IV KO 13/18

Sygn. akt IV KO 13/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jerzy Grubba SSN Andrzej Stępka w przedmiocie wniosku skazanego J. O. o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 grudnia 2016 r., sygn. akt AKzw […] utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 14 września 2016 r., sygn. akt IV Kow […] w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności p o s t a n o w i ł: wniosek o wznowienie postępowania pozostawić bez rozpoznania UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w B. postanowieniem z dnia 14 września 2016 r., sygn. akt IV Kow […], nie uwzględnił wniosku skazanego J. O. o udzielenie mu przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Po rozpoznaniu zażalenia skazanego, Sąd Apelacyjny w […] postanowieniem z dnia 28 grudnia 2016 r., sygn. akt II AKzw […], utrzymał w mocy to rozstrzygnięcie. Skazany J. O. wniósł o wznowienie tego postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek o wznowienie postępowania w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności nie podlega rozpoznaniu w trybie przewidzianym w art. 540 § 1 k.p.k. ani też wskazanym w art. 540a k.p.k., art.540b k.p.k. czy art. 542 § 3 k.p.k. Treść powyższych unormowań wskazuje 2 na to, że odpowiadają one ściśle jedynie postępowaniu rozstrzygającemu w kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonego. Stanowisko to jest już ugruntowane w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 29 października 1997 r„ II KZ 130/97, OSNKW 1998, z. 1 - 2, poz. 10, z dnia 12 czerwca 2003 r„ IV KZ 16/03 R-OSNKW 2003, poz. 1290, z dnia 29 stycznia 2007 IV KO 118/07, LEX nr 346765, z dnia 17 września 2008 r„ IV KO 108/08, OSNKW 2008, z. 12, poz. 99, z dnia 28 marca 2012 r., IV KO 16/12, niepublikowany, z dnia 29 lipca 2015 r., IV KO 47/15, niepublikowany). Wprawdzie, co oczywiste, odmowa udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności ma negatywne konsekwencje dla sfery wolności osobistej, nie zmienia to jednak faktu, iż rozstrzygnięcie to nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w zakresie odnoszącym się do odpowiedzialności karnej J. O., gdyż takim orzeczeniem jest prawomocny wyrok skazujący. Z tych też względów, nie wchodząc w analizę podniesionych we wniosku kwestii, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. aw