III CSK 243/18

Sygn. akt III CSK 243/18 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa R. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej w K. przeciwko E. W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 15 grudnia 2017 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Skarżąca we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołała przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Wskazała, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne i potrzeba rozważenia dopuszczalności odstępstwa od obowiązku ścisłego wykazania szkody w przypadku wierzytelności z tytułu naprawienia szkody kontraktowej przedstawionej do potrącenia i możliwości 2 zastosowania art. 322 k.p.c. w drodze analogii do wymogów skuteczności potrącenia w procesie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przez istotne zagadnienie prawne rozumie się problem o charakterze prawnym powstały na tle konkretnego przepisu prawa, mający charakter nowy i rzeczywisty w tym znaczeniu, że jego rozstrzygnięcie stwarza realne i poważne trudności, a którego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2018 r., IV CSK 677/17, nie publ.). Argumentacja przedstawiona w skardze kasacyjnej nie dowodzi wystąpienia w sprawie potrzeby rozważenia przedstawionego przez skarżącą zagadnienia prawnego. Artykuł 322 k.p.c. stanowi, że jeżeli w sprawie o naprawienie szkody, o dochody, zwrot bezpodstawnego wzbogacenia lub o świadczenie z umowy o dożywocie sąd uzna, że ścisłe udowodnienie wysokości żądania jest niemożliwe lub nader utrudnione, może w wyroku zasądzić odpowiednią sumę według swej oceny, opartej na rozważeniu wszystkich okoliczności sprawy. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że powyższy przepis znajduje zastosowanie wtedy, gdy nie ma wątpliwości, że została wyrządzona szkoda, a jednie ustalenie wysokości żądania jest niemożliwe lub nader utrudnione (zob. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 2010 r., V CSK 277/09, nie publ. oraz z dnia 2 października 2015 r., II CSK 662/14, nie publ.). W rozstrzyganej sprawie Sądy orzekające zakwestionowały nie tylko wysokość wierzytelności skarżącej, którą przedstawiła do potrącenia, ale wskazały jednoznacznie na brak udowodnienia , że w ogóle szkoda powstała. W tych warunkach próba zbudowania wątpliwości co do możliwości zastosowania normy art. 322 k.p.c. do zgłaszanego w procesie zarzutu potrącenia nie może prowadzić do uznania, że problem ten stanowi istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 3 jw