III CZ 365/23

III CZ 365/23 POSTANOWIENIE 10 maja 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 10 maja 2024 r. w Warszawie zażalenia Bank spółki akcyjnej w W. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 23 sierpnia 2023 r., I ACa 713/22, w sprawie z powództwa M. W. i M. W.1 przeciwko Bank spółce akcyjnej w W. o zapłatę i ustalenie, I. prostuje w komparycji zaskarżonego postanowienia oznaczenie strony pozwanej w ten sposób, że po słowie ,,P.”, a przed słowami ,,Spółce Akcyjnej z siedzibą w W.” wpisuje: ,, Bank”; II. uchyla zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 23 sierpnia 2023 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez pozwanego od wyroku z 30 marca 2023 roku, wydanego przez ten sąd w sprawie I ACa 713/22. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia jako podstawę prawną wskazano brak sformułowania wniosku następczego zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. W skardze kasacyjnej Bank III CZ 365/23 2 zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego w całości i wnioskował o uchylenie tego wyroku w całości, Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje się, że element konstrukcyjny skargi kasacyjnej w postaci wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany jest ściśle powiązany z zakresem zaskarżenia tą skargą i powinien być sformułowany precyzyjnie, w sposób niewywołujący jakichkolwiek wątpliwości. W rozpatrywanej sprawie skarga kasacyjna strony pozwanej spełnia ten wymóg. Skarżący zaskarżył bowiem wyrok sądu drugiej instancji w całości i w takim samym zakresie (również w całości) wniósł o jego uchylenie. Nie zachodzi zatem brak korelacji lub sprzeczność pomiędzy zakresem zaskarżenia, a wnioskiem kasacyjnym. Stanowisko Sądu Apelacyjnego sprowadzające się do stwierdzenia, że skarżący nie sformułował prawidłowo wniosku następczego (żądając uchylenia nie wnioskował o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi drugiej instancji) jest błędne i nie wynika z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Zbytni formalizm dotyczący sposobu sformułowania tych dwóch elementów skargi narusza bowiem prawo strony do sądu. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39815 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. orzekł jak w sentencji. [SOP] [ms]