II CSK 679/12

WyrokIzba Cywilna2013-05-16

Skład orzekający: Anna Owczarek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna jest dopuszczalna, gdy wyrok sądu drugiej instancji nie zawiera rozstrzygnięcia merytorycznego co do części żądania, a strona nie skorzystała z możliwości jego uzupełnienia?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, jeżeli nie ma substratu zaskarżenia, czyli orzeczenia, którego zakwestionowanie jest celem jej wniesienia. Wyrok sądu drugiej instancji, który nie zawiera rozstrzygnięcia merytorycznego co do części żądania, a strona nie skorzystała z możliwości jego uzupełnienia, nie stanowi takiego substratu. W takiej sytuacji Sąd Najwyższy odrzuca skargę kasacyjną.
Stan faktyczny
Powód R. J. dochodził od Towarzystwa Ubezpieczeń i Reasekuracji "Warta" S.A. zadośćuczynienia, odszkodowania, renty i ustalenia. Sąd Okręgowy zasądził część dochodzonych kwot. Sąd Apelacyjny, uwzględniając apelację pozwanego, obniżył zasądzone zadośćuczynienie i rentę oraz koszty procesu. Powód wniósł skargę kasacyjną, kwestionując wysokość obniżonego zadośćuczynienia. Sąd Najwyższy uznał, że wyrok Sądu Apelacyjnego był wadliwy, gdyż nie zawierał rozstrzygnięcia co do części żądania, a powód nie skorzystał z możliwości jego uzupełnienia.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną powoda.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 679/12 POSTANOWIENIE Dnia 16 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Anna Owczarek w sprawie z powództwa R. J. przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń i Reasekuracji "Warta" Spółce Akcyjnej w W. o zadośćuczynienie, odszkodowanie, rentę i ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 maja 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 9 sierpnia 2012 r., odrzuca skargę kasacyjną. Uzasadnienie 2 Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2012 r. uwzględniając apelację pozwanego Towarzystwa Ubezpieczeń i Reasekuracji „WARTA” Spółki Akcyjnej z siedzibą w W.: - zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 27 lutego 2012 r. w pkt I ppkt 1, pkt I ppkt 3a, pkt I ppkt 3b, pkt I ppkt 3, pkt I ppkt 4, pkt IV, pkt V „w ten tylko sposób”, że: (a) obniżył zadośćuczynienie zasądzone na rzecz powoda R. J. z kwoty 450.000 zł do kwoty 350.000 zł; (b) obniżył zasądzoną na rzecz powoda rentę na zwiększone potrzeby za oznaczone okresy odpowiednio z kwot po 2.136 zł, 2.654 zł i 2.571 zł miesięcznie do kwot po 2.122 zł, 2.390 zł i 2.390 zł miesięcznie pozostawiając bez zmian pozostałe warunki płatności; (c) obniżył zasądzone na rzecz powoda koszty procesu z kwoty 3.545 zł do kwoty 911 zł; (d) obniżył zasądzoną od pozwanego opłatę sądową z kwoty 37.331 zł do kwoty 31.190,50 zł, - oddalił apelację pozwanego w pozostałej części, - orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego. Skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego wniósł powód, oznaczając zakres zaskarżenia jako „w części zmieniającej wyrok Sądu Okręgowego w Ł. co do wysokości zasądzonego zadośćuczynienia - w całości”. Wniosek skargi został sformułowany jako „o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda tytułem zadośćuczynienia w miejsce kwoty 350.000 zł kwoty 450.000 zł z odsetkami ustawowymi jak w wyroku Sądu I instancji oraz orzeczenie o kosztach procesu za wszystkie instancje ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania”. Jako wartość przedmiotu zaskarżenia została wskazana kwota 100.000 zł. Sąd Najwyższy zważył: Przedmiotem zaskarżenia skargą kasacyjną może być tylko orzeczenie istniejące obejmujące rozstrzygnięcie merytoryczne (w przedmiocie zgłoszonego żądania) lub formalne (w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia 3 postępowania) kończące postępowanie w sprawie. Sąd drugiej instancji wydając, w uwzględnieniu apelacji pozwanego, wyrok reformatoryjny powinien tak sformułować sentencję, aby zawierała rozstrzygnięcie o oddaleniu powództwa w całości lub w części. Wymogowi temu nie czyni zadość pośrednie wskazanie zakresu zmiany („obniża z kwoty do kwoty’). Nie jest także dopuszczalne wwiązanie się w treść zapadłego wcześniej i prawomocnego, wobec niezaskarżenia, orzeczenia sądu pierwszej instancji o oddaleniu powództwa, gdyż przedmiotowo jest ono ograniczone do rozstrzygnięcia o oznaczonym zakresie żądania pozwu (tu: pkt IV wyroku Sądu Okręgowego w brzmieniu „oddala powództwo w pozostałej części” odnosił się wprost do kwoty 150.000 zł, odpowiadającej różnicy pomiędzy dochodzoną przez powoda kwotą 600.000 zł, a zasądzoną przez kwotą 450.000 zł), chyba że sąd odwoławczy wyraźnie oznaczyłby zakres merytorycznego rozstrzygnięcia reformatoryjnego np. jako „oddala powództwo co do dalszej kwoty 100.000 zł”. Z tych względów stwierdzenie w części początkowej wyroku Sądu Apelacyjnego m.in. że obejmuje on zmianę punktu IV zaskarżonego wyroku procesowo jest niepełne i bezskuteczne. Wadliwość powyższa, polegająca na nieorzeczeniu o części żądania, mogła być usunięta poprzez środek rektyfikacyjny. Strona w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku mogła bowiem zgłosić wniosek o jego uzupełnienie co do brakującej części rozstrzygnięcia (art. 351 § 1 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.). Brak substratu zaskarżenia, tj. orzeczenia, którego zakwestionowanie jest celem wnoszonej skargi kasacyjnej oznacza, że skarga jest niedopuszczalna. Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c., skargę kasacyjną powoda odrzucił.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 351 § 1art. 391 § 1 KPCart. 3986 § 2§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 14.07.2026. · PDF źródłowy