedstawione przez Sąd Wojewódzki zagadnienie prawne powstało na tle następującego stanu faktycznego: Powód wniósł w ustawowym terminie rewizję od wyroku z dnia 16.11.1988 r. i w dniu 18.01.1989 r. został wezwany do uiszczenia w tygodniowym terminie określonej opłaty rewizyjnej. Żądana opłata została wniesiona w dniu 20.01.1989 r., lecz w kasie Sądu Rejonowego w Słupsku, nie zaś w Sądzie Rejonowym w Sławnie, który wydał zaskarżony wyrok. Opłata ta została przekazana przez Sąd Rejonowy w Słupsku w dniu 13.02. 1989 r. na rachunek Sądu Rejonowego w Sławnie.Sąd Rejonowy w Sławnie odrzucił rewizję powoda wobec jej nieopłacenia, a przy rozpatrywaniu zażalenia powoda nasunęły się Sądowi Wojewódzkiemu poważne wątpliwości prawne, które znalazły wyraz w przedstawionym zagadnieniu prawnym.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Kwestię, której dotyczy pytanie, reguluje art. 15 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, stanowiąc, że opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Skuteczne uiszczenie opłaty nastąpi wówczas, gdy zostanie ona wniesiona w przepisanym terminie do Sądu, w którym zostało złożone pismo podlegające opłacie. Unormowanie art. 15 ustawy dotyczy wszelkich pism podlegających opłacie sądowej, w tym także rewizji. Z wniesieniem do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, środka odwoławczego wiąże się obowiązek uiszczenia przez stronę należnej od tego pisma opłaty sądowej oraz powstaje prawo sądu do żądania takiej opłaty, jeśli pismo zostało wniesione bez jej uiszczenia. Uiszczenie opłaty od rewizji w przepisanym terminie do niewłaściwego sądu nie czyni zadość wymogowi art. 16 ust. 1 ustawy. Sąd, do którego wpłynie błędnie skierowana opłata, winien dążyć do tego, by w terminie 7 dni od otrzymania przez stronę wezwania do uiszczenia opłaty złożyć w banku polecenie przelewu na rachunek sądu właściwego. Datą wniesienia opłaty jest w takim wypadku data polecenia przelewu na rachunek sądu właściwego. Jeśli, wskutek błędnego skierowania opłaty od rewizji do niewłaściwego Sądu, nastąpi niezachowanie przez stronę terminu tygodniowego do uiszczenia opłaty, rewizja podlega odrzuceniu po myśli art. 16 ust. 3 ustawy jako nieopłacona. Okoliczność, że opłata od rewizji wpłynęła do sądu niewłaściwego w czasie wystarczającym do jej przekazania sądowi właściwemu w terminie, nie ma znaczenia z punktu widzenia zastosowania art. 16 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.Z powyższych względów Sąd Najwyższy udzielił odpowiedzi jak w sentencji uchwały.