I PK 248/13

Sygn. akt I PK 248/13 POSTANOWIENIE Dnia 6 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogusław Cudowski w sprawie z powództwa W. F. przeciwko […] "I." w O. o nagrodę jubileuszową, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 6 lutego 2014 r., skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w O. z dnia 18 czerwca 2013 r., sygn. akt IV Pa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w O. z 18 czerwca 2013 r. Zarzucono naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c., art. 382 k.p.c., art. 328 § 2 k.p.c., art. 8 k.p. W ocenie skarżącego w sprawie występuje istotne zagadnienia prawne „polegające na potrzebie wskazania granic swobodnego uznania sędziowskiego, gdy w oparciu o ten sam stan faktyczny sądy różnych instancji dochodzą do skrajnie odmiennych wniosków odnośnie uwzględnienia bądź niepodnoszonego przez pracodawcę zarzutu przedawnienia roszczenia o wypłatę nagrody jubileuszowej, do którego doszło z uwagi na złą kondycję finansową pracodawcy, a o którą pracownik wystąpił w momencie poprawy tej sytuacji i obecnie wskazuje, że podniesiony przez pracodawcę zarzut narusza zasady współżycia społecznego i 2 przyjęte w zakładzie pracy praktyki. Skarga ma być również oczywiście uzasadniona „z uwagi na fakt, że w toku postępowania apelacyjnego i podejmowanych czynności decyzyjnych związanych z wydaniem zaskarżonego orzeczenia nie została zrealizowana zarówno funkcja rozpoznawcza, jak i kontrolna tego Sądu, nie dokonał on bowiem wyczerpujących ustaleń faktycznych i nie wskazał dowodów na poparcie swych twierdzeń, co uniemożliwia instancyjną kontrolę orzeczenia”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjną jest oczywiście bezzasadna. Nie spełniała także wysokich wymagań stawianych temu nadzwyczajnemu środkowi zaskarżenia (postanowienie SN z 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002 nr 2, poz. 22). Istotne zagadnienie prawne występuje, gdy wskazywana kwestia prawna ma niemałe znaczenie dla systemu i rozwoju prawa. Chodzi więc przede wszystkim o jurydyczne przedstawienie analizy stanu prawnego, orzecznictwa i wynikającego z tego problemu prawnego o takiej wadze, który może być uznany za istotne zagadnienie prawne (postanowienie SN z 15 listopada 2007 r., II PK 159/07, LEX nr 863976). Rozbieżność w sposobie interpretacji lub stosowania przepisów prawnych przez sąd pierwszej oraz sąd drugiej instancji w związku z orzekaniem w tej samej sprawie nie można traktować jako okoliczności przemawiającej za przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania (postanowienie SN z 24 kwietnia 2003 r., I PK 557/02, OSNP - wkł. 2003,nr 15, poz. 1). Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie (postanowienie SN z 16 maja 2008 r., I UK 16/08, LexPolonica nr 3058328). Ma to ma umożliwić wybór jedynie takich spraw, które powinny zostać rozpoznane przez organ najwyższego szczebla sądownictwa ze względu na interes publiczny (postanowienie SN z 29 stycznia 2011 r., I UK 295/10, niepubl.). Podstawowym celem postępowania kasacyjnego jest bowiem ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni oraz wkład Sądu Najwyższego 3 w rozwój prawa i jurysprudencji (postanowienie SN z 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000 nr 7-8, poz. 147). Rzeczą Sądu Najwyższego przy ocenie, czy skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania, nie jest doszukiwanie się w uzasadnieniu podstaw skargi jurydycznej argumentacji mającej wykazać istnienie istotnego zagadnienia prawnego. Przedstawienie takiej argumentacji w uzasadnieniu podstaw skargi służy bowiem jedynie wykazaniu zarzucanego naruszenia prawa materialnego lub procesowego, a nie uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Samo zaś sformułowanie zagadnienia prawnego, bez przedstawienia jurydycznej argumentacji służącej wykazaniu, że to zagadnienie rzeczywiście występuje i wymaga wyjaśnienia przez Sąd Najwyższy, nie zastępuje uzasadnienia takiego wniosku (postanowienie SN z 16 kwietnia 2008 r., I CZ 11/08, LEX nr 393883). Ponadto przyjmuje się, że zagadnienie prawne wiąże się z określonym przepisem prawa materialnego lub procesowego lub uregulowaniem prawnym. Wskazanie zagadnienia prawnego uzasadniającego wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno zatem nastąpić przez określenie przepisów prawa (postanowienie SN z 19 stycznia 2012 r., I UK 325/11, LEX nr 1125267), czego skarżący również nie uczynił. W przedmiocie rzekomej oczywistości skargi kasacyjnej, Sąd Najwyższy przypomina, że nie spełnia wymagania z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. powołanie się na to, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona bez jakiejkolwiek motywacji takiego twierdzenia (postanowienie SN z 17 sierpnia 2007 r., I UK 125/07, nipeubl.), co ma miejsce w niniejszej sprawie. Na marginesie można jedynie dodać, że nie można twierdzić, że skarga jest oczywiście uzasadniona (co ma miejsce wówczas, gdy stwierdzone naruszenia prawa są widoczne prima facie, bez pogłębionej analizy prawnej) i że jednocześnie w sprawie występują poważne zagadnienia prawne, które wymagają zaangażowania Sądu Najwyższego w dokonanie pogłębionej interpretacji niejasnych przepisów (postanowienie SN z 30 listopada 2012 r., I UK 414/12, niepubl.). 4 Powyższe nie pozwalało na przyjęcie skargi do rozpoznania, ponieważ nie spełniono przesłanek przedsądu. Z akt sprawy wynika, że odpowiedź na skargę kasacyjną nie została doręczona drugiej stronie zgodnie z art. 132 § 1 k.p.c. (postanowienie SN z 12 października 2011 r., II CZ 70/11, LEX nr 1044005). [aw]