II UZ 8/20

Sygn. akt II UZ 8/20 POSTANOWIENIE Dnia 4 listopada 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Piotr Prusinowski (przewodniczący) SSN Maciej Pacuda SSN Romualda Spyt (sprawozdawca) w sprawie z wniosku J. Ł. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych […] Oddziałowi w W. o wznowienie postępowania , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 4 listopada 2021 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 18 grudnia 2019 r., sygn. akt III AUa (…), odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2019 r. Sąd Apelacyjny w (…) odrzucił skargę J.Ł. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 18 lutego 2016 r., w sprawie III AUa (…). Uzasadniając rozstrzygnięcie, Sąd Apelacyjny stwierdził, że podstawę rozstrzygnięcia w prawomocnie zakończonej sprawie III AUa (…) (dotyczącej decyzji organu rentowego z dnia 8 sierpnia 2013 r.) nie stanowił art. 25 ust. 1b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2021 r., poz. 293 z ze zm.; zwanej dalej ustawą emerytalną), którego niezgodność z Konstytucją stwierdził Trybunał Konstytucyjny w powoływanym w skardze wyroku z dnia 6 marca 2019 r., P 20/16 2 (OTK-A 2019 poz. 11), lecz art. 53 ust. 4 tej ustawy, którego przedmiotowy wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie dotyczy. Natomiast kwestię przeliczenia emerytury na podstawie art. 25 ust. 1b ustawy emerytalnej rozstrzygała decyzja organu rentowego z dnia 19 kwietnia 2013 r. i odwołanie od niej zostało odrzucone postanowieniem Sądu Okręgowego w W. z dnia 21 stycznia 2014 r., w sprawie XIV U (…), na podstawie art. 4779 § 3 k.p.c., ze względu na to, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu, a opóźnienie we wniesieniu tego odwołania było nadmierne. J.Ł. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając: 1) naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 410 § 1 k.p.c. w związku z art. 4011 k.p.c., przez błędne przyjęcie, że skarga o wznowienie postępowania nie została oparta na ustawowych podstawach, a w konsekwencji bezzasadne odrzucenie tej skargi w sytuacji braku zaistnienia ustawowych przesłanek odrzucenia; 2) naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest art. 53 ust. 3 i 4 oraz art. 25 ust. 1b wraz z art. 26 ustawy emerytalnej, przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że podstawą prawną decyzji organu rentowego z dnia 8 sierpnia 2013 r. nr (…), wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 23 września 2014 r., w sprawie XIV U (…), oraz wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 18 lutego 2016 r., w sprawie III AUa (...), był przepis art. 53 ust. 3 i 4, a nie art. 25 ust. b wraz z art. 26 ustawy emerytalnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne. Zgodnie z aktualnym, właściwym na dzień wydania zaskarżonego postanowienia i wniesienia zażalenia, brzmieniem art. 3941 § 1 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną, postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia bądź w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W myśl zaś z jego § 11, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia 3 przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Z dniem 7 listopada 2019 r. został uchylony § 2, który stanowił, że w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie przysługuje także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981, a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Należy więc przyjąć, że katalog postanowień zaskarżalnych do Sądu Najwyższego jest zamknięty i aktualnie obejmuje tylko postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej i o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. W obecnym zatem stanie prawnym zażalenie na postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania wniesione do Sądu Najwyższego jest niedopuszczalne (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2021 r., III CZP 53/21, niepublikowaną). Wobec powyższego, na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 3986 § 3 oraz w związku z art. 3986 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.