I FSK 440/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Ministra Finansów (obecnie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1031/15 w sprawie ze skargi Gminy K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 13 lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie kasacyjne. Wyrokiem z dnia 17 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1031/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w wyniku skargi Gminy K., uchylił wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia interpretację indywidualną organu podatkowego. Minister Finansów we wniesionej skardze kasacyjnej zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając mu, w oparciu o podstawę kasacyjną przewidzianą w art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., obecnie Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm., dalej w skrócie: "P.p.s.a."), naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 86 ust. 1 w powiązaniu z art. 87 ust. 1 i ust. 2 w powiązaniu z art. 91 ust. 1, ust. 2, ust. 7 i ust. 7a w związku z art. 15 ust. 1 w powiązaniu z art. 15 ust. 2 i ust. 6 w powiązaniu z art. 29a ust. 1 w związku z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm., obecnie Dz. U. z 2017 r. poz. 1221, ze zm., dalej w skrócie "u.p.t.u.") w powiązaniu z art. 1 ust. 2 w związku z art. 167, art. 187, art. 189 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.), poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwą ocenę możliwości ich zastosowania do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego sprawy, z uwagi na przyjęcie przez Sąd, iż opisany aport infrastruktury stanowić będzie czynność opodatkowaną VAT, a zatem w ocenie Sądu na podstawie art. 91 ust. 4-6 u.p.t.u. Gminie przysługiwać będzie prawo do dokonania korekty podatku naliczonego w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty odnośnie "Kanalizacji 3" i korekta ta powinna zostać dokonana w deklaracji za okres, w którym nastąpi aport. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Postanowieniem z 22 grudnia 2016 r., sygn. akt I FSK 972/15, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne: 1. Czy w świetle art. 167, 168 oraz 184 i nast. dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. z 2006 r. Nr L347, s. 1) oraz zasady neutralności gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia (poprzez dokonanie korekty) podatku naliczonego związanego z jej wydatkami inwestycyjnymi w sytuacji, gdy: - w początkowym okresie po wytworzeniu (nabyciu) dobro inwestycyjne wykorzystywane było na cele działalności niepodlegającej opodatkowaniu (w ramach realizacji przez gminę zadań organu władzy publicznej w zakresie przysługującego mu imperium); - sposób wykorzystania dobra inwestycyjnego uległ zmianie i będzie ono wykorzystywane przez gminę również do wykonywania czynności opodatkowanych; 2. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że w momencie wytworzenia lub nabycia dobra inwestycyjnego zamiar wykorzystania w przyszłości tego dobra przez gminę do wykonywania czynności opodatkowanych nie był wyraźnie wskazany? 3. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że dobro inwestycyjne będzie wykorzystywane zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niepodlegających opodatkowaniu (w ramach realizacji zadań organu władzy publicznej) i nie ma możliwości obiektywnego przypisania konkretnych wydatków inwestycyjnych do jednej z wyżej wymienionych grup czynności? W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozstrzygnięcie ww. pytania prejudycjalnego będzie miało bezpośrednie przełożenie na wynik niniejszej sprawy. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu zakończenia przed TSUE, postępowania w sprawie C-140/17, zainicjowanego ww. pytaniem prejudycjalnym.