I FZ 303/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mariusz Golecki po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 5 grudnia 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 710/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J. K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2 października 2024 r., nr 0114-KDIP1-3.4012.496.2024.7.KF w przedmiocie podatku od towarów i usług. postanawia: oddalić zażalenie. J. K. (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 października 2024 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 18 listopada 2024 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono Skarżącej na adres ePUAP 22 listopada 2024 r. (data odbioru). Korespondencja przed podjęciem jej przez adresatkę podlegała jednokrotnemu awizowaniu 19 listopada 2024 r. (data utworzenia pierwszego UPD). W zakreślonym przez Sąd siedmiodniowym terminie (tj. do 29 listopada 2024 r.) liczonym od dnia odbioru korespondencji (tj. od 22 listopada 2024 r.) Skarżąca wymaganego wpisu od skargi nie uiściła. Wpis został opłacony 2 grudnia 2024 r., co potwierdza wydruk polecenia przelewu przygotowany przez Oddział Finansowo – Budżetowy tut. Sądu. Ponadto sama Skarżąca potwierdziła, że wpłaty powyższego wpisu od skargi dokonała 2 grudnia 2024 r., o czym poinformowała w piśmie z 2 grudnia 2024 r. Skarżąca dodatkowo wskazała w treści pisma, że wezwanie o wpis odebrała dopiero za skrzynki domyślnej "Odebrane" 2 grudnia 2024 r., a opłatę wysłała w tym samym dniu, w którym mogła zapoznać się z jego treścią. Postanowieniem z 5 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę jako nieopłaconą terminie. Strona pismem z 6 grudnia 2024 r. złożyła zażalenie na wskazane powyżej postanowienie, wnosząc o uznanie uiszczenia wpisu w terminie bądź przywrócenie jej terminu do jego uiszczenia. Skarżąca w treści uzasadnienia powoła się na to, że 22 listopada 2024 r. na jej skrzynce domyślnej ePUAP nie było pisma o doręczeniu wezwania o konieczności uzupełnienia wpisu. O dokumentach oczekujących na skrzynce ePUAP Strona się z prywatnej skrzynki pocztowej dopiero w dniu otwarcia tej poczty, tj. w 2 grudnia 2024 r. wskazując przy tym na to, że jest emerytką i nie otwieram często poczty elektronicznej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego skargi (wpis od skargi) doręczono adres ePUAP Skarżącej. Zgodnie z informacjami umieszczonymi na urzędowym poświadczeniu doręczenia (UPD) odbiór korespondencji w formie dokumentu elektronicznego o identyfikatorze [...] o nazwie "doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pouczenie" nastąpił 22 listopada 2024 r. (k. 55 akt sądowoadministracyjnych) Korespondencja została jednokrotnie awizowana. Stosownie do informacji o dacie utworzenia pierwszego UPD był to 19 listopada 2024 r. Interpretując ww. informacje wynikające z materiału dowodowego dostrzec należy, że przesyłkę skierowano do Skarżącej za pośrednictwem Elektronicznej platformy usług administracji publicznej (ePUAP) na wskazany przez nią adres "[...]". Zawiadomienie o nadesłanej korespondencji przedstawiono Skarżącej 19 listopada 2024 r. (zgodnie z datą utworzenia pierwszego UPD). Natomiast korespondencja została podjęta przez Skarżącą 22 listopada 2024 r., co wynika z informacji dotyczących danych poświadczenia, tj. daty odbioru. Tym samym termin 7 dni na uiszczenie wpisu upływał 29 listopada 2024 r., ponieważ rozpoczął swój bieg w dniu odbioru korespondencji, czyli 22 listopada 2024 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższego stanu faktycznego nie zmieniają przedstawione przez Stronę załącznik a w szczególności screeny ze skrzynki domyślnej platformy ePUAP (k. 88 akt sądowoadministracyjnych), gdzie przy pozycji "doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pojawia się data 22 listopada 2024 r. g. 08:25, co jest zgodne ze stanem faktycznym przedstawionym przez Sąd pierwszej instancji. W kontekście ewentualnego niezawinionego uchybienia terminowi zauważyć należy, że zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowią o przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a., w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W świetle cytowanych przepisów każdy, nawet najlżejszy stopień zawinienia w uchybieniu terminu wyłącza możliwość zastosowania instytucji przywrócenia terminu. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności postępowania po upływie ustawowego terminu zakreślonego do jej wykonania wymaga więc uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej, ale także lżejszej jej postaci, tj. niedbalstwa, rozumianego jako niedołożenie należytej staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby dbającej o swoje interesy. Wykluczenie natomiast winy w uchybieniu terminu wymaga wykazania, iż mimo dołożenia wszelkich możliwych w danych warunkach starań, strona nie mogła przezwyciężyć przeszkody uniemożliwiającej jej dokonanie czynności postępowania w terminie ustawowym. Przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 86 § 2 P.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. W świetle powyższego podnoszony przez Stronę fakt niezbyt częstego sprawdzania przez nią korespondencji elektronicznej nie może tłumaczyć niezawinionego przez nią uchybienia terminowi. Zauważyć bowiem należy, że Strona była w pełni świadoma, tego, że Wojewódzki Sad administracyjny może kierować do niej korespondencje drogą elektroniczną, a zatem już samo to powinno skłonić ja do regularnego sprawdzania przez nią zawartości elektronicznej skrzynki pocztowej. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") orzekł jak w sentencji.