IV KO 88/20

Izba Karna2020-08-11

Skład orzekający: Andrzej Tomczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek sądu o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, złożony w sytuacji, gdy sędzia wydający postanowienie o zwrocie wniosku był wyłączony z mocy prawa od udziału w sprawie, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy pozostawił wniosek sądu o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu bez rozpoznania, ponieważ sędzia, który wydał postanowienie o zwrocie wniosku, był wyłączony z mocy prawa od udziału w sprawie na podstawie art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k. Wyłączenie to uniemożliwiło merytoryczną ocenę wniosku w trybie art. 37 k.p.k.
Stan faktyczny
M. B. złożył zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstw przez sędziów i prokuratorów. Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2020 r. śledztwo zostało umorzone wobec stwierdzenia braku znamion czynu zabronionego. Na to postanowienie M. B. złożył zażalenie. Sąd Rejonowy w K., właściwy do rozpoznania sprawy, zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, motywując to faktem, iż sprawa dotyczy zachowań sędziów tego sądu. Sąd Najwyższy ustalił, że sędzia, który wydał postanowienie o zwrocie wniosku przez Sąd Rejonowy, była objęta jednym z zawiadomień o możliwości popełnienia przestępstwa.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy pozostawił wniosek Sądu Rejonowego w K. o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KO 88/20 POSTANOWIENIE Dnia 11 sierpnia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie z zażalenia M. B. , w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 sierpnia 2020 r., w przedmiocie wniosku Sądu Rejonowego w K. o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł pozostawić wniosek bez rozpoznania. UZASADNIENIE M. B. złożył zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstw między innymi przez sędziów Sądu Rejonowego w K. , a także sędziów Sądu Okręgowego w K. , asesorów i prokuratorów Prokuratury Rejonowej w D. , M. , S., sędziów Sądu Rejonowego w D., jak i w J.. Asesor Prokuratury Rejonowej w K. postanowieniem z dnia 15 czerwca 2020 r. umorzył śledztwo w sprawie o sygn. PR Ds. (…), na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. – wobec stwierdzenia, że żaden z czynów nie zawiera znamion czynu zabronionego. Na to postanowienie zażalenie złożył M. B. . Sąd Rejonowy w K. właściwy do rozpoznania sprawy z zażalenia M. B., postanowieniem z dnia 22 lipca 2020 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o jej przekazanie innemu sądowi równorzędnemu, motywując to faktem, iż sprawa będąca przedmiotem postępowania dotyczy zachowań sędziów Sądu Rejonowego w K . 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Jak wynika z analizy akt sprawy, znajdującej również odzwierciedlenie w uzasadnieniu postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 22 lipca 2020 r., orzeczenie to wydał Sąd, w składzie którego zasiadała Sędzia J. B. – objęta jednym z zawiadomień o możliwości popełnienia przestępstwa, będącego przedmiotem kontroli przez pryzmat zażalenia M. B. W ocenie Sądu Najwyższego Sędzia ta była wyłączona z mocy prawa od udziału w sprawie (art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k.), co uniemożliwiło merytoryczną ocenę wniosku w trybie art. 37 k.p.k. i spowodowało konieczność pozostawienia go bez rozpoznania.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 37 KPKart. 17 § 1 pkt 2 KPKart. 40 § 1 pkt 1 KPK§ 1 pkt 2§ 1 pkt 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy