III RN 191/01

Postanowienie z dnia 7 listopada 2002 r. III RN 191/01 Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi od decyzji kończącej po-stępowanie dla strony, która w postępowaniu administracyjnym działała przez pełnomocnika należy liczyć od dnia doręczenia tej decyzji pełnomocnikowi (art. 35 ust. 1 w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm. oraz art. 40 § 2 KPA). Przewodniczący SSN Andrzej Wróbel, Sędziowie SN: Jerzy Kwaśniewski, Andrzej Wasilewski (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2002 r. sprawy ze skargi O. S.A. w W. na decyzję Wojewody M. w przedmiocie użytkowania wieczystego, na skutek rewizji nadzwyczajnej Pierwszego Prezesa Sądu Najwyż-szego [...] od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2001 r. [...] u c h y l i ł zaskarżone postanowienie. U z a s a d n i e n i e Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 marca 2001 r. [...], wydanym na podstawie art. 27 ust. 2 w związku z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), odrzucił skargę „O.” Spółki Akcyjnej w W. na decyzję Wojewody M. z dnia 5 grudnia 2000 r. w przedmiocie użytkowania wieczystego. W uzasadnieniu tego po-stanowienia Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż z akt administracyjnych sprawy wynika, „że odpis zaskarżonej decyzji został doręczony skarżącej „O.” Spółka Akcyjna w W. w dniu 8 grudnia 2000 r., o czym świadczy pokwitowanie na oryginale decyzji. Skargę złożono w Biurze Podawczym Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 10 stycznia 2001 r., co wynika z prezentaty Sądu z podpisem pracownika”, 2 zatem skarga wniesiona została po upływie terminu, o jakim mowa w art. 35 ust. 1 ustawy o NSA. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego pismem z dnia 19 września 2001 r. [...] wniósł rewizję nadzwyczajną od powyższego postanowienia Naczelnego Sądu Ad-ministracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2001 r. [...], zarzucając temu posta-nowieniu rażące naruszenie art. 35 ust. 1 ustawy o NSA w związku z art. 40 § 2 KPA oraz art. 59 ustawy o NSA, a w konsekwencji także art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczy-pospolitej Polskiej i dlatego na podstawie art. 57 ust. 2 ustawy o NSA wniósł o uchy-lenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu rewizji nadzwyczajnej podnie-siono, że: „Naczelny Sąd Administracyjny nie wziął pod uwagę faktu, że strona skar-żąca w toku postępowania była reprezentowana przez pełnomocnika. (...) Obowiąz-kiem organu administracji publicznej, wynikającym z art. 40 § 2 KPA, jest doręczenie pism i decyzji pełnomocnikowi. Naczelny Sąd Administracyjny wadliwie określił jed-nak początek biegu terminu. W swoich obliczeniach NSA wziął bowiem pod uwagę dzień 8 grudnia 2000 r., czyli dzień doręczenia decyzji „O.” S.A., a więc stronie po-stępowania, a nie dzień doręczenia decyzji pełnomocnikowi „O.” S.A. (...) pełnomoc-nik strony skarżącej odebrał osobiście decyzję organu II instancji w dniu 11 lub 12 grudnia 2000 r., potwierdzając ten fakt własnoręcznym podpisem. Co prawda, wpi-sana przez tego pełnomocnika data odbioru brzmi „12.11.2000 r.”, to jednak uwzględniając fakt, iż odebrana decyzja została wydana w dniu 5 grudnia 2000 r., należy stwierdzić, że przy wpisywaniu daty odbioru tej decyzji pełnomocnik strony skarżącej dopuścił się oczywistej omyłki, stanowiącej albo tak zwany czeski błąd, albo też rzeczywiście w miejscu właściwym dla oznaczenia miesiąca zamiast liczby 12, oznaczającej grudzień, wpisał liczbę 11, a więc oznaczającą listopad”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W postępowaniu administracyjnym strona może działać przez pełnomocnika (art. 32 KPA) i wówczas - zgodnie z zasadą oficjalności doręczeń - wszelkie pisma procesowe, w tym również decyzje, organ administracyjny prowadzący postępowanie ma obowiązek doręczyć pełnomocnikowi strony (art. 40 § 2 KPA). W konsekwencji, także w sytuacji, gdy skargę na decyzję wnosi strona, która w postępowaniu admini-stracyjnym działała przez pełnomocnika, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi od decyzji kończącej to postępowanie należy liczyć od dnia doręczenia tej de- 3 cyzji nie stronie, lecz jej pełnomocnikowi (art. 35 ust. 1 ustawy o NSA w związku z art. 40 § 2 KPA i art. 59 ustawy o NSA). Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wynika, że strona działała w postępowaniu administracyjnym przez ustanowionego pełnomocnika. Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny, licząc trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi od dnia 8 grudnia 2000 r., czyli od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji stronie - Spółce Akcyjnej „O.” S.A. w W., rażąco naruszył obowiązujące przepisy ustawy (art. 35 ust. 1 ustawy o NSA w związku z art. 40 § 2 KPA i art. 59 ustawy o NSA), bowiem w sprawie tej trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi należało liczyć od dnia doręczenia decyzji pełnomocnikowi strony. Z kolei, z akt sprawy administracyjnej wy-nika, że pełnomocnik strony, który osobiście potwierdził odbiór doręczonej mu decyzji administracyjnej Wojewody M. z dnia 5 grudnia 2000 r. w przedmiocie użytkowania wieczystego, wpisał datę odbioru podając dzień “12.11.2000 r.”. Ponieważ jednak dokonane przez pełnomocnika strony potwierdzenie odbioru dotyczy decyzji wydanej “w dniu 5 grudnia 2000 r.”, należy przyjąć, że wpisana przezeń na pozostającym w gestii organu administracyjnego oryginale decyzji data odbioru “12.11.2000 r.” jest w danym wypadku albo rezultatem świadomego wpisania daty odbioru decyzji wedle reguł stosowanych w języku angielskim (w tym wypadku kolejne liczby podanej daty oznaczają: pierwsza - “miesiąc-12.”; druga - “dzień-11.”; a trzecia - “rok-2000”), albo też wynikiem oczywistej pomyłki, czyli tzw. czeskiego błędu (polegającego w danym wypadku na nieświadomym przestawieniu we wpisanej przez pełnomocnika strony dacie odbioru decyzji kolejności liczb oznaczających “dzień-11.” oraz “miesiąc-12.”). Prowadzi to do wniosku, że złożona przez pełnomocnika strony w Biurze Podaw-czym Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 10 stycznia 2001 r. skarga na de-cyzję, która została mu doręczona w dniu 11 grudnia 2000 r., została wniesiona z za-chowaniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia (art. 35 ustawy o NSA). Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 236 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483) oraz art. 39313 § 1 KPC w związku z art.10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospo-litej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępo-wania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 43, poz.189 ze zm.) orzekł jak w sentencji. ========================================