I FZ 65/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. sp. z o.o. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Bd 943/15 odrzucające skargę M. sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 2 września 2015 r., nr PT-2/4414-2/15 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej postanawia oddalić zażalenie. Będącym przedmiotem zażalenia postanowieniem z dnia 7 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Bd 943/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana również jako "P.p.s.a."), skargę spółki na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. Przedstawiając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem z dnia 27 października 2015 r., Przewodniczący Wydziału, wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 2 akt sądowych). Przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia doręczono pełnomocnikowi w dniu 9 listopada 2015 r. (data na zwrotnym poświadczeniu odbioru, k. 16 akt sądowych). Termin do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi upływał z dniem 16 listopada 2015 r. W piśmie z dnia 16 listopada 2015 r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu 17 listopada 2015 r.) pełnomocnik skarżącej spółki wskazywał natomiast, że ww. przesyłka zawierała jedynie pismo zatytułowane "Doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu" nie zawierała natomiast odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Do pisma załączył kserokopię karty księgi kancelaryjnej (k. 29 akt sąd.). Zdaniem jednak WSA w Bydgoszczy zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki z dnia 29 października 2015r. (k. 16 akt sąd.) zawiera opisaną wprawdzie skrótowo, lecz czytelnie informację o zawartości przesyłki. Opisano tam mianowicie, że przesyłka zawiera: "zarz. wpis + wezw. (braki)". Takie sformułowania niewątpliwie wskazują, iż przesyłka zawierała zarządzenie dotyczące wpisu. W wywiedzionym od powyższego rozstrzygnięcia zażaleniu pełnomocnik spółki ponownie powtórzył, że nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, jako dowód podając kserokopię karty księgi kancelaryjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 65 § 1 P.p.s.a. Sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz.U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. W § 2 tego artykułu przewidziano, że do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez operatora pocztowego, stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Zastosowanie znajdą więc przepisy, wydanego na podstawie art. 131 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm., dalej również jako "K.p.c."), rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1350 ze zm., dalej również jako "rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r."). Dla prawidłowego doręczenia pisma przez operatora pocztowego istotne jest przede wszystkim, żeby pismo zostało wysłane jako list polecony za potwierdzeniem odbioru (§ 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 października 2010 r.), a do przesyłki został dołączony formularz potwierdzenia odbioru, w którym winna zostać wskazana data przesyłki, sygnatura akt sprawy oraz rodzaj przesyłki (§ 2 ust. 2 rozporządzenia, wzór formularza potwierdzenia odbioru). Przesyłka taka może zawierać w sobie kilka pism sądowych, z tym tylko zastrzeżeniem, że fakt ten powinien zostać odnotowany, jak to zresztą stało się w niniejszej sprawie (vide: karta 16 akt sądowych i zawarte tam zwrotne potwierdzenie odbioru spornej przesyłki), na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki" (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2000 r., I CZ 87/00, publ.: lex nr 548760, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2000 r., sygn. II CKN 483/2000 nie publ., postanowienie SN z dnia 20 kwietnia 2000 r., sygn. akt I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15). Zatem dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność przesłania w jednej przesyłce kilku pism wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru (postanowienie NSA z dnia 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 707/11, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższymi rozważaniami teoretycznymi, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zauważyć, że wymogi przedstawione wyżej zostały zachowane przy doręczaniu pełnomocnikowi skarżącej spornej w sprawie przesyłki, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zawierającej: "zarz. wpis + wezw. (braki)". Wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 K.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą (post. SN z dnia 30 kwietnia 1998 r. III CZ 51/98, publ.: OSNC 1998). Adresat przesyłki, który stwierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 1929/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy również wskazać, że to w interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia stronie przesyłki. Przyjęcie bowiem dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości, przeczyłoby sensowi potwierdzenia odbioru przesyłki. W każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby podnosić, że nie otrzymał żadnego dokumentu lub tylko niektóre z nich, innymi słowy, że odebrał kopertę pustą albo niepełną. Skoro zatem sporna przesyłka została doręczona prawidłowo, termin do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci uiszczenia wpisu upływał w dniu 16 listopada 2015 r., wpis nie został uiszczony w terminie, to zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę, której nie opłacono. Mając na uwadze powyżej przedstawione względy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.