II KZ 50/19

Sygn. akt II KZ 50/19 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie A. P. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 grudnia 2019 r. zażalenia A. P. na zarządzenie sędziego Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2019 r., sygn. akt II KO 86/19 w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku A. P. z dnia 2 października 2019 r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2019 r., sygn. akt II KZ 17/19 utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2019 r., syn. akt II KO 34/19 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 28 października 2019 r., w sprawie o sygn. akt II KO 86/19 odmówiono przyjęcia wniosku A. P. z dnia 2 października 2019 r. o 2 wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2019 r., sygn. akt II KZ 17/19 utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2019 r., syn. akt II KO 34/19 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności jako niedopuszczalnego z mocy ustawy. Na powyższe orzeczenie zażalenie złożyła A. P., wskazując jedynie na brak podpisu pod doręczonym jej dokumentem. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie jest niezasadne. Dokonana kompleksowa kontrola odwoławcza zaskarżonego zarządzenia nie mogła prowadzić do uwzględnienia zażalenia. Trafnie w zaskarżonym zarządzeniu – wydanym na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. – wskazano na ustawową niedopuszczalność złożenia wniosku o wznowienia postępowania w odniesieniu do postępowania wznowieniowego zakończonego rozstrzygnięciem sądu o odmowie przyjęcia wniosku strony wobec jego oczywistej bezzasadności (art. 545 § 3 k.p.k.). Odmowa przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wynikająca z treści postanowienia wydanego na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. skutkowała bowiem tym, że nie toczyło się postępowanie wznowieniowe albowiem wniosku nie przyjęto. O ile zatem sporne jest, czy może toczyć się postępowanie wznowieniowe co do badania podstaw do wznowienia postepowania z urzędu (por. postanowienia SN: z dnia 18.03.2010 r., III KO 96/09 oraz z dnia 20.05.2010 r., V KO 47/10), o tyle bezsporne jest to, że niedopuszczalne jest procedowanie w kwestii wznowienia postępowania w odniesieniu do takiego postępowania wznowieniowego, które zakończone zostało w trybie art. 545 § 3 k.p.k. a więc bez badania merytorycznego wniosku o wznowienie. Z tych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.