V CNP 17/18

Izba Cywilna2018-10-26

Skład orzekający: Anna Kozłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest dotknięta istotną wadą, która powoduje jej odrzucenie, jeśli nie zawiera wszystkich wymaganych elementów konstrukcyjnych, w szczególności nie wskazuje przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny, ani nie uprawdopodabnia wyrządzenia szkody?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest nadzwyczajnym środkiem procesowym, który wymaga ścisłej wykładni przepisów ją regulujących. Jej konstrukcja opiera się na sześciu koniecznych elementach, a pominięcie lub nieprawidłowe skonstruowanie któregokolwiek z nich powoduje, że skarga jest dotknięta istotną wadą i podlega odrzuceniu a limine. W szczególności, skarga musi zawierać wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny, oraz uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, jej postaci, wysokości, czasu powstania i związku przyczynowego z wydaniem orzeczenia.
Stan faktyczny
D. C. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 października 2016 r., które oddaliło jej apelację od postanowienia o podziale majątku wspólnego. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych oraz Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania cywilnego. Sąd Najwyższy odrzucił skargę, uznając ją za niedopuszczalną z powodu braku wymaganych elementów konstrukcyjnych.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CNP 17/18 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie ze skargi D. C. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 października 2016 r., sygn. akt III Ca […] w sprawie z wniosku C. B. przy uczestnictwie D. C. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 października 2018 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 26 października 2016 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację uczestniczki D. C. od postanowienia Sądu Rejonowego w C. z dnia 24 marca 2015 r., w sprawie z wniosku C. B. o podział majątku wspólnego. Od powyższego postanowienia skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wniosła uczestniczka D. C. Zarzuciła naruszenie art. 11 ust. 21 i art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 845 ze zm.) oraz art. 58 § 3 k.c. i art. 233 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest środkiem prawnym mającym, poprzez zakwestionowanie zgodności z prawem 2 orzeczenia, przesądzić jedną z przesłanek deliktowej odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa. Stanowi ona nadzwyczajny, sformalizowany środek procesowy, zatem przepisy ja regulujące powinny być wykładane ściśle (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2006 r., I CNP 14/06, nie publ., z dnia 28 marca 2007 r., II CNP 124/06, nie publ., z dnia 25 marca 2009 r., V CNP 93/08, nie publ., z dnia 3 czerwca 2009 r., IV CNP 116/08, nie publ.). Artykuł 4245 § 1 k.p.c. wprowadza sześć koniecznych elementów konstrukcyjnych skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Każde z nich jest indywidualne i niezależne, a jednocześnie w skardze muszą być wyodrębnione i wypełnione wszystkie. Pominięcie lub nieprawidłowe skonstruowanie choćby jednego z nich powoduje, że skarga jest dotknięta istotną wadą, nienaprawialną w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 kwietnia 2015 r., V CNP 56/14, nie publ.). Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia uczestniczki D. C. nie zawiera elementów konstrukcyjnych o jakich stanowi art. 4245 § 1 pkt 3 i 4 k.p.c. W skardze nie wskazano przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.), a ograniczono się do przytoczenia podstaw skargi i ich uzasadnienia (art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.). Tymczasem wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny jest osobnym wymogiem konstrukcyjnym skargi, nie wszystkie, bowiem wady postępowania poprzedzającego wydanie skarżonego wyroku, wytykane w ramach obu podstaw, powodują niezgodność wyroku z prawem. Ponadto, samo odwołanie się przez skarżącą do podstaw skargi lub ich uzasadnienia, nie stanowi spełnienia tego wymagania (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7 - 8, poz. 140 i z dnia 7 sierpnia 2012 r., III CNP 14/12, BSN 2013, nr 10, s. 50). Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy. Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, to wymaganie konstrukcyjne skargi 3 jest spełnione wtedy, gdy skarżący przedstawi wyodrębniony wywód prawny, w którym wskaże, że szkoda wystąpiła, określi jej postać, wysokość i czas powstania oraz związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia będącego przedmiotem skargi, a także przedstawi dowody lub inne środki zdolne uwiarygodnić powstanie szkody (por. postanowienia z dnia 23 września 2005 r. III CNP 5/05, z dnia 22 listopada 2005 r. I CNP 19/05, nie publ. oraz z dnia 31 stycznia 2006 r. IV CNP 38/05, OSNC 2006/7-8/141). Rozpoznawana skarga nie spełnia tego wymagania, gdyż nie określono w niej postaci szkody, jej wysokości, czasu powstania ani związku przyczynowego z wydaniem zaskarżonego wyroku. Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, jako nie spełniającą wymagań ustawowych (art. 4248 § 1 k.p.c.). aj

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 11 ust. 21art. 12 ust. 2art. 58 § 3 KCart. 233 KPCart. 4245 § 1 pkt 3art. 4245 § 1 pkt 3 KPCart. 4245 § 1 pkt 2 KPCart. 4245 § 1 pkt 4 KPCart. 4248 § 1 KPC§ 3§ 1§ 1 pkt 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy