I FSK 1034/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia WSA (del.): Roman Wiatrowski (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 20 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Klubu Sportowego Piłkarskiego P. Spółki Akcyjnej w W. o sprostowanie sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt I FSK 1034/10 w sprawie ze skargi kasacyjnej Klubu Sportowego Piłkarskiego P. Spółki Akcyjnej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 1854/09 w sprawie ze skargi Klubu Sportowego Piłkarskiego P. Spółki Akcyjnej w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 20 sierpnia 2009 r. nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. postanawia oddalić wniosek o sprostowanie sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt I FSK 1034/10. Wyrokiem z 29 czerwca 2011 r., sygn. akt I FSK 1034/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Klubu Sportowego Piłkarskiego P. Spółki Akcyjnej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 marca 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1854/09 uwzględniającego skargę tej spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 20 sierpnia 2009 r. nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. i zasądził od spółki na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej kwotę 3600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Pismem z 14 lipca 2011 r. pełnomocnik spółki wniósł na podstawie art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) o sprostowanie powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w części zawierającej postanowienie o zasądzeniu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wniosek ten pełnomocnik uzasadnił tym, że art. 204 p.p.s.a. nie przewiduje możliwości orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego w sytuacji, gdy oddalono wniesioną przez skarżącego skargę kasacyjną od wyroku uchylającego zaskarżoną decyzję, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Z art. 159 p.p.s.a. wynika zaś, że sprostowanie może nastąpić również na wniosek podmiotu uprawnionego. Wszystkie opisane w art. 156 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty. Sprostowanie obejmuje właściwe oznaczenie stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania. Błąd pisarski to widoczny, wbrew zamierzeniom Sądu niewłaściwie użyty wyraz, widocznie mylna pisownia. Z kolei błąd rachunkowy to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych. Natomiast "inna oczywista pomyłka" jest swym charakterem zbliżona do niedokładności błędu pisarskiego i rachunkowego (vide postanowienie NSA z 17 września 2008 r., sygn. akt I OZ 678/08, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl – zwanej dalej w skrócie CBOSA). Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że nieprawidłowości wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. muszą mieć ewidentny, bezsporny charakter oraz nie mogą wpływać na treść rozstrzygnięcia. Tymczasem strona skarżąca we wniosku o sprostowanie wyroku zawarła żądania, których uwzględnienie doprowadziłoby do niedopuszczalnej zmiany rozstrzygnięcia w części dotyczącej orzeczenia o kosztach. Na marginesie wskazać również należy, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego zapadły orzeczenia, w których zasądzono od skarżącego na rzecz organu koszty postępowania kasacyjnego w sytuacji, w której, jak w niniejszej sprawie, oddalono skargę kasacyjną strony od wyroku uchylającego zaskarżoną decyzję (vide np. wyroki NSA z 22 kwietnia 2009 r., sygn. akt II FSK 50/08 oraz z 6 kwietnia 2005 r., sygn. akt FSK 692/04; publ. CBOSA). Zatem poruszone zagadnienie nie jest postrzegane w orzecznictwie jednolicie. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o sprostowanie sentencji wyroku na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a.