FZ 20/04
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2004-03-22
Skład orzekający: Grzegorz Borkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych wydane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny może zostać uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny w sytuacji, gdy skarżący zaprzecza prowadzeniu działalności gospodarczej i przedstawia dowody na zajęcie majątku?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie WSA, uznając, że odmowa zwolnienia od kosztów sądowych oparta na założeniu o dalszym prowadzeniu działalności gospodarczej przez spółkę nie znajduje oparcia w stanie faktycznym, skoro spółka wykazała, że działalności nie prowadzi od 2001 r., a jej majątek został zajęty. Sąd wskazał, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony po 1 stycznia 2004 r. należy rozpoznać na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczących prawa pomocy.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił spółce K. P. P. Sp. z o.o. zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej skargi na decyzje Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej w przedmiocie podatku VAT, uznając, że spółka nadal prowadzi działalność gospodarczą. Spółka wniosła zażalenie, podnosząc, że nie prowadzi działalności od 2001 r., a jej majątek został zajęty. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny Izba Finansowa w składzie następującym: Sędzia NSA - Grzegorz Borkowski po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2004r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia K. P. P. Sp. z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2004r. sygn. akt III S.A. 3319-3326/03 odmawiającego spółce zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na osiem decyzji Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] października 2003r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Sądowi Wojewódzkiemu w Warszawie do ponownego rozpoznania
Zaskarżonym postanowieniem WSA oddalił wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Sądu spółka może uiścić wpis w kwocie 4.352,20 zł skoro nadal prowadzi działalność gospodarczą.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka podniosła, że działalności gospodarczej nie prowadzi już od stycznia 2001 r., a jej majątek został zajęty. Wobec powyższego spółka wniosła o ponowne rozpatrzenie wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie jest zasadne.
We wniosku z dnia 6 stycznia 2004 r. (...) skarżąca podała, że "od miesiąca stycznia 2001 r., nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej", a zabezpieczenie dokumentów i komputerów Spółki, oraz aresztowanie jej prezesa pozbawiło spółkę możliwości działania. Stąd też odmowa zwolnienia od wpisu z uwagi na dalsze prowadzenie działalności gospodarczej nie znajduje oparcia w stanie faktycznym sprawy. Ponieważ wniosek skarżącej o zwolnienie od wpisu wpłynął do Sądu po 1 stycznia 2004 r. należało go rozpoznać - zgodnie z zasadą określoną w art. 97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./ na podstawie przepisów dotyczących prawa pomocy art. 243 i następny ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/. par. 2 art. 97 Przepisów wprowadzających odsyłający do dotychczasowych przepisów o wpisie i innych kosztach sądowych dotyczy, przepisów materialnoprawnych. Chroni on strony przed skutkami podwyższenia tych kosztów z dniem 1 stycznia 2004 r., w toku toczących się już postępowań sądowych. Odesłanie powyższe nie odnosi się natomiast do trybu zwolnienia od kosztów /obecnie prawa pomocy/, który reguluje nowa ustawa.
W tej sytuacji należy wezwać skarżącego o złożenie wniosku na urzędowym formularzu - pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania /art. 252 i art. 257 ustawy o postępowaniu (...)/ dla oceny czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym /art. 245 par. 3 i art. 246 par. 2 pkt 2 cyt. ustawy/.
Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 185 par. 1 w zw. z art. 197 par. 2 ustawy Prawo o postępowaniu (...) postanowić jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło