V CSK 427/14

WyrokIzba Cywilna2015-02-20

Skład orzekający: Katarzyna Tyczka-Rote

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna, w której nie sprecyzowano zakresu zaskarżenia ani zakresu żądanego uchylenia lub zmiany orzeczenia, spełnia wymogi formalne przewidziane dla tego środka zaskarżenia?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną, ponieważ nie spełniała ona wymogów formalnych określonych w art. 3984 § 1 k.p.c. Wnioskodawcy nie sprecyzowali zakresu zaskarżenia ani zakresu żądanego uchylenia lub zmiany orzeczenia, co stanowi usterkę konstrukcyjną niepodlegającą usunięciu w postępowaniu naprawczym i skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Wnioskodawcy domagali się ustanowienia służebności przesyłu na ich nieruchomościach na rzecz uczestnika postępowania – T. Dystrybucja S.A. – oraz zasądzenia wynagrodzenia. Sądy obu instancji oddaliły wniosek, podzielając argumentację uczestnika, który kwestionował prawo własności do jednej z linii energetycznych i podniósł zarzut zasiedzenia służebności przesyłu co do drugiej linii. Wnioskodawcy złożyli skargę kasacyjną, która została odrzucona przez Sąd Najwyższy z powodu braków formalnych.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawców.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CSK 427/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z wniosku M. B. i J. B. przy uczestnictwie T. Dystrybucja S.A. w K. o ustanowienie służebności przesyłu, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lutego 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w J. z dnia 8 kwietnia 2014 r., odrzuca skargę kasacyjną wnioskodawców. 2 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w J. oddalił apelację wnioskodawców M. B. i J. B. od postanowienia Sądu Rejonowego w J. z dnia 21 października 2013 r., oddalającego ich wniosek o ustanowienie na ich nieruchomości służebności przesyłu na rzecz każdoczesnego właściciela urządzenia przesyłowego – linii energetycznej zlokalizowanej na stanowiących własność wnioskodawców działkach nr 48 i 57/21 oraz zasądzenia jednorazowego wynagrodzenia za ustanowienie służebności w kwocie 7 264 zł. Na działkach znajdowały się dwie odrębne linie energetyczne średnich i najwyższych napięć. Uczestnik – T. Dystrybucja S.A. w K. kwestionował swoje prawo własności do linii najwyższych napięć na działce nr 57/21 i podniósł zarzut zasiedzenia służebności przesyłu co do należącej do niego linii przebiegającej przez działkę nr 48. Sądy obu instancji podzieliły argumentację uczestnika. Wnioskodawcy złożyli skargę kasacyjną, w której wskazali, że zaskarżają „postanowienie Sądu Okręgowego w J. II Wydział Cywilny Odwoławczy z dnia 08 kwietnia 2014 r., wydane w sprawie o sygn. akt … 25/14, w przedmiocie oddalenia apelacji Wnioskodawców” i wnieśli o „uchylenie zaskarżonego postanowienia”. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od zachowania przez skarżących wymagań formalnych przewidzianych dla tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia. W szczególności skarga kasacyjna musi spełniać wszystkie wymagania konstrukcyjne wymienione w art. 3984 § 1 k.p.c. Stosownie do tego przepisu powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych wraz z uzasadnieniem oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Skarżący nie sprecyzowali w wymagany sposób zakresu zaskarżenia ani zakresu żądanego uchylenia lub zmiany, wskazali jedynie przedmiot rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżanym postanowieniu. Nie budzi wątpliwości, że żądanie ustanowienia służebności dotyczyło dwóch linii energetycznych, każdej przebiegającej przez inną działkę i – według ustaleń Sądów – każdej o innym statusie, wobec czego możliwe było zaskarżenie tego orzeczenia również w części. 3 W utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się jednolicie, że niepowołanie w skardze kasacyjnej zakresu zaskarżenia wskazanego w art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c. stanowi usterkę konstrukcyjną niepodlegającą usunięciu w postępowaniu naprawczym i skutkuje odrzuceniem skargi (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2013 r., II CSK 408/12, nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z 10 października 2013 r., III CZ 52/13, Biul. SN 2013, nr 12, poz. 19; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 sierpnia 2012 r., III CSK 161/12, nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2000 r., II CKN 711/00, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 151). Podobny skutek pociąga za sobą niewypełnienie obowiązku wskazania we wniosku o uchylenie orzeczenia zakresu tego żądania, tj. czy zaskarżone postanowienie ma zostać uchylone w całości czy w części. Zamieszczenie w skardze kasacyjnej wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z pominięciem oznaczenia zakresu żądanego uchylenia lub zmiany również stanowi istotną wadę skutkującą odrzuceniem skargi a limine (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 sierpnia 2012 r., III CSK 161/12, nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2008 r., V CZ 26/08, nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2009 r., II UZ 9/09, OSNP 2010, nr 21-22, poz. 276). Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawców na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3984 § 1 KPCart. 3984 § 1 pkt 1 KPCart. 3986 § 2 KPC§ 1§ 1 pkt 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy