IV CZ 76/07

PostanowienieIzba Cywilna2007-10-24

Skład orzekający: Kazimierz Zawada, Antoni Górski, Iwona Koper

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnictwo udzielone do reprezentowania strony w postępowaniu zakończonym prawomocnym orzeczeniem sądu drugiej instancji upoważnia pełnomocnika do reprezentowania tej strony w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem tego orzeczenia?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że postępowanie ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie jest kontynuacją postępowania zakończonego tym orzeczeniem, lecz odrębną sprawą służącą dochodzeniu roszczenia odszkodowawczego. W związku z tym, umocowanie pełnomocnika do reprezentowania strony w sprawie o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie może wynikać z pełnomocnictwa udzielonego w pierwotnej sprawie.
Stan faktyczny
Powodowie wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego. W toku postępowania Sąd Apelacyjny odrzucił skargę jednego z powodów, W. J., z powodu nieuzupełnienia w terminie braku pełnomocnictwa. W. J. twierdził, że jego pełnomocnik był umocowany do reprezentowania go w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym na podstawie wcześniejszego pełnomocnictwa. Sąd Najwyższy rozpatrywał zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda W. J. na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 76/07 POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący) SSN Antoni Górski (sprawozdawca) SSN Iwona Koper w sprawie ze skargi powodów o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 2 czerwca 2005 r., w sprawie z powództwa W.J. i in. , przeciwko W. Ś. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 października 2007 r., zażalenia powoda W. J. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 czerwca 2007 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 czerwca 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku tego Sądu z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie I Aca …/06 w części obejmującej żądanie W. J. z powodu nieuzupełnienia jej w oznaczonym terminie (art. 4246 § 3 k.p.c.). W. J. nie przedłożył pełnomocnictwa upoważniającego pełnomocnika do jego reprezentowania w sprawie wywołanej skargą. W zażaleniu skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Wskazano, że pełnomocnik został umocowany do reprezentowania strony w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym, zaś wcześniejsze pełnomocnictwo nie zostało odwołane. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Powodowie, wnosząc w dniu 5 czerwca 2007 r. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego, nie załączyli pełnomocnictwa dla adwokata, z którego wynikałoby uprawnienie do wniesienia skargi. Na wezwanie sądu o uzupełnienie tego braku złożone zostały pełnomocnictwa udzielone przez […]. Pełnomocnictwa do reprezentowania w przedmiotowej sprawie nie złożył W. J. Postępowanie ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 - 42412 k.p.c.) nie jest kontynuacją postępowania zakończonego prawomocnie kwestionowanym orzeczeniem sądu drugiej instancji, a wyjątkowo – pierwszej instancji (art. 4241 § 1 i 2 k.p.c.). Skarga ta nie jest nawet nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, takim jak skarga kasacyjna i skarga o wznowienie postępowania, gdyż nie zmierza do zmiany bądź uchylenia kwestionowanego orzeczenia (przewidziana w art. 42411 § 3 k.p.c. sytuacja ma charakter zupełnie wyjątkowy). Skarga jest nadzwyczajnym środkiem umożliwiającym dochodzenie roszczenia odszkodowawczego od Skarbu Państwa za niezgodną z prawem działalność orzeczniczą sądu (art. 4171 § 1 k.c.). Realizacja roszczenia odszkodowawczego następuje dwufazowo. Pierwszą fazę inicjuje omawiana skarga i jest to „właściwe postępowanie” dla stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4171 § 2 k.c.), a wyrok uwzględniający skargę stanowi niezbędny prejudykat do dochodzenia roszczenia odszkodowawczego. 3 Postępowanie wywołane skargą ma charakter kontrolny i w tym znaczeniu jest związane ze sprawą poddaną kontroli. Prowadzone jest jednak wyłącznie na użytek roszczenia odszkodowawczego i w istocie jest składnikiem postępowania odszkodowawczego sensu largo (art. 417 k.c. w związku z art. 4171 § 2 k.c.). Jest to więc sprawa odrębna od sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem, którego zgodność z prawem jest kwestionowana. W konsekwencji trzeba uznać, że umocowanie adwokata lub radcy prawnego do reprezentowania strony skarżącej w sprawie o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie może wynikać z treści pełnomocnictwa udzielonego temu pełnomocnikowi w sprawie zakończonej prawomocnie orzeczeniem kwestionowanym w skardze (zob. postanowienie SN z dnia 14 czerwca 2005 r., V CZ 61/05, niepubl., postanowienie SN z dnia 21 marca 2006 r., V CZ 6/06, niepubl., postanowienie SN z dnia 18 kwietnia 2007 r., V CZ 26/07, niepubl.). Należy zatem stwierdzić, że udzielone przez W. J. pełnomocnictwo do reprezentowania przed Sądem Apelacyjnym nie upoważnia pełnomocnika do występowania w sprawie wywołanej wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Z powyższych względów zażalenie podlega oddaleniu (art. 39814 i 3941 § 3 k.p.c.). kg

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4246 § 3 KPCart. 4241art. 4241 § 1art. 42411 § 3 KPCart. 4171 § 1 KCart. 4171 § 2 KCart. 417 KCart. 39814§ 3§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 14.07.2026. · PDF źródłowy