II CZ 53/08

Sygn. akt II CZ 53/08 POSTANOWIENIE Dnia 17 lipca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Helena Ciepła (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jan Górowski SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie ze skargi F. B., H. B. i K. B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 30 marca 2004 r., sygn. akt II Ca (…) wydanym w sprawie z powództwa F. B., H. B. i K. B. przeciwko Grupa Energetyczna E.(...) Spółce Akcyjnej w P. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 lipca 2008 r., zażalenia powodów F. B. i H. B. na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 29 stycznia 2008 r., sygn. akt II Ca (…), odrzuca zażalenie,- Uzasadnienie Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 29 stycznia 2008 r. odrzucił skargę powodów o wznowienie postępowania w sprawie o zapłatę kwoty 10.086,00 zł (dziesięciu tysięcy osiemdziesięciu sześciu złotych) zakończonej prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 30 marca 2004 r. Skarżący F. B. i H. B. w zażaleniu na to postanowienie domagali się jego uchylenia i przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Sąd Okręgowy, po przywróceniu terminu przedstawił zażalenie Sądowi Najwyższemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c. w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie przysługuje także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981 k.p.c., a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. W przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna nie przysługuje, bowiem zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c., jest ona dopuszczalna w sprawach majątkowych, w których wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi kwotę 10.086,00 zł (dziesięciu tysięcy osiemdziesięciu sześciu złotych), a więc nie przekraczającą kwotowego progu dopuszczalności skargi kasacyjnej. W konsekwencji zażalenie jako niedopuszczalne odrzucono (art. 373 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).