I FZ 204/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Krystyna Chustecka (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 15 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 2 czerwca 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 318/16 w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 23 marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za grudzień 2010 r. postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach Zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 318/16 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wezwał M. B. (dalej jako: "skarżący") do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 23 marca 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2010 r., w kwocie 247 zł stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), zwane dalej: "rozporządzenie", w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył pełnomocnik skarżącego, wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucił naruszenie art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." w związku z § 1 pkt 1 i 2 ww. rozporządzenia. W ocenie pełnomocnika Sąd określił wysokość wpisu w nieprawidłowej wysokości. Wskazał, że w sytuacji, w której organy podatkowe nie stwierdziły żadnych nieprawidłowości w miesiącu grudniu 2010 r., przy określeniu wartości przedmiotu sporu należy pominąć nadwyżki przeniesione z poprzednich okresów, aby uniknąć błędu w postaci powielenia kwoty 247 zł. W konsekwencji zdaniem pełnomocnika wartość przedmiotu sporu narażało przyjąć kwotę 0 zł i na tej podstawie wyliczyć należny wpis stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 231 P.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach należny jest natomiast wpis stały. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że właściwie to charakter sprawy, w której wniesiono skargę, a ściślej to, czy przedmiot skargi wiąże się z określonymi świadczeniami pieniężnymi, będzie przesądzał o tym, jaki rodzaj wpisu strona będzie zobowiązana uiścić (zob. S. Babiarz, P. Zaborniak, Wpis stały i wpis stosunkowy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Sądowy z 2005, nr 5, s 161-162). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się również, że wpis stosunkowy powinien zostać pobrany od skargi na akt, który w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną. Bezpośredni związek między należnością pieniężną a obejmującym ją aktem zachodzi przy tym wtedy, gdy w danym akcie organ konkretyzuje (z reguły określa wysokość) tę należność (por. postanowienie NSA z dnia 23 września 2008 r., sygn. akt I FZ 239/08, LEX nr 493823). Jak już wyżej wskazano, w niniejszej sprawie przedmiotem skargi była decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 23 marca 2016 r. w przedmiocie określenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na okres rozliczeniowy, utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji, w której określono kwotę w wysokości odmiennej (niższej) niż zadeklarowana przez skarżącego. Jak wynika z akt sprawy, zmiana rozliczenia dokonanego pierwotnie przez skarżącego spowodowana została wyłącznie tym, że w deklaracji VAT-7 za grudzień 2010 r. ujęła ona kwotę z przeniesienia nadwyżki z listopada 2010 r., podczas gdy decyzją organu pierwszej instancji z dnia 21 maja 2014 r., wysokość tej nadwyżki została zmieniona. W związku z powyższym, ustalając wartość przedmiotu sporu w tej sprawie, należy pominąć tę nadwyżkę przeniesioną z poprzedniego okresu (z listopada 2010 r.), skoro w miesiącach objętych zaskarżoną w tej sprawie decyzją kwota ta w rzeczywistości nie była sporna, by tym samym ustrzec się błędu w postaci powielania tej samej kwoty w miesiącach, w których czynności rodzące zakwestionowany podatek naliczony nie miały miejsca. Każda bowiem wartość zakwestionowanego podatku naliczonego powinna oddziaływać na wysokość wpisu wyłącznie w odniesieniu do tego miesiąca, w którym została pierwotnie zadeklarowana (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2011 r., sygn. akt I FZ 447/11 (dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zaprezentowane wyżej stanowisko wpisuje się w założenia, które Naczelny Sąd Administracyjny przyjął w uchwale 7 sędziów z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07, tj. że wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze. Skoro zatem w niniejszej sprawie w odniesieniu do poszczególnych miesięcy objętych zaskarżoną decyzją nie było rzeczywistych rozbieżności między podatnikiem a organem co do kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z poprzedniego okresu rozliczeniowego, to jako wartość przedmiotu sporu w tej sprawie należało przyjąć kwotę 0 zł i na tej podstawie wyliczyć wysokość należnego wpisu od skargi. Z przytoczonych powyżej powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 oraz art. 198 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.