FSK 2391/04

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Adam Bącal, , , po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Centrum (...) Sp. z o.o. w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 stycznia 2004 r. sygn. akt I SA/Łd 1030/03 w sprawie ze skargi Centrum (...) Sp. z o.o. w Ł. na decyzję Izby Skarbowej w Ł. z dnia 18 czerwca 2003 r. (...) w przedmiocie podatek od towarów i usług p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. sygnt. akt FSK 2391/04 Uzasadnienie Dnia 8 listopada 2002 r. Urząd Skarbowy Ł.-P. w drodze decyzji określił Centrum (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. nadwyżkę podatku należnego nad naliczonym do wpłaty do urzędu, zaległość podatkową za grudzień 1999 r. oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu, ponadto kwotę zawyżenia różnicy podatku i zaległość podatkową za luty 2000 r., ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 1999 r. w wysokości odpowiadającej 30 % kwoty zaniżenia zobowiązania i dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług za luty 2000 r. w wysokości odpowiadającej 30 % kwoty zawyżenia różnicy podatku. W ocenie organu podatkowego Spółka niezasadnie zastosowała podatek od towarów i usług w stawce "0" % przy sprzedaży w grudniu 1999 r. 3 samochodów ciężarowych marki LUBLIN dla Ochotniczej Straży Pożarnej, ponadto organ podatkowy uznał, że świadczone przez Spółkę w grudniu 1999 r. i lutym 2000 r. usługi zastępstwa inwestycyjnego, świadczone na rzecz szpitali, przychodni, urzędów miast, policji oraz służb więziennictwa należy zaklasyfikować jako usługi w zakresie kierowania przedsięwzięciami związanymi z obiektami inżynierskimi /inżynierii lądowej i wodnej/. Do sprzedaży tego typu usług ma zastosowanie stawka 22% podatku od towarów i usług, natomiast Spółka naliczyła podatek w wysokości 7%. Ponadto Urząd Skarbowy zakwestionował też obniżenie przez podatniczkę w grudniu 1999 r. podatku należnego o podatek naliczony przy zakupie kosmetyków, bowiem zakup ten został sfinansowany z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych; kosmetyki te zostały przekazane pracownikom jako upominki. Deklarację korygującą podatnik złożył dopiero w trakcie postępowania kontrolnego, kiedy to już takie uprawnienie nie przysługiwało. Organ podatkowy zakwestionował także obniżenie podatku naliczonego przy zakupie zestawu komputerowego, który znajdował się w miejscu zamieszkania prezesa zarządu spółki i był wykorzystywany na jego potrzeby. Od powyższej decyzji Spółka wniosła odwołanie, w którym to przedstawiła argumenty kwestionujące stanowisko Urzędu Skarbowego. Dnia 18 czerwca 2003 r. Izba Skarbowa w Ł. utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. W związku z niekorzystnym dla niej rozstrzygnięciem Spółka złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę, która wpłynęła do Sądu 18 lipca 2003 r. Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Spółki. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku, złożonej w dniu 6 kwietnia 2004 r. skarżąca Spółka zarzuciła naruszenie prawa materialnego, błędną jego wykładnię oraz nie uwzględnienie dowodów w trakcie postępowania. Skarżąca w uzasadnieniu podnosi, iż nałożona decyzją organu podatkowego kwota została opłacona 3 lata wcześniej. Ponadto wskazuje, że skoro każdy zakupiony przez Ochotniczą Straż Pożarną samochód był fabrycznie wyposażony w napisy "STRAŻ" wraz z belką sygnalizacyjną i zestawem głośnomówiącym to powinien być opodatkowany zerową stawką VAT, co zdaniem strony zostało udowodnione. Skarżąca wskazuje także, że roboty budowlane przy budynkach szpitali i zakładów opieki medycznej, które wykonała powinny być obciążone 7% stawką podatku VAT. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 174 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2. naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy Równocześnie, z art. 176 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznaczne wynika, że to Strona ma przytoczyć podstawy kasacyjne i uzasadnić je. "Naruszenie prawa materialnego wprost", "błędną jego wykładnię" oraz "nie uwzględnienie dowodów w trakcie postępowania" są stwierdzeniami zbyt ogólnikowymi i jako takie nie stanowią wskazania przez stronę podstaw kasacji. Skarżący ma obowiązek wskazać konkretny przepis prawa materialnego, który został naruszony przez orzekający Sąd i na czym - jego zdaniem - polegała błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie tego przepisu. Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należało wskazać konkretny przepis postępowania, którego naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy przy tym podkreślić, iż naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy jako podstawa kasacji dotyczy postępowania sądowoadministracyjnego, a nie postępowania przed organami administracji publicznej. Stawiając zarzut naruszenia prawa strona odniosła go wyraźnie wobec organów podatkowych, a nie wobec skarżonego orzeczenia Sądu. Zgodnie z art. 183 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ Naczelny Sąd Administracyjny - poza kwestią nieważności postępowania - rozpoznaje sprawę w granicach kasacji. Brak wskazania konkretnych przepisów jako podstaw kasacji uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy. Ponieważ nie jest to brak formalny pisma w postępowaniu sądowym /art. 46 i art. 47 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/, lecz wymóg szczególny, przewidziany tylko dla skargi kasacyjnej - kasacja dotknięta brakiem tak istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić jak w sentencji.