I FZ 534/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. sp. z o.o. spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w W. na postanowienie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 1494/15 zasądzające od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz B. sp. z o.o. spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w W. kwotę 757 zł (słownie: siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie skargi B. sp. z o.o. spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 6 kwietnia 2012 r., nr [...], w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu w terminie 25 dni nadwyżki podatku od towarów i usług naliczonego nad należnym za czerwiec 2011 r. postanawia: oddalić zażalenie 1. Wyrokiem z dnia 11 sierpnia 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 1494/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi skarżącej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 6 kwietnia 2012 r. w pkt: 1) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia 16 sierpnia 2011 r. nr [...]; 2) stwierdził, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane w całości; 3) zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz skarżącej kwotę 757 zł (słownie: siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 2. Na zawarte w powyższym wyroku rozstrzygnięcie co do kosztów postępowania skarżąca wniosła zażalenie. Rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) (dalej u.p.p.s.a.), art. 205 § 2 u.p.p.s.a., art. 215 § 1 u.p.p.s.a., art. 218 u.p.p.s.a. i § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tj. Dz.U z 2013 r. poz. 461 ze zm., dalej: rozporządzenie) w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia polegające na zasądzeniu od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz skarżącej zaniżonego zwrotu kosztów postępowania sądowego w kwocie 757,00 zł, tj. w wysokości nieuwzględniającej faktycznie uiszczonego wpisu stosunkowego od skargi oraz niekwestionowanej wartości przedmiotu zaskarżenia rzutującej na kwotę kosztów zastępstwa procesowego. Według żalącej prawidłowo określona zasądzona kwota zwrotu kosztów postępowania sądowego powinna wynosić 11.280 zł. Wskazując na powyższe naruszenia prawa wniesiono o zmianę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów postępowania sądowego zawartego w pkt 3 tego wyroku, poprzez orzeczenie, że tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego zasądza się od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę 11.280 zł. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela twierdzeń żalącej, że nieuzasadnione było zasądzenie przez Sąd pierwszej instancji kosztów postępowania sądowego w kwocie 757.00 zł. Prawdą jest, że skarżąca podała w skardze (a następnie w skardze kasacyjnej) wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie 408.014,00 zł i uiściła na rachunek Sądu wpis stosunkowy od skargi w wysokości 4.080,00 zł. Okoliczności te jednak same w sobie nie decydują o wysokości ewentualnego zwrotu kosztów postępowania. Zwrócić bowiem należy tutaj uwagę, że w odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia stwierdzając, że w sprawie należy się wpis stały. W tej sytuacji przewodniczący Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zakwestionował podaną przez skarżącą wartość przedmiotu zaskarżenia ustalając w sprawie wpis od skargi w wysokości 500 zł. Przewodniczący nakazał również zwrócenie skarżącej kwoty 3.580,14 zł uiszczoną tytułem nadpłaconego wpisu od skargi (karta 111 akt sądowych). Zwrot nastąpił na rachunek bankowy skarżącej w dniu 3 lipca 2012 r. (karta 113). Z akt sprawy wynika również, że podobne postępowanie miało miejsce przy ustaleniu wpisu od skargi kasacyjnej. Zarządzeniem z dnia 27 listopada 2013 r., Przewodniczący Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalił wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł oraz nakazał zwrócenie nadpłaconego przez skarżącą wpisu od skargi kasacyjnej (karta 192). Przepis art. 218 u.p.p.s.a., do którego odwołuje się żaląca, daje przewodniczącemu wydziału uprawnienie do sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia, podanej w piśmie wszczynającym postępowanie w danej instancji (art. 215 § 1 u.p.p.s.a.). To uprawnienie Sądu wiąże się z tym, że nie jest on związany wartością przedmiotu zaskarżenia przedstawioną w takim piśmie. Uprawnienie przewodniczącego ma charakter uznaniowy i nie jest powiązane z żadnymi przesłankami jego stosowania, z wyjątkiem zasad związanych z dbałością o dochody budżetu państwa (zob. art. 212 § 2 u.p.p.s.a.). Natomiast potrzeba sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia w danej sprawie wystąpi wówczas, gdy informacja podana w piśmie będzie budziła wątpliwości co do jej rzetelności w świetle materiału wynikającego z akt sprawy. Dochodzenie, o którym mowa we wskazanym przepisie art. 218 u.p.p.s.a. będzie w takiej sytuacji polegało na przeanalizowaniu przez Sąd informacji o wartości przedmiotu zaskarżenia podanej w skardze w zestawieniu z treścią zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z powyższymi rozważaniami Sąd pierwszej instancji nie był związany wartością podaną przez skarżącą, a w sytuacji, w której pojawiły się wątpliwości co do rzetelności podanej przez skarżącą wartości miał do dyspozycji akta sprawy na podstawie których obliczył wpis od skargi. Bezzasadna zatem jest argumentacja skarżącej, że Przewodniczący Wydziału nie przeprowadził dochodzenia w trybie art. 218 u.p.p.s.a. W podanych okolicznościach nie można podzielić twierdzeń żalącej co do naruszenia w sprawie 200 u.p.p.s.a., art. 205 § 2 u.p.p.s.a., art. 215 § 1 u.p.p.s.a., art. 218 u.p.p.s.a. i § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Autor zażalenia wskazuje również, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt I FSK 2182/13, zasądzając na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego uwzględnił podaną przez skarżącą wartość przedmiotu zaskarżenia oraz uiszczony wpis od skargi kasacyjnej odpowiadający połowie wpisu stosunkowego od skargi. Stwierdzić należy, że w istocie Naczelny Sąd Administracyjny w podanym wyroku wydał takie rozstrzygnięcie. Opowiedzenie się jednak za jego słusznością czy też jej brakiem nie mogło podlegać kontroli w niniejszym postępowaniu. Dlatego też podniesioną w tym względzie argumentację należy uznać za nie mającą znaczenia w niniejszej sprawie. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.