V KK 288/03

Sygn. akt V KK 288/03 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 grudnia 2003 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Gradzik (przewodniczący) SSN Józef Dołhy (spraw.) SSN Marek Pietruszyński Protokolant Wanda Ciszewska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Marka Staszaka w sprawie E. R. w przedmiocie wydania wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 8 grudnia 2003 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego (DSP VI […]), od wyroku Sądu Rejonowego w M. z dnia 19 maja 2003 r., sygn. akt II K […] uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 572 kpk umarza postępowanie o wydanie wyroku łącznego, kosztami sądowymi postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa 2 U Z A S A D N I E N I E E. R. skazany został prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego w M.: - z dnia 24 czerwca 2002 r., w sprawie VI W […], za czyn zakwalifikowany z art. 119 § 1 kw, popełniony w nocy z 19 na 20 grudnia 2001 r., na karę 30 dni aresztu; - z dnia 26 marca 2002 r., w sprawie II K [X.], za przestępstwo z art. 278 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, popełnione w nocy z 4 na 5 grudnia 2001 r., na karę 1 roku pozbawienia wolności. Uwzględniając wniosek skazanego o wydanie wyroku łącznego, Sąd Rejonowy w M. wyrokiem łącznym z dnia 19 maja 2003 r. na podstawie art. 85 kk, art. 86 § 1 kk połączył orzeczone kary i wymierzył E. R. karę łączną 1 roku pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresu rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 5 grudnia 2001 r. do dnia 9 września 2002 r. Powyższy wyrok uprawomocnił się w pierwszej instancji z dniem 6 czerwca 2003 r. W dniu 24 września 2003 r. wpłynęła do Sądu Najwyższego kasacja Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w M. z dnia 19 maja 2003 r., sygn. akt II K […]. Autor kasacji zarzuca rażące i mające wpływ na treść orzeczenia naruszenie prawa materialnego – art. 85 kk, polegające na wydaniu wyroku łącznego, mimo iż nie zachodziły określone w tym przepisie warunki do orzeczenia kary łącznej, i wnosi o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i umorzenie postępowania o wydanie wyroku łącznego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym. Wyrok łączny to instytucja karnoprocesowa, której zadaniem jest realizacja prawa karnego materialnego w zakresie kary łącznej wobec osoby 3 prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów na kary tego samego rodzaju lub inne podlegające łączeniu. W myśl zatem art. 569 § 1 kpk i art. 85 kk przesłanki wydania wyroku łącznego są spełnione wtedy gdy: a) zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej; b) oskarżony został już prawomocnie skazany co najmniej dwoma prawomocnymi wyrokami. Kryteria łączenia kar i środków karnych określa prawo karne materialne – przepis art. 85 kk wyraźnie stanowi, że orzeczone kary mogą ulec połączeniu jedynie w ściśle określonych warunkach, m.in. tylko wówczas, gdy orzeczono je za przestępstwa, a wymierzone kary są tego samego rodzaju, względnie inne, ale podlegają łączeniu. W zaskarżonym wyroku błędnie połączono karę pozbawienia wolności, orzeczoną za przestępstwo z art. 278 kk, z karą aresztu, orzeczoną za wykroczenie z art. 119 § 1 kw. Kodeks karny ani kodeks wykroczeń nie przewiduje możliwości orzekania kary łącznej wobec sprawcy skazanego za realnie zbiegające się przestępstwa i wykroczenia; w takiej sytuacji każda z wymierzonych kar podlega odrębnemu wykonaniu (por. wyrok SN z 23 kwietnia 1999 r. sygn. V KKN 13/99 – OSNPP 9/1999, poz. 20), Uznając podniesiony w kasacji zarzut za w pełni uzasadniony, Sąd Najwyższy, kierując się przepisami art. 537 § 2, art. 456, art. 572 w zw. z art. 518 kpk oraz art. 632 pkt 2 kpk, orzekł jak na wstępie. f/ak