II ARN 29/89

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi Bogusława G. na ostateczną decyzję Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 17 października 1988 r. (...) w przedmiocie wyłączenia Bogusława G. z opodatkowania w formie karty podatkowej za 1987 r. na skutek rewizji nadzwyczajnej (1) Prokuratora Generalnego PRL (2) DK I PK 369/89 od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 29 marca 1989 r. SA/K 1209/88 - postanowił uchylić zaskarżone postanowienie.Uzasadnienie faktycznePostanowieniem z 29 marca 1989 r. Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach odrzucił skargę Bogusława G. na ostateczną decyzję Izby Skarbowej w Katowicach z 17 października 1988 r., w przedmiocie opodatkowania skarżącego w formie karty podatkowej na 1987 r., z uzasadnieniem, że pełnomocnik skarżącego adw. Ryszard W. nie uzupełnił braku formalnego, a mianowicie nie przedstawił pełnomocnictwa procesowego.Orzeczenie powyższe zaskarżył Prokurator Generalny PRL rewizją nadzwyczajną, wniesioną 11 września 1989 r. Podnosząc, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem przepisów art. 204 § 1 i art. 207 § 6 kpa, a także art. 88 i art. 91 pkt 1 kpc w związku z art. 211 kpa, Prokurator wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do merytorycznego rozpoznania skargi.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Stosownie do przepisu art. 197 kpa skarga na ostateczną decyzję organu administracji państwowej służy m.in. stronie (pkt 1). Strona może wnieść skargę osobiście, może też działać przez pełnomocnika.Z prawa ustanowienia pełnomocnika skorzystał skarżący Bogusław G. Ustanowienie pełnomocnika w osobie adwokata Ryszarda W. - z umocowaniem do zastępowania mocodawcy "w sprawie podatkowej za 1987 r." nastąpiło w toku postępowania administracyjnego, na podstawie art. 32 kpa. Na to właśnie pełnomocnictwo powołał się adwokat Ryszard W. w treści skargi. Znajdowało się ono w przedstawionych Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu aktach sprawy podatkowej (k. 41), wskazywała zresztą na nie Izba Skarbowa w Katowicach w odpowiedzi na skargę (akta NSA - k. 3). Wymienione wyżej pełnomocnictwo nie było przez Naczelny Sąd Administracyjny kwestionowane.Brak pełnomocnictwa jest "brakiem skargi" w rozumieniu art. 204 § 1 kpa. W rozważanej sprawie brak ten jednak, jak wyżej wskazano, nie występował. Stąd zarządzenie z 28 grudnia 1988 r. w przedmiocie usunięcia braku przez dołączenie pełnomocnictwa (k. 7) było wadliwe, a tym samym prawnie bezskuteczne.W konsekwencji należy przyjąć, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem przepisu art. 204 § 1 kpa. Skutkuje to uchylenie tego orzeczenia (art. 422 § 2 kpc w związku z art. 211 kpa.)Rzeczą Naczelnego Sądu Administracyjnego będzie zatem rozstrzygnięcie o zasadności skargi.