I FZ 264/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia U. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 1556/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi U. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia 23 kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za okresy od lipca 2010 r. do czerwca 2011 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie w całości. Postanowieniem z dnia 6 września 2021 r., III SA/Wa 1556/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę U. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia 23 kwietnia 2021 r. w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za okresy od lipca 2010 r. do czerwca 2011 r. i orzekł o zwrocie kwoty 200 zł uiszczonej tytułem wpisu od skargi. Z uzasadnienia przedmiotowego rozstrzygnięcia wynika, że powodem odrzucenia skargi, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: Ppsa), było nieopłacenie w terminie należnego wpisu sądowego. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia przedmiotowej opłaty została doręczona skarżącej w dniu 23 lipca 2021 r., zaś strona wpłaciła należną kwotę dopiero w dniu 2 sierpnia 2021 r., tj. po upływie siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi. W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka, domagając się jego uchylenia, zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 220 § 1 i 3 Ppsa przez odrzucenie skargi z powodu jej nieopłacenia, pomimo wcześniejszego niewezwania skarżącej, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiściła opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia jej wezwania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem doprowadziło do jej formalnego zakończenia. W treści zażalenia spółka wskazała, że przesyłka sądowa zawierała jedynie identyczne w swej treści pisma zatytułowane "Doręczenie odpisu odpowiedzi na skargę" datowane na dzień 9 lipca 2021 r. podpisane przez sekretarza sądowego w oryginale w dwóch egzemplarzach oraz odpowiedź na skargę organu. W kopercie brakowało natomiast wezwania do uiszczenia wpisu. Należna opłata została uiszczona przez pełnomocnika spółki w dniu 2 sierpnia 2021 r. po zapoznaniu się z nadesłaną odpowiedzią na skargę i samodzielnym ustaleniem, że przy wniesieniu skargi nie opłacono wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Z akt niniejszej sprawy wynika, że w dniu 9 lipca 2021 r. nadano na adres skarżącej spółki jedną przesyłkę zawierającą zarówno odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu (k. 37 akt), jak i odpis odpowiedzi na skargę (k. 38 akt). Okoliczność tę potwierdza również treść zwrotnego potwierdzenia odbioru, na którym pełnomocnik poświadczył odbiór korespondencji w dniu 23 lipca 2021 r. (w części dotyczącej rodzaju przesyłki potwierdzenie zawiera adnotację "doręczenie odpisu zarządzenia o wpisie; odpis odpowiedzi na skargę" - k. 39 akt). Jednakże na tle powyższych ustaleń podkreślenia wymaga, że choć zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym stanowiącym dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone i korzysta z domniemania prawdziwości oraz zgodności z prawdą tego, co zostało w nim poświadczone, to nie jest to równoznaczne z brakiem możliwości podważenia jego treści. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego obecny jest - podzielany przez skład orzekający w rozpatrywanej sprawie - pogląd akcentujący wzruszalny charakter powyższego domniemania, a w konsekwencji dopuszczalność jego obalenia przez stronę postępowania w drodze wiarygodnych wyjaśnień, podlegających ocenie sądu (zob. przykładowo: postanowienie NSA z 05.11.2021 r., I FZ 237/21 i powołane tam orzeczenia - treść orzeczeń dostępna w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych dostępnej na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z opisaną sytuacją mamy do czynienia w analizowanym przypadku. Pełnomocnik spółki uprawdopodobnił bowiem forsowaną przez niego tezę o braku odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu w nadesłanej do niego korespondencji. Decydujące znaczenie ma tu przede wszystkim zawartość spornej przesyłki, stanowiąca załącznik do zażalenia. Z poświadczonych przez adwokata reprezentującego spółkę za zgodność z oryginałem kserokopii pism wynika, że przesyłka sądowa zawierała, oprócz odpisu odpowiedzi na skargę, dwa egzemplarze tożsamych co do treści oryginalnych pism przewodnich podpisanych własnoręcznie przez pracownika sądowego i zatytułowanych DORĘCZENIE ODPISU ODPOWIEDZI NA SKARGĘ. Nie jest zatem wykluczone, jak sugeruje autor zażalenia, że w trakcie wysyłki pracownik sądowy zamiast odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu omyłkowo załączył dwa identyczne (zdublowane) pisma przewodnie. Wskazana okoliczność, jak również podejmowane przez pełnomocnika spółki dalsze czynności (tj. fakt uiszczenia wpisu sądowego z własnej inicjatywy w dniu 2 sierpnia 2021 r., wystąpienie z prośbą o wgląd w akta sądowe, czy też skierowanie do sądu pisma wskazującego na niekompletność przekazanej korespondencji) uwiarygadniają twierdzenie o braku wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. W świetle zaistniałych wątpliwości co do zawartości przesyłki skierowanej do spółki Naczelny Sąd Administracyjny, przyznając prymat realizacji prawa do sądu, przychylił się do stanowiska strony o naruszeniu art. 220 § 1 i 3 Ppsa i orzekł o uchyleniu postanowienia odrzucającego skargę w całości na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 powołanej ustawy.