V CZ 30/21

Sygn. akt V CZ 30/21 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Janiszewska w sprawie z powództwa G. Sp. z o.o. w T. przeciwko S.B. i J. B. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 czerwca 2021 r., zażalenia pozwanego S. B. na wyrok Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 28 stycznia 2021 r., sygn. akt I ACa (…), zwraca zażalenie wraz z aktami sprawy Sądowi Apelacyjnemu w (…) w celu usunięcia dostrzeżonego braku w postaci niedoręczenia odpisów zażalenia pełnomocnikowi powódki. UZASADNIENIE Pozwani S. B. oraz J. B. wnieśli zażalenia na wyrok Sądu Apelacyjnego w (…) z 28 stycznia 2021 r., uchylający zaskarżony przez powódkę G. sp. z o.o. w T. wyrok Sądu Okręgowego w L., wydany w sprawie o zapłatę. Sąd drugiej instancji doręczył odpis zażalenia bezpośrednio powodowej spółce, pomijając ustanowionego przez nią pełnomocnika (pełnomocnictwo - k. 10). Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że Sąd ten kierował się faktem nieudzielenia ww. pełnomocnikowi umocowania, które obejmowałoby swym zakresem reprezentację 2 powódki przed Sądem Najwyższym (pismo - k. 967). Powódka nie wniosła odpowiedzi na zażalenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Pełnomocnictwo udzielone przez powódkę obejmuje zastępowanie jej „przed sądami wszystkich instancji” w sprawie przeciwko pozwanym. Tak ukształtowane umocowanie istotnie należy rozumieć jako pełnomocnictwo o zakresie wynikającym z art. 91 k.p.c. Sąd Apelacyjny zdaje się wychodzić z założenia, że postępowanie wywołane zażaleniem, o którym mowa w art. 3941 § l1 k.p.c., nie mieści się w ww. zakresie. Tymczasem w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że zażalenie do Sądu Najwyższego nie jest szczególnym środkiem zaskarżenia, a służy jedynie dokonywaniu kontroli instancyjnej określonych orzeczeń sądu drugiej instancji, będąc środkiem odwoławczym rozpoznawanym w toku instancji (art. 3941 k.p.c.). Do wniesienia zażalenia do Sądu Najwyższego wystarczy więc pełnomocnictwo procesowe, które - zgodnie z art. 91 k.p.c. - obejmuje z mocy samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności procesowych (postanowienia Sądu Najwyższego 11 lipca 2014 r., III CZ 29/14 oraz z 15 kwietnia 2016 r., I CZ 19/16). Jest to zatem sytuacja odmienna niż w przypadku skargi kasacyjnej, której złożenie istotnie wymaga odrębnego, szczególnego umocowania (uchwała Sądu Najwyższego - zasada prawna - z 5 czerwca 2008 r„ III CZP 142/08). W związku z powyższym konieczny okazał się zwrot zażalenia wraz z aktami sprawy do Sądu drugiej instancji, w celu usunięcia braku polegającego na niedoręczeniu odpisów obu zażaleń pełnomocnikowi powódki. Na marginesie wypada wskazać, że aktualnie Sądowi Najwyższemu przedstawione zostało do rozpoznania wyłącznie zażalenie pozwanej J.B. (pismo - k. 970), choć pozostałe czynności Sądu drugiej instancji dotyczyły obu zażaleń (zarządzenie - k. 966). 0 3 ke