V KO 118/22

Sygn. akt V KO 118/22 POSTANOWIENIE Dnia 12 stycznia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie przeciwko: M. K., D. J. (J.), J. K., R. B., M. G. oskarżonym z art. 286 § 1 k.k., art. 294 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 12 stycznia 2023 r. wniosku Sądu Okręgowego w B. z dnia 12 grudnia 2022 r. w przedmiocie przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w T. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w B. wystąpił z wnioskiem o przekazanie sprawy prowadzonej przeciwko: M. K., D. J., J. K., R. B., M. G. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu - w trybie wskazanym w art. 37 k.p.k. - ze względu na fakt, że jedną z osób pokrzywdzonych w sprawie jest J. W., która jest czynnym sędzią Sądu Okręgowego w B. w Wydziale Cywilnym, a jednym ze świadków w tej sprawie jest mąż pokrzywdzonej W. W., który jest również sędzią tego Sądu w Wydziale Gospodarczym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wystąpienie jest zasadne. Nie budzi żadnych wątpliwości, że konieczność zapewnienia bezstronności sądu oraz zewnętrznych jej pozorów jest dla wymiaru sprawiedliwości kluczowa. Art. 37 k.p.k. ma właśnie służyć przede wszystkim temu celowi. Dobro wymiaru 2 sprawiedliwości musi być bowiem rozumiane nie tylko jako wymóg zapewnienia bezstronności subiektywnej sądu, ale ma na celu także zabezpieczenie zewnętrznych pozorów bezstronności (aspekt obiektywny bezstronności). Niewątpliwie bezpośredni związek sprawy z sędzią sądu właściwego do jej rozpoznania, przez fakt jego pokrzywdzenia działaniem określonych oskarżonych, może w odczuciu społecznym zrodzić obawy o zagrożenie dla bezstronności orzekania. Obawę tę potęguje nadto fakt, że jednym ze świadków występujących w tej sprawie jest mąż pokrzywdzonej również sędzia Sądu Okręgowego w B.. Nie bez znaczenia w kontekście powyższych rozważań jest również okoliczność, że - jak podniesiono we wniosku - pokrzywdzona jak i jej mąż są sędziami z wieloletnim stażem w sądach b. i z tego tytułu są osobami powszechnie znanymi w środowisku sędziowskim z racji różnego rodzaju kontaktów zawodowych i socjalnych, co niewątpliwe mogłoby spowodować znaczne perturbacje w rozpoznaniu sprawy przez sąd właściwy ze względu na znaczące prawdopodobieństwo uruchomienia i to nie jednorazowo procedury wskazanej w art. 41 § 1 i 2 k.p.k., prowadzącej, czego nie można wykluczyć w tej sprawie, do konieczności skorzystania z instytucji wskazanej w art. 43 k.p.k. Zatem mając na uwadze potrzebę zapewnienia optymalnych warunków orzekania oraz wykluczenia, jak słusznie wskazano we wniosku, potencjalnych podejrzeń o wpływie pozamerytorycznych okoliczności na treść rozstrzygnięcia, należało postanowić jak na wstępie.