II PZ 1/10

PostanowienieIzba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych2010-01-07

Skład orzekający: Jerzy Kuźniar

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na określone postanowienia sądu drugiej instancji, ale nie na postanowienia samego Sądu Najwyższego, ponieważ nie jest on sądem drugiej instancji. W związku z tym zażalenie wniesione na postanowienie Sądu Najwyższego jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Powód złożył zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 grudnia 2009 r., którym odrzucono jego wcześniejsze zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego odmawiające przyjęcia skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy rozpatrzył przedmiotowe zażalenie na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie powoda jako oczywiście niedopuszczalne.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II PZ 1/10 POSTANOWIENIE Dnia 7 stycznia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jerzy Kuźniar w sprawie z powództwa C. M. przeciwko G. Przedsiębiorstwu Budowlanemu „Z." w G. o ustalenie pracy w warunkach szczególnych, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 7 stycznia 2010 r., na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 grudnia 2009 r., sygn. akt II PZ 30/09, odrzuca zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2009 r., II PZ 30/09, Sąd Najwyższy odrzucił – jako niedopuszczalne - zażalenie powoda C. M. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 września 2009 r., II PK 136/09, którym Sąd ten odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej złożonej od postanowienia Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. z dnia 19 lutego 2009 r. Na powyższe postanowienie Sądu Najwyższego zażalenie złożył pełnomocnik powoda, wnosząc o „jego uchylenie w całości oraz przyjęcie zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 września 2009 r. (...) do merytorycznego rozpoznania (...)”. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Zażalenie jako oczywiście niedopuszczalne podlega odrzuceniu. 2 Powtarzając wywód zawarty w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z dnia 3 grudnia 2009 r., II PZ 30/09, trzeba przypomnieć, że zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a także co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji zaś w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, także na postanowienia sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, poza postanowieniami, o których mowa w art. 3981 k.p.c., a także postanowieniami wydanymi w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji (art. 3941 § 1 i 2 k.p.c.). Innymi słowy środek ten (zażalenia) nie przysługuje od orzeczenia Sądu Najwyższego, bowiem nie jest on sądem drugiej instancji. To nie budzące wątpliwości uregulowanie wskazuje więc, że wniesione w sprawie zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego jest niedopuszczalne i stąd podlega odrzuceniu na podstawie art. 373 w związku z art. 397 § 2 i 39810 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3981 KPCart. 3941 § 1art. 373art. 397 § 2§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy