I CZ 111/88

Skład orzekającyPrzewodniczący: SSN A. Wypiórkiewicz.Sędziowie SN: B. Bladowski (sprawozd.), M. Sychowicz.SentencjaSąd Najwyższy Izba Cywilna i Administracyjna po rozpoznaniu w dniu 19 października 1988 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Eugeniusza B. przeciw Aleksandrowi H., Halinie H. i Tadeuszowi H. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w W. z dnia 9 czerwca 1988 r., sygn. akt. I C 187/86,postanawia:oddalić zażalenie.Uzasadnienie faktyczneW pozwie wniesionym dnia 15 marca 1986 r. powód domagał się zasadzenia na jego rzecz od pozwanych kwoty "około miliona złotych" tytułem odszkodowania za dokonane przez nich zniszczenia na jego placu budowy, przy czym powołał dowód z biegłego do spraw budownictwa.W odpowiedzi na pozew pozwani wnieśli o jego oddalenie i zarzucili, że nie są w stanie ustosunkować się do zgłoszonego w nim żądania wobec nieokreślenia jego podstawy faktycznej.W związku z tym Sąd postanowieniem, wydanym na rozprawie w dniu 8 grudnia 1987 r., zobowiązał powoda, aby w terminie jednego miesiąca skonkretyzował dochodzone roszczenie przez wskazanie, w jakich okolicznościach, z jakich przyczyn i w jakiej wysokości poniósł szkodę, której wyrównania dochodzi od pozwanego.Ponieważ pismo procesowe powoda z dnia 4 stycznia 1988 r. oraz złożone przez niego wyjaśnienia na rozprawie w dniu 5 lutego 1989 r. nie uczyniły zadość zobowiązaniu go przez Sąd postanowieniem z dnia 9 czerwcu 1988 r., postępowanie w sprawie zawieszone zostało-na podstawie art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c.Powód w zażaleniu wniósł o uchylenie powyższego postanowienie, zarzucając m.in., że zakreślony mu termin był zbyt krótki, że przy tym wyjaśnienie wysokości poniesionej przez niego z winy pozwanych szkody mogło nastąpić po zasięgnięciu opinii biegłego, o co wnosił w pozwie.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Braki formalne pozwu, polegające na niedokładnym określeniu żądania i nieprzytoczeniu uzasadniających to żądanie okoliczności faktycznych, uniemożliwiają zawiśnięcie sporu, dotyczą bowiem przedmiotowego oznaczenia granic procesu.Tego rodzaju braki formalne pozwu powinny zostać usunięte na zarządzenie przewodniczącego przed nadanie mu biegu - pod rygorem zwrotu (art. 130 § 1 w zw. z art. 187 § 1 k.p.c.). W sytuacji jednak, gdy mimo wymienionych braków formalnych pozwu nadano mu bieg, doręczając jego odpis stronie przeciwnej, istnieje nadal konieczność ich uzupełnienia dla nadania sprawie dalszego biegu - w celu jej rozpoznania, skoro zaś powód nie uczynił tego w zakreślonym mu terminie, przeto Sąd uprawniony był do zawieszenia postępowania na podstawie art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c.W związku z zarzutami skarżącego wskazać należy, że powód w chwili wytoczenia powództwo powinien orientować się co do zakresu zgłoszonego w nim żądania oraz uzasadniających je okoliczności faktycznych, że przy tym jego czynności procesowej, odnoszącej się do prawidłowego zredagowania pozwu, nie może zastępie powołany dowód z opinii biegłego.Z powyższych względów oraz na podstawie art. 387 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako nieuzasadnione.