I FZ 282/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 2 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 796/13 odrzucające skargę kasacyjną M. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 września 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 796/13 w sprawie ze skargi M. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 12 kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do kwietnia 2007 r. postanawia oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 796/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną M. A. od wyroku tego Sądu z dnia 17 września 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 796/13. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 listopada 2013 r., którym wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, zostało doręczone temu pełnomocnikowi w dniu 25 listopada 2013 r. Natomiast wpis sądowy od skargi kasacyjnej został uiszczony w dniu 10 grudnia 2013 r. Wpis został więc uiszczony po terminie, co według Sądu pierwszej instancji spowodowało, iż skarga kasacyjna skarżącej podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej również jako "P.p.s.a."). W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie strona, zastępowana przez pełnomocnika – będącego radcą prawnym – wniosła o jego uchylenie. Argumentując zasadność wniesionego środka zaskarżenia, jego autor wskazał, iż wezwanie do uiszczenia wpisu doręczone zostało dorosłemu domownikowi pełnomocnika w dniu 2 grudnia 2013 r. Przy czym, jak zaznaczył autor zażalenia osoba ta nigdy wcześniej nie odbierała korespondencji związanej z prowadzeniem kancelarii i nie była do tego upoważniona. Odebrana przesyłka została natomiast oddana do rąk pełnomocnika po dwóch dniach z informacją o doręczeniu przesyłki dnia poprzedniego. Pełnomocnik podał również, że z informacji uzyskanych od strony wynikało, iż polecenie dokonania przelewu kwoty wpisu zostało złożone przez nią w banku 9 grudnia 2013 r. Dlatego też pełnomocnik pozostawał w przekonaniu, iż wpis został uiszczony w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone nim orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, mimo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu. Przed przytoczeniem motywów podjętego rozstrzygnięcia należy przypomnieć, że Naczelny Sąd Administracyjny mimo, iż nie jest związany zarzutami zawartymi w zażaleniu, to orzeka jedynie w granicach wyznaczonych przedmiotem tego środka zaskarżenia, którym w rozpoznawanym przypadku jest postanowienie WSA w Gdańsku odrzucające skargę kasacyjną podatniczki z powodu nieziszczenia w terminie wpisu od tej skargi. W ramach tego postanowienia Sąd pierwszej instancji badał prawidłowość doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej oraz termin uiszczenia tego wpisu. Oceniając zaskarżone postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny, będąc związany przedmiotem zażalenia, również musi się ograniczyć do badania tych samych przesłanek co Sąd pierwszej instancji. Poza granicami natomiast niniejszej sprawy pozostaje kwestia winy w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. W tym aspekcie prawomocnie wypowiedział się NSA w postanowieniu z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt I FZ 149/14 (publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), oddalając zażalenie skarżącej na postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 17 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 796/13 odmawiające stronie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Wracając zatem do właściwej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji przyznać należy rację autorowi zażalenia, iż wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej zostało mu – jako pełnomocnikowi skarżącej – doręczone w dniu 2 grudnia 2013 r., a nie jak to podał Sąd pierwszej instancji w dniu 25 listopada 2013 r. Dowodzą tego akta sprawy, w których na karcie 81 znajduje się stosowne potwierdzenie odbioru zarządzenia do uiszczenia wpisu. Natomiast na karcie 78 tych akt, wbrew temu co podał WSA w Gdańsku, znajduje się potwierdzenie odbioru w dniu 25 listopada 2013 r. przez pełnomocnika przedegzekucyjnego wezwania do zapłaty kwoty 100 zł od uzasadnienia wyroku WSA. Mimo jednak popełnionego przez Sąd pierwszej instancji błędu w ustaleniu daty doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej wpis ten został uiszczony po terminie to jest ósmego dnia (10 grudnia 2013 r.), a nie najpóźniej dnia siódmego (9 grudnia 2013 r. – poniedziałek) od dnia właściwego doręczenia wezwania, tj. 2 grudnia 2013 r. – co wynika z potwierdzenia przelewu znajdującego się na karcie 79 akt sądowych oddanych do dyspozycji sądowi kasacyjnemu. Potwierdzenie to przeczy również twierdzeniom pełnomocnika skarżącej, iż polecenie dokonania przelewu kwoty wpisu zostało złożone przez nią w banku 9 grudnia 2013 r. Termin siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej wynika natomiast z art. 220 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym to przepisem sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednak zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Przy czym nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego kwestia prawidłowego doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej dorosłemu domownikowi pełnomocnika. Możliwość taka wynika wprost z art. 72 § 1 P.p.s.a., w myśl którego jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Autor zażalenia nie wskazywał natomiast na przesłanki wyłączające dopuszczalność doręczenia w tym trybie, tj. sprzeczność jego interesów z dorosłym domownikiem, czy też odmowę tegoż co do oddania pisma pełnomocnikowi. Przepis ten natomiast nie wymaga wcześniejszego upoważnienia dla dorosłego domownika do odbioru pism. Wskazane wyżej względy spowodowały, iż Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.