V CZ 159/12

PostanowienieIzba Cywilna2013-05-28

Skład orzekający: Anna Kozłowska, Marian Kocon, Marta Romańska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnictwo udzielone do reprezentowania strony w postępowaniu o wpis hipoteki przymusowej obejmuje również umocowanie do złożenia apelacji w sprawie o wykreślenie tej hipoteki, jeśli ustawa w art. 6268 § 7 k.p.c. uznaje wykreślenie za wpis w księdze wieczystej?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że pełnomocnictwo do reprezentowania strony w postępowaniu o wpis hipoteki przymusowej obejmuje również umocowanie do złożenia apelacji w sprawie o wykreślenie tej hipoteki. Kluczowe jest to, że zgodnie z art. 6268 § 7 k.p.c., wykreślenie wpisu w księdze wieczystej jest traktowane jako wpis. Dlatego też, złożony dokument pełnomocnictwa, z którego wynikało umocowanie do reprezentowania strony w postępowaniu o wpis hipoteki przymusowej, powinien być uznany za wystarczający do złożenia apelacji w sprawie o wykreślenie tej hipoteki.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy odrzucił apelację uczestnika postępowania z powodu braku formalnego, polegającego na nieprzedłożeniu dokumentu pełnomocnictwa umocowującego pełnomocnika do złożenia apelacji w sprawie o wykreślenie hipoteki. Pełnomocnik przedłożył dokument pełnomocnictwa do reprezentowania strony w sprawie o wpis hipoteki przymusowej. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie na postanowienie o odrzuceniu apelacji.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego o odrzuceniu apelacji.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CZ 159/12 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Anna Kozłowska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marian Kocon SSN Marta Romańska w sprawie z wniosku R. S. przy uczestnictwie M. S. i E. S. o wykreślenie hipoteki, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 maja 2013 r., zażalenia uczestnika postępowania M. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 sierpnia 2012 r., uchyla zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2012 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił apelację uczestnika M. S. od postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia 20 lutego 2012 r., mocą którego Sąd ten utrzymał w mocy wpis referendarza sądowego wykreślający hipotekę przymusową wpisaną w Kw […]. W ocenie Sądu brak formalny apelacji polegający na wykazaniu umocowania pełnomocnika nie został usunięty, bowiem wnoszący apelację w imieniu uczestnika adwokat, zamiast dokumentu pełnomocnictwa umocowującego go do złożenia apelacji „w sprawie z wniosku R. S. o wykreślenie hipoteki” złożył dokument pełnomocnictwa, z którego wynikało umocowanie do reprezentowania uczestnika „w sprawie o wpis hipoteki przymusowej kaucyjnej”. W zażaleniu na to postanowienie uczestnik zarzucił naruszenie art. 373 i art. 6268 § 7 k.p.c. podnosząc, że brak formalny apelacji został uzupełniony w zakreślonym terminie. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 89 § 1 k.p.c. określone w tym przepisie dokumenty, z zastrzeżeniem wyjątku przewidzianego w § 2, stanowią wobec sądu i uczestników postępowania wyłączny dowód udzielenia pełnomocnictwa procesowego. W orzecznictwie przyjmuje się, że dołączenie do pisma procesowego dokumentu pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu jest, w myśl art. 126 § 3 k.p.c., warunkiem formalnym, wobec czego w razie niezachowania tego warunku należy wezwać do jego uzupełnienia w zakreślonym terminie, stosownie do art. 130, 370 lub 373 k.p.c. (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2003 r., III CZP 74/03, OSNC 2005, nr 1, poz. 6, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2005 r., III UZ 29/04, OSNP 2005, nr 11, poz. 165 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2008r., I CZ 34/08, niepubl.). Z akt sprawy wynika, że apelacja uczestnika od postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia 20 lutego 2012 r. została złożona przez adwokata A. K. Adwokat A. K. reprezentowała uprzednio M. S. w postępowaniu o wpis hipoteki 3 przymusowej, w którym to postępowaniu miał on status wnioskodawcy, a status uczestnika miał m.in. R. S. W tym postępowaniu adwokat A. K. legitymowała się pełnomocnictwem M. S., z którego wynikało, że jest to umocowanie do reprezentowania go w postępowaniu w sprawie o wpis hipoteki przymusowej. Zważywszy, że do apelacji, o której wyżej była mowa, nie został dołączony dokument pełnomocnictwa, przewodniczący wezwał pełnomocnika do złożenia takiego dokumentu wskazując jednocześnie, że pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy nie stanowi dostatecznego umocowania do złożenia apelacji w postępowaniu, w którym M. S. ma status uczestnika, a postępowanie, z wniosku R. S., dotyczy wykreślenia hipoteki. W wykonaniu tego wezwania, w zakreślonym terminie tygodniowym, złożony został dokument, z treści którego wynikało, że M. S. udziela m.in. adwokatowi A. K. pełnomocnictwa do reprezentowania go w postępowaniu przez Sądem Rejonowym i przed Sądem Okręgowym w K. w postępowaniu odwoławczym, w sprawie o wpis hipoteki przymusowej w KW nr […]. W ocenie Sądu Okręgowego tej treści dokument nie uzasadniał przyjęcia, że pełnomocnik wykazał swoje umocowanie. To stanowisko Sądu skarżący trafnie kwestionuje. Złożony w wykonaniu wezwania do usunięcia braków apelacji dokument pełnomocnictwa nie nasuwa wątpliwości co do treści. Odczytując jego treść nie można kierować się potocznym rozumieniem słów: „wpisanie”, „wykreślenie”, skoro są to pojęcia języka prawnego, przy czym ustawa w art. 6268 § 7 k.p.c. za wpis w księdze wieczystej uznaje również wykreślenie dokonane w tej księdze. Wynikający przeto z ustawy nakaz uznawania za wpis również wykreślenia powoduje, że istniały wszelkie podstawy do przyjęcia, że ze złożonego pełnomocnictwa wynikało umocowanie m.in. adwokata A. K. do reprezentowania M. S., tu: apelującego, w sprawie nie tylko o wpisanie hipoteki, ale też w sprawie o wykreślenie (wpisanej) hipoteki w oznaczonej księdze wieczystej, w postępowaniach przed sądem pierwszej i drugiej instancji. Brak apelacji został tym samym prawidłowo uzupełniony i nie było podstaw do jej odrzucenia. Z przedstawionych przeto przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji. 4 jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 373art. 6268 § 7 KPCart. 89 § 1 KPCart. 126 § 3 KPCart. 130art. 39815 § 1art. 3941 § 3 KPC§ 7§ 1§ 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy