IV CNP 51/16
Izba Cywilna2017-02-27
Skład orzekający: Maria Szulc
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem jest dopuszczalna, jeśli nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 424^5 § 1 k.p.c., w szczególności w zakresie wskazania przepisów prawa, z którymi orzeczenie jest niezgodne, oraz uprawdopodobnienia szkody?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem, ponieważ skarżący nie wykazał spełnienia wymogów formalnych określonych w art. 424^5 § 1 k.p.c. W szczególności, skarżący nie wskazał przepisów prawa, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, ani nie uprawdopodobnił szkody wyrządzonej przez wydanie orzeczenia. Uchybienia te mają charakter samoistny i niepodlegający sanowaniu, co skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej.Stan faktyczny
Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego, który zmienił wyrok Sądu Okręgowego w sprawie o zapłatę zadośćuczynienia. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt IV CNP 51/16 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I ACa …/14, w sprawie z powództwa A. L. przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w Warszawie o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 lutego 2017 r., odrzuca skargę.
2 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w [...] zmienił wyrok Sądu Okręgowego w O. z dnia 19 lutego 2014 r., którym zasądzono na rzecz powoda od pozwanego ubezpieczyciela z tytułu zadośćuczynienia kwotę 50.000 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 1 marca 2005 r., w ten sposób, że zasądził kwotę 75 000 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 21 lutego 2013 r. i oddalił powództwo oraz apelację w pozostałej części. W skardze powód wniósł o stwierdzenie niezgodności zaskarżonego wyroku z prawem w części oddalającej jego apelację oraz uwzględniającej apelację pozwanego w zakresie odsetek od zasądzonej kwoty (pkt I lit. a i pkt II). Zarzucił naruszenie art. 445 § 1 k.c. w zw. z 444 § 1 k.c., art. 362 k.c., art. 817 § 2 k.c., art. 378 § 1 k.p.c., 217 § 2 k.p.c., art. 316 § 1 w zw. z 391 § 1 k.p.c. oraz art. 328 § 2 w zw. z 391 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Poza wykazaniem przesłanek dopuszczalności skargi określonych w art. 4241 § 1 k.p.c., skarżący jest zobowiązany do wykazania wymogów określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona ze wskazaniem w jakiej części zostało zaskarżone, przytoczenie jej podstaw i ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym orzeczenie to jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem. Zachowanie powyższych wymagań konstrukcyjnych skargi podlega badaniu przez Sąd Najwyższy przy wniesieniu skargi, uchybienie tym wymaganiom niepodlega sanowaniu, zaś brak któregokolwiek z elementów skutkuje odrzuceniem skargi a Iimine (art. 424 § 1 k.p.c.). Sąd Najwyższy wyjaśnił, że wymagania te powinny być spełnione w sposób kumulatywny, a nadto iż każde z nich ma charakter samoistny, powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie
3 od innych (postanowienia z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, z dnia 7 sierpnia 2012 r., III CNP 14/12, nie publ.). Wymogu określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. nie spełnia wskazanie podstaw skargi, bo obowiązek przytoczenia podstaw skargi oraz podania przepisów, z którymi zaskarżony wyrok jest niezgodny, dotyczy odrębnych elementów konstrukcyjnych skargi i wskazanie tylko jednego z nich nie jest wystarczające, nawet jeżeli w ocenie skarżącego, w obu przypadkach byłyby to te same normy prawne. Wskazanie zatem, że podstawę skargi stanowią zarzuty prawa procesowego oraz materialnego, które spowodowały niezgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem albo, że skarga jest oczywiście uzasadniona gdyż doszło do rażącego naruszenia wymienionych przepisów, nie stanowi spełnienia obowiązku podania przepisów, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Nie ma także podstaw do przyjęcia, że zostało spełnione wymaganie określone w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., który nakłada na skarżącego obowiązek uprawdopodobnienia szkody, wyrządzonej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy. Niezbędne jest bowiem dokonanie wyodrębnionego wywodu i uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody ze wskazaniem, że już nastąpiła oraz określeniem czasu jej wystąpienia, zakresu, rozmiaru oraz wykazaniem istnienia związku przyczynowego pomiędzy szkodą a zaskarżonym wyrokiem. Wymogu tego nie spełnia wskazanie przez powoda, że szkoda wyraża się określoną kwotą, której powód nie otrzymał z tytułu zadośćuczynienia lub odsetek ustawowych przy jednoczesnym braku wskazania sposobu jej wyliczenia, zwłaszcza gdy w różnych częściach skargi jej wysokość jest określana różnie - ponad 65 000 zł (str. 2), przenosi znacznie 100 000 zł (str. 8) a jako wartość przedmiotu zaskarżenia jest wskazana kwota 25 000 zł. Uprawdopodobnienie szkody rozpatrywane jest bowiem zarówno w aspekcie odwołania się do okoliczności uzasadniających prawdopodobieństwo jej powstania jak i okoliczności świadczących o jej rozmiarze. Brak spełnienia w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 i 4 k.p.c. powoduje odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej (art. 424 § 1 k.p.c.). O kosztach zastępstwa procesowego na rzecz pozwanej nie orzeczono, bo wniosek o ich
4 zasądzenie został w odpowiedzi na skargę powiązany wyłącznie z wnioskiem o odmowę jej przyjęcia do rozpoznania i z wnioskiem o oddalenie skargi. jw kc
Powiązane orzeczenia
- V CNP 11/12 2012-11-13Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest dopuszczalna, jeśli nie zawiera uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody i nie wskazuje przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgo…
- V CNP 3/13 2013-11-12Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest dopuszczalna, gdy nie wskazano przepisu prawa, z którym orzeczenie jest niezgodne, nie wykazano braku możliwości wzruszenia orzeczenia innymi ś…
- V CNP 21/14 2014-11-13Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wskaże konkretnych przepisów prawa, z którymi orzeczenie jest niezgodne, oraz nie uprawdopodobni szkody wyrząd…
- III CNP 26/12 2012-11-21Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest dopuszczalna, jeśli nie zawiera wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, oraz nie uprawdopodobnia szkody wyrząd…
- II CNP 37/14 2015-01-23Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest dopuszczalna, jeśli nie spełnia wymogów formalnych dotyczących oznaczenia zaskarżonego orzeczenia i uprawdopodobnienia szkody?
Powołane przepisy
art. 445 § 1 KCart. 362 KCart. 817 § 2 KCart. 378 § 1 KPCart. 316 § 1art. 328 § 2art. 4241 § 1 KPCart. 4245 § 1 KPCart. 424 § 1 KPCart. 4245 § 1 pkt 3 KPCart. 4245 § 1 pkt 4 KPCart. 4245 § 1 pkt 3
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy