I FSK 1139/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA: Roman Wiatrowski (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 25 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej A. sp. z o.o. z siedzibą w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 67/14 odrzucające skargę A. sp. z o.o. z siedzibą w L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 18 października 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt: III SA/Wa 67/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. sp. z o.o. z siedzibą w L. (dalej: "spółka", "skarżąca") na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 18 października 2013 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Przedstawiając stan faktyczny sprawy Sąd pierwszej instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wezwaniem z 20 stycznia 2014 r. adwokat M. G. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez: złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz do złożenia oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Przy drugim piśmie z 20 stycznia 2014 r. załączono odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Powyższe wezwania zawierały pouczenie, że w przypadku nieuzupełnienia tych braków, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, skarga zostanie odrzucona. Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone ww. pełnomocnikowi w dniu 24 stycznia 2014 r. Brak wywiązania się z powyższego wezwania skutkował odrzuceniem skargi przez Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wywiódł adwokat M. G.. Przedmiotowemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci: - art. 49 § 1 P.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie w sprawie, podczas gdy przepis ten powinien znaleźć w sprawie zastosowanie, tj. poprzez brak wezwania skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 9 grudnia 2013 r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 18 października 2013 r., nr [...], pomimo że ww. skarga z dnia 9 grudnia 2013 r. zawierała braki formalne w postaci braku pełnomocnictwa oraz braku dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej; - art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., poprzez jego zastosowanie i odrzucenie skargi z dnia 9 grudnia 2013 r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 18 października 2013 r., nr [...], pomimo że przepis ten nie powinien mieć zastosowania, albowiem na jego podstawie Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych, a w niniejszej sprawie skarżącej nie wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi, co w konsekwencji oznacza również, że nie zaczął biec termin do uzupełnienia baków formalnych ww. skargi, co w konsekwencji oznacza również, że nie zaczął biec termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, a tym samym odrzucenie skragi było przedwczesne; - art. 220 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 220 § 1 P.p.s.a., poprzez jego zastosowanie i odrzucenie skargi, podczas gdy w niniejszej sprawie przepis ten nie powinien mieć zastosowania, albowiem Sąd nie miał w niniejszej sprawie podstaw do wydania zarządzenia do wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, gdyż zarządzenie takie może zostać wystosowane do strony dopiero po rozstrzygnięciu przez Sąd kwestii braków formalnych skargi w zakresie pełnomocnictwa, których to rozstrzygnięcie pozwala na ustalenie, czy skarga w ogóle do Sądu wpłynęła, w myśl zasady, że wyjaśnienie czy strona skarżąca jest prawidłowo reprezentowana przez pełnomocnika wyprzedza ocenę czy skarga została należycie opłacona, podczas gdy w niniejszej sprawie Sąd nie rozstrzygał kwestii braków formalnych w zakresie pełnomocnictwa, tj. Sąd nie wezwał skarżącej do uzupełnienia tychże braków, pomimo ich istnienia. Przy tak sformułowanych zarzutach pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor, mając na uwadze że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie toczą się dwa postępowania wywołane na skutek skarg skarżącej (jedno dotyczy skargi na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 18 października 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, sygn. akt przed WSA: III SA/Wa 68/14; drugie natomiast dotyczy skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 18 października 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, sygn. akt przed WSA III SA/Wa 67/14) próbował wykazać, że pełnomocnikowi skarżącej doręczono w sprawie o sygn. akt: III SA/Wa 67/14 wezwanie dotyczące uzupełnienia braków formalnych skargi rozpatrywanej w sprawie pod sygn. akt: III Sa/Wa 68/14, tj. wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi na postanowienie, które nie podlega kontroli sądu w postępowaniu toczącym się pod sygn. akt: III SA/Wa 67/14, co oznacza, iż w sprawie toczącej się pod sygn. akt: III SA/Wa 67/14 skarżąca – zdaniem autora środka zaskarżenia – nie otrzymała wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie (niewystępującą w okolicznościach niniejszej sprawy) nieważność postępowania. Przystępując do oceny podniesionych zarzutów należy przede wszystkim przypomnieć, że powodem odrzucenia skargi przez Sąd pierwszej instancji było nieuzupełnienie w terminie jej braków formalnych, tj. pełnomocnictwa procesowego upoważniającego ww. adwokata do działania w imieniu spółki przed WSA lub przed sądami administracyjnymi oraz brak uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi. W tym miejscu podkreślić należy, że prawidłowo WSA w pierwszej kolejności z urzędu zbadał dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. Niewątpliwym bowiem jest, że niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez sąd do ich uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W takim przypadku podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., z którego wynika, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nieuzupełniono w terminie. Zgodnie natomiast z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 P.p.s.a., skarga powinna zawierać m.in. imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W sytuacji gdy strona skarżąca jest reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, to zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a. przy pierwszej czynności procesowej dołącza on do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Powyższy obowiązek potwierdza art. 46 § 3 P.p.s.a., z którego wynika, że pełnomocnik wnoszący pismo dołącza do niego pełnomocnictwo, jeśli przedtem go nie złożył. Ponadto, co także zaakcentował Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W rozpoznawanej sprawie natomiast bezspornym jest, że pełnomocnik skarżącego będący adwokatem nie nadesłał do Sądu pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącego przed WSA lub przed sądami administracyjnymi oraz nie uiścił wpisu sądowego od przedmiotowej skargi. W tym stanie rzeczy koniecznym było usunięcie ww. braków skargi, o czym pełnomocnik skarżącej został poinformowany w wezwaniach do ich usunięcia, które zostały prawidłowo jemu doręczone w dniu 24 stycznia 2014 r. (karta 19 akt WSA). Zatem termin, w którym pełnomocnik skarżącego był zobligowany do dokonania nałożonego na niego obowiązku upłynął w dniu 31 stycznia 2014 r. W tym stanie rzeczy słusznie WSA odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 220§ 3 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza także, wbrew twierdzeniom autora skargi kasacyjnej, że wezwania do uiszczenia powyższych braków zawierały elementy niezbędne do zindywidualizowania tejże sprawy, a więc były poprawne pod względem formalnym. Niewątpliwym jest, że wskazywały one na braki, jakie strona ma uzupełnić, zakreślony został siedmiodniowy termin na ich uzupełnienie, określony rygor niezachowania przez stronę terminu a także prawidłowo wskazana sygn. akt WSA (III SA/Wa 67/14) i oznaczone postanowienie, której dotyczy przedmiotowa skarga, tj. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 18 października 2013 r. wraz z podaniem jego numeru [...]. W tym stanie rzeczy za całkowicie bezzasadne należy uznać twierdzenia autora skargi kasacyjnej, jakoby pełnomocnikowi skarżącej doręczono w sprawie o sygn. akt: III SA/Wa 67/14 wezwanie dotyczące uzupełnienia braków formalnych skargi rozpatrywanej w sprawie pod sygn. akt: III SA/Wa 68/14. Na marginesie wskazać należy, że od profesjonalnego pełnomocnika można wymagać szczególnej staranności w prowadzeniu spraw swojego mandanta, do której tytułem przykładu zaliczyć należy troskę o terminowość dokonywania czynności procesowych, baczne zapoznawanie się z treścią pism i orzeczeń sądowych, właściwy dobór środków zaskarżenia, precyzyjność w sporządzaniu pism procesowych. Wobec braku zasadności przytoczonych w skardze kasacyjnej zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.