I FSK 401/06

Dnia 23 maja 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, , , po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I Izby Finansowej skargi kasacyjnej Urszuli I. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 grudnia 2005 r., sygn. akt I SA/Po 1193/05 w sprawie ze skargi Urszuli I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 5 lipca 2005 r. (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia do grudnia 2002 r. oraz za luty i marzec 2003 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę Urszuli I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. w przedmiocie podatku od towarów i usług. W dniu 25 stycznia 2006 r. skarżąca działając przez pełnomocnika, będącego radcą prawnym, wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od powyższego postanowienia. Postanowienie zaskarżono w całości, a skarga kasacyjna oparta została na naruszeniu przepisów postępowania przez przyjęcie, że awizowane przesyłki nie zostały podjęte z winy adresatów. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2. naruszeniu przepisów postępowania jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Art. 176 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprowadził dwa rodzaju wymagań, jakie winna spełniać skarga kasacyjna. Po pierwsze, stosownie do art. 46 i 47 wymienionej wyżej ustawy, winna ona czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Po drugie, skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania szczególne, właściwe tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Autor skargi winien wskazać na konkretne naruszone przez Sąd, skarżonym orzeczeniem, przepisy prawa materialnego wskazując na czym polegała ich błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być, zdaniem skarżącego, wykładnia prawidłowa bądź właściwe zastosowanie. Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać przepisy tego prawa naruszone przez Sąd, jeżeli uchybienie im mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy podkreślić, iż naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy jako podstawa kasacji dotyczy postępowania sądowoadministracyjnego, a nie postępowania przed organami administracji publicznej. W niniejszej skardze kasacyjnej mimo, iż strona wskazała, że zaskarża przedmiotowe orzeczenie w całości, zawarła wniosek o jego uchylenie, to jednak nie wskazała żadnej podstawy kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny nie może domyślać się intencji autora skargi kasacyjnej, ani wnioskować czego strona skarżąca oczekuje, żądając rozstrzygnięcia. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych gdyż nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków. Wymaga podkreślenia, że prawidłowe wskazanie podstaw kasacji jest elementem konstrukcyjnym skargi kasacyjnej, właściwym tylko dla niej. Zgodnie z art. 183 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach kasacji. Władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej. Z powyższego wynika, że brak elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej, takich jak prawidłowe wskazanie jej podstaw, uniemożliwia jej rozpoznanie. Z tych też względów należy uznać, że skarga kasacyjna wniesiona przez stronę skarżącą w przedmiotowej sprawie nie spełnia przesłanek określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i stosownie do art. 180 w związku z art. 178 powołanej ustawy należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.