I CSK 100/07
WyrokIzba Cywilna2007-04-24
Skład orzekający: Tadeusz Wiśniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna, która nie zawiera uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, spełniającego wymogi art. 398^4 § 1 pkt 3 k.p.c., powinna zostać odrzucona?Ratio decidendi
Skarga kasacyjna, która nie zawiera wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wraz z uzasadnieniem, zgodnie z art. 398^4 § 1 pkt 3 k.p.c., jest dotknięta nieusuwalnym brakiem skutkującym jej odrzuceniem na podstawie art. 398^6 k.p.c. Uzasadnienie to musi zawierać odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania, a nie jedynie powtórzenie zarzutów stawianych w samej skardze.Stan faktyczny
Wnioskodawczynie złożyły skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego, które oddaliło ich apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku. Skarżące zarzuciły naruszenie szeregu przepisów proceduralnych i nierozpoznanie istoty sprawy. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną i zasądził od wnioskodawczyń solidarnie na rzecz uczestniczki postępowania kwotę 180 zł tytułem kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt I CSK 100/07 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z wniosku J. B. i K. M. przy uczestnictwie H. C. o stwierdzenie nabycia spadku, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 kwietnia 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyń od postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 26 października 2006 r., odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od wnioskodawczyń solidarnie na rzecz uczestniczki postępowania kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) zł tytułem kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.
2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 26 października 2006 r. Sąd Okręgowy w T. oddalił apelację wnioskodawczyń od postanowienia Sądu Rejonowego w N. z dnia 8 maja 2006 r. W skardze kasacyjnej wnioskodawczynie, zarzucając naruszenie art. 379 pkt 5, art. 217 § 2, 278 § 1, art. 286 i art. 233 § 1, art. 328 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz nierozpoznanie przez Sąd Okręgowy istoty sprawy, domagały się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy innemu Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 3989 k.p.c., a jego spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W razie powołania się na przesłankę wskazaną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., skarżący powinien przytoczyć argumenty świadczące, jego zdaniem, o tym, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Pojęcie „oczywistości” mieści się w sferze obiektywnej i łączy się z powinnością wykazania, że podniesione zarzuty naruszenia wskazanych przepisów są zasadne prima facie, bez dokonywania głębszej analizy tekstu tych przepisów i bez doszukiwania się ich znaczenia. Ponadto – co również nie jest bez znaczenia – w uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżące, wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, podniosły, że postępowanie przed Sądem drugiej instancji dotknięte było nieważnością, a ponadto skarga jest oczywiście uzasadniona. Na poparcie tych
3 twierdzeń nie przedstawiły jednak jakichkolwiek argumentów w formie odrębnego i niezależnego wywodu, nie spełniając tym samym obowiązku wynikającego jednoznacznie z art. 3984 § 1 pkt 3 in fine k.p.c. Skarga kasacyjna niezawierająca któregokolwiek z elementów konstrukcyjnych wymienionych w art. 3984 § 1 k.p.c. dotknięta jest nieusuwalnym brakiem skutkującym jej odrzuceniem w myśl art. 3986 k.p.c. Z podanych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 520 k.p.c. jc
Powiązane orzeczenia
- II CSK 59/06 2006-04-07Czy skarga kasacyjna, która nie zawiera wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienia, podlega odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków?
- I CSK 93/07 2007-04-12Czy skarga kasacyjna, która nie zawiera wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wraz z uzasadnieniem wskazującym na przesłanki z art. 3989 k.p.c., podlega odrzuceniu?
- I CSK 109/05 2005-12-29Czy skarga kasacyjna, która nie zawiera uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, spełniającego wymogi art. 398^4 § 1 pkt 3 k.p.c., podlega odrzuceniu?
- II CSK 633/07 2008-02-14Czy skarga kasacyjna, która nie zawiera prawidłowo sformułowanego i uzasadnionego wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, podlega odrzuceniu?
- I CSK 95/07 2007-04-24Czy skarga kasacyjna, która nie zawiera uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, spełnia wymogi formalne określone w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.?
Powołane przepisy
art. 379 pkt 5art. 217 § 2art. 286art. 233 § 1art. 328 § 2art. 13 § 2 KPCart. 3984 § 1 pkt 3 KPCart. 3989 KPCart. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 3984 § 1 pkt 3art. 3984 § 1 KPCart. 3986 KPC
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy